آن روزها زمزمه اسلام، آيين جديدي كه محمد(ص) در مكه آورده بود در شهر يثرب پيچيده بود و گروهي از دو قبيله بزرگ و مشهور «اوس » و «خزرج » اين آيين را پذيرفته بودند و در دو سال پي در پي پيماني در مكه با محمد(ص) بسته بودند و در پيمان دوم او را به شهر خود دعوت كرده، وعده حمايت و پشتيباني به او داده بودند.
اينك خبر مي رسيد كه پيامبر اسلام كه از طرف قريش در فشار بود، بنابر اين دعوت، مكه را ترك گفته رهسپار يثرب شده است. يثرب حال و هواي ديگري داشت، چشمهاي مشتاق نو مسلمانان و همه آنان كه دورا دور شيفته سخنان و رفتار او شده بودند به راه مكه دوخته شده بود و در انتظار ورود او به اين شهر روزشماري مي كردند. اين انتظار چندان طول نكشيد كه خبر رسيد پيامبر اسلام به دهكده «قبا» در حومه يثرب - كه محل سكونت چند قبيله بود - وارد شده است. رسول خدا پس از چند روز توقف در قبا همراه گروهي از بني نجار (اقوام مادري عبدالمطلب) سوار ناقه اي شده روانه يثرب گرديد. هنگام ورود او به شهر، مردم با شور و علاقه فراوان از او استقبال كردند. سران و بزرگان قبائل، زمام ناقه پيامبر را مي گرفتند و درخواست مي كردند حضرت در محله آنها فرود آيد. پيامبر مي فرمود: راه شتر را باز كنيد، او ماموريت دارد، او هر جا بخوابد، من همان جا فرود خواهم آمد (گويا رسول خدا با اين تدبير مي خواست مثل داوري در باره نصب حجرالاسود، افتخار و شرف ميزباني او نصيب قبيله يا خاندان خاصي نشود و در آينده مشكلي ايجاد نشود) سرانجام شتر در محله بني نجار در زميني نزديك خانه ابو ايوب انصاري (خالد بن زيد خزرجي) بر زمين خوابيد. در اين هنگام كه انبوه مردم در اطراف پيامبر گرد آمده هر كدام خواستار ميزباني حضرت بودند، ابو ايوب اثاث و لوازم سفر حضرت را به خانه اش برد و پيامبر به خانه او رفت.
بدين ترتيب افتخار ميزباني پيامبر نصيب ابوايوب گرديد.
منبع:
ماهنامه کوثر - پايگاه يا مهدي
ادامه مطلب
