ادامه مطلب
وارث: غایت و عبودیت بندگی عبارت است از بذل الفضل. امام صادق علیهالسلام معنی عبودیت و بندگی را میفرمایند: بذل الفضل. امام حسین علیهالسلام باذل بود لذا به بهترین درجه از عبودیت رسید و امام حسین علیهالسلام شد اباعبدالله علیهالسلام .چرا به امام حسین علیهالسلام عبدالله می گویند؟ در حالی که فرزندان سیدالشهداء تماماً علی نام داشتند نه عبدالله. امام حسین علیهالسلام بانی بندگی خداست و پدر بندگان خداست و اگر بانی بندگی باقی مانده بود به برکت ابی عبدالله علیهالسلام است. امام حسین علیهالسلام به گردن هر کسی که اسم خود را بنده ی خدا می گذارد، حق ابوت و پدری دارد. اگر کسی ویژگی خاصی داشته باشد به آن یک " اب " می چسبانند می گویند پدر سخا پدر کرم و... امام حسین علیهالسلام پدر بندگی خداست یعنی زیباترین مصداق بندگی است.
به امام حسین علیهالسلام عرض کردند آقا به کربلا نروید امام فرمودند از جدم رسیده که خدا میخواهد تو را کشته ببیند می گوید: آقا حداقل زن و بچه هارا با خود نبرید حضرت می فرمایند از جدم رسیده خدا میخواهد زن و بچه های مرا به اسارت ببیند. هر چه که داشت در راه خدا بذل کرد به چه دلیل؟ برای بقای دین و برای بندگی. و به زیباترین وجه ممکن بندگی اش را به معرض گذاشت.
پی نوشت:
ادامه مطلب
اين شير بچه هاي من از نسل ِحيدرند
همزاد پاكي و كرم از خونِ جعفرند
در اوج خويش اگر چه به طيار ميرسند
اي رُكن ِ عشق من، به شما سجده ميبرند
رخصت دهيد لشكرِ طاغوت و جبت را
با ذكر يا علي مدد از پا در آورند
در عشق رفته اند به دائيِ ماهشان
آئينه هاي رزم علمدار ِ لشگرند
سوگند خورده اند كه قربانيت شوند
من مطمئنم آبرويم را نميبرند
شمشير بسته، مستِ كفن، تشنه ي وصال
بر جان خويش درد و بلاي تو ميخَرند
سهمي مرا ز داغ ِ جگر گوشه ها دهيد
اين دو اميدِ آبروي من به محشرند
تا زير كعبِ نيزه نيفتاده ام ز پا
بگذار تا به پاي تو از خويش بگذرند
دِق ميكنند معجر من جا به جا شود
حساس و غيرتي به سرانجام مادرند
اسباب خجلت است كريمانه كن قبول
اين دو ذبيح تحفه ي ناچيز ِ خواهرند
در ازدحام ِ نيزه و شمشيرها اگر
ديدي كه قطعه قطعه و در خون شناورند...
...دلخوش نكن به ياوري خواهرانه ام
پاها مرا ز خيمه برونم نميبرند
شرم ِحضوِر ِخواهر ِ خود را قبول كن
قربانيانِ اصغرِ خود را قبول كن
عليرضا شريف
برای دریافت اشعار اینجا کلیک کنید
ادامه مطلب

در تاريخ آمده عون و محمد فرزندان عبدالله بن جعفر بودند. اين دو برادر به ميدان آمده و هر يک جداگانه وفاداري خويش را تا مرز شهادت به امام زمانشان ابراز داشتند.
ابتدا محمد در حالي که اينگونه رجز مي خواند وارد ميدان شد:
به خدا شکايت مي کنم از دشمنان قومي که از کوردلي به هلاکت افتادند. نشانه هاي قرآني که محکم و مبيّن بود، عوض کردند و کفر و طغيان را آشکار کردند.
جمعي از سپاه کوفه به دست او کشته شدند و سر انجام عامر بن نهشل تميمي، جناب محمد را به شهادت رساند.
بعد از شهادت محمد، عون بن عبدالله بن جعفر وارد ميدان شد و اين گونه رجز خواند:
اگر مرا نمي شناسيد، من پسر جعفر هستم که از روي صدق شهيد شد و در بهشت نوراني با بالهاي سبز پرواز مي کند، اين شرافت براي من در محشر کافي است.
نوشته اند تا بيست تن را به درک واصل کرد، آنگاه به دست عبدالله بن قطنه طائي به شهادت رسيد.
منقول است حضرت زينب(سلام الله عليها) زماني که هر يک از بني هاشم(ع) به شهادت مي رسيدند، به کمک سيد الشهدا (ع) براي تعزيت مي آمد، ولي هنگام شهادت اين دو بزرگوار پرده خيام را انداخت و از خيمه گاه خارج نشد.
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب

مرحوم جزایری در خصائص الزینبیه می گوید : قابل توجه است که عبد الله بن جعفر با آن ارادتی که به سید الشهداء داشته است نمی توان گفت که بدون امر حضرت از یاری ایشان سر باز زده است. بنابراین شاید آن حضرت برای حفظ بقیه بنی هاشم که در مکه و مدینه بوده اند ،عبد الله را امر نموده است که باز گردد، چرا که یزید باآن پستی و شقاوت راضی نبوده که یک نفر از بنی هاشم به روی زمین باقی بماند و چون عبد الله بن جعفر به واسطه فضایل و جود و سخایش نزد همه مورد قبول بوده است ودارای نفوذ کلام بوده ، امام حسین علیه السلام او را جهت حفظ بنی هاشم از همراهی خود نهی فرموده ، چنان چه رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در غزوه تبوک علی را در مدینه به جا گذاشت ودر نظر داشت تا به واسطه ی وجود او ، اهل مدینه از شر منافقین در امان بمانند .همچنین مؤید این مطلب آنست که عبد الله دو فرزند چون جان شیرین خود را فدا نمود. آیا ممکن است کسی که دو فرزند خود رادریغ ننموده است از جان خود دریغ نماید؟!
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
