رجزها و شعارهای یاران امام حسین علیه السلام برای این است که از آنها درس بگیریم. این رجزها در زندگی آنها جاری بوده است و به آن عمل کرده اند. یک کتابی چاپ شده است که از فرمایشات مقام معظم رهبری است به نام "آفتاب در مصاف" تمام سخنان ایشان در این 30 سال درباره قیام عاشورا در این کتاب گردآوری شده است. می فرماید: اگر این جوانان امروز ما بودند ابی عبدالله علیه السلام تنها نمی ماندند. تمام ائمه علیهم السلام غیر از ابی عبدالله علیه السلام از اصحابشان و از سپاهشان گله کرده اند.

امیرالمومنین علیه السلام بارها در نهج البلاغه فرموده اند که من امام شما نیستم. ولی یک جایی نمی بینیم امام خمینی رحمت الله علیه از این شهدا گله کنند. این امنیت و استقلالی که هست به برکت خون این عزیزان است.

رجز یزید بن زیاد مهاجر

یکی از اصحاب ابی عبدالله علیه السلام به نام یزید بن زیاد مهاجر¹ آمد به میدان و بیت اولش این بود: «يا رب إني للحسين ناصر» خدایا من حسین علیه السلام را یاری می کنم. از پسر سعد جدا می شوم و هجرت می کنم.

بقیه در ادامه مطلب

در مقام رکن دوم از اجزای تشکیل دهنده ایمان، به بیان صبر رسیدیم. اگر کسی بخواهد هدایت شود و به کمال انسانی نائل شود باید این مراتب را در خود زنده کند آنگاه نماز برای او معراج می شود. نماز و روز در بستر ایمان موجب تعالی می شود. در باب صبر، تعریف و مراتبش و آنچه باید رعایت شود را گفتیم.

گاهی صبر با انگیزه کمک گرفتن از خدا و انگیزه شوق از بهشت یا ترس از جهنم است. این نوع از صبر را "صبر بالله" می گویند. گاه صبر در مقابل معصیت به واسطه عشق و محبت ورزیدن به خدا است. این را "صبر لله" می گویند. اینکه چرا صبر می کنم نشان دهنده نوع صبر من است. اگر صبر ما بخاطر دین است می شود صبر "مع الله". بنابراین صابران در صبرشان برای کسب مقامات و کرامات کار نمی کنند. گاه افراد به دنبال ترک گناهان هستند و قصدشان از ترک گناه این است که به یک قدرت خارق العاده ای دست پیدا کنند که بتوانند منشأ کرامات شوند. صابران اگر خدا را اطاعت می کنند و ترک گناه می کنند و در راه خدا استقامت و پایداری می کنند یا بالله است یا لله است یا مع الله است. برای رسیدن به مراتب، هرگز کار نمی کنند. ملاک ارزش های انسانی در دیدگاه اهل حقیقت، هرگز کارهای خارق العاده نیست.

بقیه در ادامه مطلب

سرزنش کردن گناه دارد

دهۀ اول محرم جزء مهمترین روزهای سال است این دهه تمام لحظات و حالاتش مورد توجه خداست.

هیچگاه کسی را سرزنش نکنید، از فرزند خود گرفته تا یک حاج آقای منبری که به مجلس شما می‌ آید. سرزنش چیست؟ سخنی که می‌ دانی گفتنش برای طرف مقابل فایده ایی ندارد و فقط باعث آزار او می‌ شود. شما وقتی در مورد موضوعی مدام به فرزندت تذکر بدهی او خسته می‌ شود و اصلا به صحبت های شما اهمیت نمی دهد. خودتان هم می‌ دانید که تذکرات شما فایده ایی ندارد. این سرزنش ها شاید دل شما را خنک کند ولی تماما اثر بد روی فرد تنبیه شونده می‌ گذارد. یا حتی تذکر به یک منبری که به مجلس شما می‌ آید. بگویید حاج آقا ده دقیقه دیر کردید حق الناس و فلان، اینها تذکر نیست سرزنش است مانند کتکی است که شما به فرزندت می‌ زنی و تنها اثر سوء دارد.

در روایت داریم که همیشه چهره پیامبر صل الله علیه و آله خندان بوده است اگر کسی می‌ آمد پیش پیغمبر و هیبت ایشان او را می‌ گرفت ایشان می‌ گفتند راحت بنشین من جز بندۀ خداوند کسی نیستم و در نمازمان هم به این امر شهادت می‌ دهیم "وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسوُلُهُ"

بقیه در ادامه مطلب

در تقسیم بندی ابتدایی کار یک حیات ظاهری و یک حیات باطنی داشتیم. (حیات دنیوی و حیات باطنی) از منظر دیگری حیات را مورد بررسی قرار دادیم. یک نمونه زندگی و حیات گیاهی بود که آیه «وَ یُحْیِ اْلأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ کَذلِکَ تُخْرَجُونَ»¹ و «وَاَللَّه أَنْزَلَ مِنْ السَّمَاء مَاء فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْض بَعْد مَوْتهَا»² عرض شد.

بقیه در ادامه مطلب

وحید جلیلی در مراسم استقبال از ماه محرم که با حضور اقشار مردم و 700 مداح استان خراسان رضوی در جامعه‌ الحسین مشهد برگزار شد، اظهار کرد: در قرآن چند تابلو از زندگی اهل‌بیت (ع) وجود دارد که خداوند در آنها شخصیت اهل‌بیت (ع) را برای انسان‌ معرفی می‌کند.

بقیه در ادامه مطلب