چندیست من وضعیّت خوبی ندارم
خشکیده طبعم... شعر مرغوبی ندارم

هر چند گاهی می نویسم شعری اما
در چنته ام ابیات مطلوبی ندارم

قحطی شده در شهر اشک و بغض انگار
غم دارم... اما چشم مرطوبی ندارم

در ذهن خود دارم غزل بسیار اما
مثل همیشه شعر مکتوبی ندارم

این را خودم هم خوب می دانم... به هر حال
من چهره ی مشهور و محبوبی ندارم

می خواستم طوفان کنم... اما نکردم
این بار هم جز شعر معیوبی ندارم

من را ببخشید... از همان اوّل که گفتم:
چندیست من وضعیّت خوبی ندارم

 

محمد عابدینی

دوره ،دوره ی گرگهاست …

مهربان که باشی ، می پندارند دشمنی!

گرگ که باشی ، خیالشان راحت میشود از خودشانی!!!

ما تاوان گرگ نبودنمان را می دهیم

اعتراض نوشت(1): البته من کلا با این مطلب موافق نیستم اما در سطح جهانی که بخوام فکر کنم میتونم به بزرگترین خونخوار جهان تعمیمش بدم!

اعتراض نوشت(2): حیفم میاد حرمت آدم های پاکی که دور و برم هستند

که نه گرگند و نه با گرگان صنمی دارند،در زمره همه آدمها جمع ببندم و یکی ببینم...

الهی لَمْ یَکُنْ لی حَوْلٌ فَاَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ اِلّا فی وَقْتٍ اَیْقَظْتَنی لِِمَحَبَّتِک . . .

یا قَریباً لا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ , وَ یا جَوادًا لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَهُ ...

خدایا, من قدرتی که از معصیت بازگردم ندارم،

مگر آنکه تو به عشق و محبت مرا بیدار گردانی ...

بــوی مـاه مهــر ♥•٠·˙

▰ مجری: به به... تابستون داره تموم میشه و کم کم باید آماده شین واس مدرسه رفتن!
▱ کلاه قرمزی: ای بابا خیلی اتفاق خوبیه شمام هی یادآوری کن!
▩ ببعی: باز آمد بوی ماه مدرسه...
▣ پسرعمه: ینی من این آهنگو که میشنوم میخوام سرمو بکوبم به دیوار!
▰ مجری: اگه بدونین تو مدرسه چقدر خوش میگذره...من که دلم واس مدرسه رفتن یه ذره شده
▱ کلاه قرمزی: خب اگه دلت تنگ شده بیا جای من برو مدرسه،من یه جوری با این دلتنگی کنار میام!
▰ مجری: میدونین اگه مدرسه نرین بزرگ که شدین بیکار میمونین؟
▣ پسرعمه: این پسر عباس آقا که اینهمه درس خونده مهندس شده مگه بیکار نیس!؟
▰ مجری: خب بعضیا هرچی میگردن نمیتونن کار پیدا کنن
▱ کلاه قرمزی: بله بقیه هم از همون اول میدونن کار پیدا نمیشه اصلاٌ نمیگردن!

آیت الله ناصری می فرمودند :
درکودکی به همراه پدرم رفته بودیم جهت چیدن گندم .دیدیم که زنبوری دانه ی گندمی را برداشت ورفت چندی بعد دو مرتبه زنبور گندمی دیگر برداشت و رفت .کنجکاو شدیم که خوراک زنیور گندم نیست پس گندمها را کجا میبرد!
به دنبال زنبور رفتیم تا به دیوار گلی رسیدیم که در شکاف ان دیوار کبوتری کوربود که زنبور گندمها را برای او میبرد ..

حالا در مورد رزق من وشما آیا خداوند بیخیال است؟؟!