خنده های تو
انار تَرَک خورده ی سرخیست
که از دیوار باغ، پا به کوچه گذاشته...
من...
رهگذری سر گردان
چشمم که به دانه های انار می افتد
دست دراز می کنم...
بر روی پنجه ی پا
اناری میچینم...
و زیر خُنَکای سایه ات، شاعر می شوم...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
