
درشت بنویس؛
بلند بخوان؛
و آویزه ی گوشت کن
«تقوا»
آن نیست؛
که با یک «تق»
وا برود …
|
در محضر دوست
هر کسی از ظن خود شد یار من...
| ||
|
نويسندگان |
درشت بنویس؛ بلند بخوان؛ و آویزه ی گوشت کن «تقوا»
آن نیست؛
که با یک «تق»
وا برود …
|
|