خروج یمانی، نشانه قطعی ظهور

روایات اهل بیت(علیهم السلام) از پرچم یمانی، به عنوان پرچم جهاد مسلّحانه با دشمنان قیام‌كنندة آل محمد(ص)، مهدی موعود(عج) نام برده‌اند. رسول اعظم(ص) در حالی كه یمنیان را می‌ستود چنین فرمود: «[ایشان] قومی رقیق القلب و با ایمان راسخ‌اند كه «یاری‌كننده» از آنان است؛ [او] با همراهی هفتاد هزار نفر قیام می‌كند و جانشین من و جانشین وصیّ‌ام را یاری می‌كند». 

در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهريـور 1281هجرى شمسى ( 24 سپتامپر 1902 ميلادى) در شهرستان خمين از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى اطـهـر سلام الله عليها, روح الـلـه المـوسـوى الخمينـى پـاى بـر خـاكدان طبيعت نهاد .

 او وارث سجاياى آباء و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هـدايـت مردم وكسب مـعارف الهى كـوشيـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمينـى مرحوم آيه الـله سيد مصطفى مـوسـوى از معاصريـن مرحـوم آيه الـلـه العظمـى ميرزاى شيـرازى (رض) که پـس از آنكه ساليانـى چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فـرا گرفته و به درجه اجتهـاد نايل آمـده بـود بـه ايـران بازگشت و در خمـيـن ملجأَ مردم و هادى آنان در امـور دينـى بـود.

دیوار مسجد کوفه خراب شد و این از نشانه های ظهور است.

همزمان با سالروز ضربت ‌خوردن امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب علیه السلام، یعنی 19 رمضان سال 1434 قمری مقارن با 6 مرداد 1392 شمسی، دیوار مسجد کوفه از سمت باب الحجة ترک برداشت. به گفته شاهدان عینی این اتفاق با صدای مهیب و رعب‌انگیزی همراه بوده است.

بسیاری از سایت‌های عربی از این اتفاق به عنوان یکی از نشانه‌های غیرقطعی ظهور نام می‌برند؛ چرا که در روایتی از امام حسین علیه السلام آمده است:

«عن محمد بن سنان، عن الحسين بن المختار، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: إذا هدم حائط مسجد الكوفة مما يلي دار عبد الله بن مسعود، فعند ذلك زوال ملك القوم، وعند زواله خروج القائم عليه السلام»

چون دیوار مسجد کوفه در قسمت خانه عبدالله بن مسعود ویران شود، در آن هنگام حکومت قوم به فرجام می‌رسد و قائم علیه السلام ظهور می‌نماید ...

مراجع حدیث:

1- الارشاد الشیخ المفید، ج 2 ص 375

2- النعمانی، ص 276-277 ب 14 ح 57 - حدثنا عبد الواحد بن عبد الله بن يونس قال: حدثنا محمد بن جعفر القرشي قال: حدثني محمد بن الحسين بن أبي الخطاب قال: حدثنا محمد بن سنان، عن الحسين بن المختار، عن خالد القلانسي، عن أبي عبد الله عليه السلام أنه قال:-

3- عقدالدرر، ص 51 ف 1

4- الغیبه الشیخ الطوسی، ص 446 ف 7 ح 442

5- بحارالانوار علامه المجلسی، ج 52 ص 210 ب 25 ح 51

6- معجم الاحادیث المهدیع الشیخ الکورانی، ج 3 ص 481

7- کشف الغمه ابن ابی الفتح الریلی، ج 3 ص 259

8- العدد القویه، ص 77 - قد ظهر من العلامات عدة كثيرة، مثل خراب حائط مسجد الكوفة وقتل أهل مصر أميرهم، ...

منبع خبر:

1- خبرگزاری فارس

واقعه انقلاب جهانی امام زمان (ع) از نظر زمانی به دوران ما بسیار نزدیک است

آیت‌الله محمدعلی ناصری استاد اخلاق و مدیر حوزه علمیه حضرت ولی عصر (عج) پیرامون «ایرانیان، زمینه‌سازان ظهور» سخنانی ایراد فرمودند که بخشی از آن را در زیر آورده ایم:

ایرانیان نه تنها در پایان دوران غیبت کبری زمینه‌سازان ظهور آن حضرت خواهند بود که در صدر اسلام نیز به عنوان مؤمنانی حقیقی شناخته می‌شده‌اند؛ همانگونه که در دوران ظهور نیز پای در رکاب یاری آن حضرت دارند و از صمیم جان در خدمت به ایشان می‌کوشند.

محدث اهل سنت احمد بن حنبل به نقل از پیامبر اکرم (ص) آورده است:

«نزدیک است که خداوند متعال اطراف شما را از عجم آکنده کند، آنان همچون شیرانی هستند که اهل فرار نیستند، آنان همچون شما می‌جنگند و غنایم شما را تصاحب می‌کنند».

بر اساس این حدیث، می‌توان دریافت که پیامبر اکرم (ص) ایرانیان را در زمان ظهور، مردمانی شجاع که از سر ایمان، سر در راه یاری آن حضرت می‌نهند، دانسته‌اند؛ چه اینان از صحنه‌های کارزار فرار نمی‌کنند و هر چند در غنائم با اعراب شراکت می‌کنند، اما شرکت‌ آنان در جنگ به طمع غنیمت و تحصیل منافع مادی نخواهد بود.

در فرهنگ شیعی کسانی که وقت خاصی را برای ظهور آن حضرت مشخص می‌کنند، »وقاتون» خوانده شده‌اند و مکرراً دستور به تکذیب آنان داده‌اند؛ اکنون می‌افزاییم که بدون آنکه بتوان زمانی را برای ظهور آن حضرت مشخص کرد، تنها می‌توان گفت که بر اساس قرائنی، زمان ظهور آن حضرت نزدیک است.

بلافاصله تکرار می‌کنیم که این سخن ما این است که بر اساس علائمی که برای ظهور مشخص شده است، می‌توان دریافت که واقعه انقلاب جهانی آن حضرت، از نظر زمانی به دوران ما بسیار نزدیک است، چه قسمت عمده این علائم متحقق شده و شماری از آن‌ها نیز در حال وقوع و جریان است.

گذشته از این اما، شماری از کسانی که به محضر حضرت ولی‌عصر (عج) بار یافته‌اند نیز بر این مطلب تأکید می‌کنند.

مدت‌ها پیش از این، یکی از صالحان روزگار شرف حضور در محضر آن حضرت را دریافت، در آن مجلس، گویا آخرین ذخیره الهی خطاب به آن مرد صالح فرموده بودند: «فرج من نزدیک شده است؛ دعا کنید که بدائی در این زمینه حاصل نشود«!

بدیهی است که آنچه نقل شد، نص کلام آن حضرت نیست؛ اما آنچه ایشان بر زبان آورده بودند مضمونی این چنین داشته است.

حال بر ماست که به مقتضای امر آن حضرت دعا کنیم که برای خداوند بدائی حاصل نشود و به زودی شاهد قیام فراگیر آن حضرت باشیم؛

اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب‌الزمان بمحمد و اهل بیت الطاهرین.

سنت خداوند متعال بر آن بوده است، که پیش از وقوع هر یک از وقایعی که در سرنوشت انسان‌ها تاثیری شگرف دارد، علائمی را ظاهر سازد. این علائم نشان‌دهنده نزدیک شدن و یا به وقوع پیوستن این وقایع است. در این شمار است علائمی که پیش از ولادت پیامبر اکرم(ع) ظاهر شد؛ خاموش شدن بتکده فارس - که چندین هزار سال آتش را در خود افروخته داشت، خشک شدن دریاچه ساوه - که از عبادتگاه‌های زردشتیان بود-، فرو ریختن چهارده کنگره از کنگره‌های کاخ کسرای زمان و ... در شمار این علائم بود.

این علامت‌ها به گونه همسو، نشان از فرو ریختن بنای شرکت و ستم داشت؛ چه این نشانه‌ها در دو بعد شرک عبادی و نیز شرک اجتماعی، نشان از اضمحلال این دو داشت؛ و به خوبی دلالت بر ظهور توحید عبادی و توحید اجتماعی در قالب دین اسلام و حکومت عدالت‌گرایانه پیامبر اکرم می‌کرد، شکافته شدن دیوار خانه کعبه به هنگام ولادت امیرالمؤمنین(ع) و نیز فریاد جبرئیل در آسمان که خبر از ولادت آن حضرت می‌داد نیز در همین شمار است.

برای واقعه شکوهمند ظهور - که بدون تردید در شمار مهمترین وقایع عالم هستی است و از این جهت با واقعه مبعث پیامبر اکرم(ص) همسری می‌کند- نیز علائمی است. این علائم به گونه پراکنده در روایات اهل بیت (ع) بیان شده است و شماری از دانشمندان شیعی نیز به جمع‌آوری آن پرداخته‌اند.

در اینجا می‌خواهیم اشاره کنیم که شماره این علائم از 800 علامت فراتر است، اکنون با تفحص و دقت نظر در آن‌ها، می‌توان دریافت که بخش عمده‌ای از این علائم به تحقق پیوسته است. من خود، زمانی پیش از این به بررسی این علامت‌ها پرداختم و به وضوح دریافتم که نزدیک به 99 درصد از این علامت‌ها، پیش از این به وقوع پیوسته است، در آن میان، تنها حدود 10 علامت-  که از علائم حتمیه نیز هستند و یک سالی پیش از ظهور متحقق می‌شوند-، هنوز ظاهر نشده‌اند.

برای زمینه سازی ظهور با جان و دل به میدان می آییم

آیت الله سیدمحمدعلی موسوی جزایری، نماینده ولی فقیه در استان خوزستان، اخیراً در سمینار ائمه جمعه استان درباره هدف دشمن از حمله به سوریه بیان داشت: دشمنان اعلام کرده اند که به سوریه به عنوان گام نخست حمله کرده و پس از اشغال آن می خواهند به عراق و ایران حمله کنند.

وی تأکید کرد: اگر تقدیر الهی صورت گرفتن این جنگ و زمینه سازی برای ظهور باشد ما با جان و دل به میدان می آییم و به عنوان یک سرباز کوچک دین خود را به اسلام و اهل بیت ادا خواهیم کرد.

حجت الاسلام والمسلمین قرائتی در برنامه سمت خدا مطالبی پیرامون رضایت امام زمان بیان داشتند.

اگر ما حرف امام را گوش بدهیم ایشان از ما راضی می شوند.بعضی ها می گویند:

چکار کنیم که امام زمان (عج) را ببینیم؟

دیدن امام لطف است ولی اویس قرنی پیامبر را ندید ولی پیامبر را دوست داشت.

در جبهه پسر بسیجی را دیدم که نمی گذاشت وارد جلسه شوم.

گفتم من را نمی شناسی؟

گفت نه.

گفتم من قرائتی هستم. مرا در تلویزیون ندیده ای؟

گفت: روستای ما برق ندارد.

گفتم اینجا چه می کنی.

گفت: امام گفته باید از مرزها دفاع کنیم به دستور او آمده ام.

گفتم: امام را دیده ای؟

گفت: نه.

این بسیجی، امام را ندیده بود ولی می گفت که چون امام دستور داده به جبهه بروید ،

حرف امام را گوش کرده ام. حال عده ای هم بودند که در کنار امام نشسته اند و امام می گوید که

بجای حج به جبهه بروید ولی آنها گوش نمی دهند و به حج می روند.

امام از کدامیک از آنها راضی است؟

افرادی هستند که خیلی از امام زمان (عج) حرف می زنند

 ولی هیچ مرجعی از آنها راضی نیست. ما باید به دستورات امام زمان (عج) عمل کنیم. 

حرف امام، غایب نیست .امام زمان (عج) فرموده که وقتی من نیستم

یک فقیه عادل بی هوس را انتخاب کنید. 

امکان دارد کسی فقیه باشد اما هوس باز باشد. مثلا بعضی از مراجع جدید که

خیلی معروف نیستند برای زلزله زدگان به جای پتو رساله می فرستند.

ما باید ببینیم که در یک حادثه امام زمان (عج)چه کار می کند،

ما هم باید همین کار را بکنیم. دیدن امام زمان (عج) توفیق است

 ولی مرحله اول معرفت، بعد مودت و بعد اطاعت است.

دیدن امام زمان (عج) ، مثل زعفران روی برنج است

 ولی زغفران جزو غذا نیست...

ولی اگر باشد خوب است. روایت داریم که هرکس بمیرد و امام زمان خودش را نشناسد

به مرگ جاهلیت مرده است

ما امام حسین ( ع(  را ندیده ایم

اما میدانیم انتظار بدون عاشورا بی معنی است

امام علی (ع)فرموده اند:

زندگی این است بمیرید ولی فائق باشید و مردن این است که زنده باشید ولی تو سری خور.

عاشورا به ما یاد داد برای فائق شدن

باید از همه چیز و همه چیز گذشت

باید زیر بیرق ظلم نرفت

باید توکل حقیقی به خدا کرد

و فقط لب به حق گشود

و پا در راه حق گذاشت

به این سه فراز از ادعیه دقت کنید:
در دعای معروف ماه رجب می خوانیم:

در ماه شعبان در مناجات شعبانیه می خوانیم:

و در دعای قنوت نماز عید فطر می خوانیم:

این سه فراز نشون میده که از روز اول ماه رجب تا روز آخر ماه رمضان یک سیر صعودی کاملی رو باید طی کنیم. اگر سیر ماه رجب رو ناقص انجام داده باشیم و به خیر دنیا و آخرت نرسیده باشیم، در ماه شعبان هم گسستن از خلق نمی رسیم و در نتیجه ماه رمضان هم از داخل شدن در هر خیری که محمد و آل محمد داخل شدند باز می مونیم. این فرصت ها رو غنیمت بشماریم و نذاریم ماه رجب تمام بشه و دستمون خالی باشه. شعبان و رمضان در پیش است. توشه ها رو برداریم.

علامات حتميه

اول ـ خـروج دجـال اسـت ، و آن مـلعـون ادعـاى الوهـيـت نمايد و به وجود نحس او خونريزى و فـتـنـه در عـالم واقـع خواهد شد و از اخبار ظاهر شود كه يك چشم او ماليده و ممسوح است و چـشـم چـپ او در مـيان پيشانى او واقع شده و مانند ستاره مى درخشد و پارچه خونى در ميان چـشـم او واقـع اسـت و بـسـيـار بـزرگ و تـنـومـنـد و شكل عجيب و هيئت غريب و بسيار ماهر در سحر است و در پيش او كوهى سياه است كه به نظر مـردم مى آورد كه كوه نان است و در پشت سر او كوه سفيدى است كه از سحر به نظر مردم مى آورد كه آبهاى صاف جارى است و فرياد مى كند اَوْلِيائى اَنَا رَبُّكُمُ الا عْلى و شياطين و مـرده ايـشـان از ظـالمـيـن و مـنـافـقـين و سحره و كهنه و كفره و اولاد زنا بر سر او اجتماع نمايند و شياطين اطراف او را گرفته و به جميع نغمات و آلات لهو و لعب و تغنى از عود و مـزمـارودف و انـواع سـازهـا و بـربـطـهـا مـشـغـول مـى شـونـد كـه قـلوب تـابـعين او را مـشـغـول بـه آن نـغـمـات و الحـان مـى نـمـايـنـد و در انـظـار ضـعـفـاء العـقول از زنان و مردان چنان جلوه درآورند كه همه ايشان را به رقص آورند و همه خلق از عقب سر او مى روند كه آن نغمات و الحان و صداهاى دلربا را بشنوند گويا كه خلق همه در سـكـر و مـسـتـى مـى بـاشـنـد و در روايـت ابـوامـامـه اسـت آنـكـه رسـول خـدا صـلى اللّه عـليـه و آله و سـلم فـرمـودنـد: هـر مـؤ مـنـى كـه دجـال را بـبـيـنـد آب دهن خود را بر روى او بيندازد و سوره مباركه حمد را بخواند به جهت دفـع سـحـر آن مـلعـون كه در او اثر نكند. چون آن ملعون ظاهر شود عالم را پر از فتنه و آشـوب نـمـايـد و مـيان او و لشكر قائم عليه السلام جنگ واقع شود بالاخره آن ملعون به دسـت مبارك حضرت حجت الهى عليه السلام يا به دست عيسى بن مريم عليه السلام كشته شود.