محسن رفیقدوست در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره دیدارهای مردمی امام در روزهای ابتدائی ورود به ایران می‌گوید: « از دیگر خاطرات مربوط به دیدار امام، آمدن پیرمردی لرستانی به دیدار حضرت امام بود. آن پیرمرد خیلی مسن بود و با این سن بالا، در جلوی مدرسه رفاه معرکه گرفته بود و مدام شعار می داد:« ما منتظر خمینی هستیم، هیچ جا نمی‌ریم همینجا هستیم» مردم هم دور او حلقه زده بودند و شعارهای او را تکرار می کردند. من وقتی این صحنه را دیدم بالای در رفتم و گفتم « پدر جان، امام ملاقات ندارند ». ایشان گفتند: نه! دارد. گفتم پدر جان مسئول ملاقات‌ها من هستم و می‌دانم که ملاقات ندارند، ولی دوباره شروع به شعار دادن کرد و مدام شعار می‌داد.

حبیب‌الله عسگراولادی در کتاب خاطرات خود درباره هجرت سرنوشت‌ساز امام خمینی به ایران و حال و هوای پرواز انقلاب در 12 بهمن 57 می‌گوید:«حرکت امام به سمت ایران باید در روز پنجم بهمن صورت می‌گرفت ولی چون فرودگاه مهرآباد بسته بود، پرواز انجام نشد. امام در روز نهم فرمودند که ما به تهران می‌رویم. خدمت ایشان عرض کردند که آقا راه بسته است و ممکن است وقتی از مرز ایران وارد شدیم ما را بزنند، ولی امام مصمم بود که به ایران بازگردد. روز دهم دوستان تلاش کردند و دو هواپیما تهیه کردند. امام پرسیدند که مگر چه تعدادی هستیم، عرض کردیم تعدادمان از یک هواپیما بیشتر است و ناچار شدیم دو تا هواپیما بگیریم. امام فرمودند یک هواپیما کافی است، تعدادی را کم کنید.

حجت الاسلام ناطق‌نوری در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است؛ با اشاره به خاطرات روز 12بهمن درباره  نحوه خروج امام از بهشت زهرا می‌گوید: «سخنراني‌ امام‌ كه‌ تمام‌ شد به‌ آقايان‌ گفتم‌: «يك‌ دالان‌ درست‌ كنيد تا به‌ طرف‌ هلي‌كوپتر برويم‌.» هنوز به‌ هلي‌كوپتر نرسيده‌ بوديم‌ كه‌ هلي‌كوپتر بلند شد، اين‌جا نه‌ راه‌ پيش‌ داشتيم‌ و نه‌ راه‌ پس‌. در اثر كثرت‌ جمعيت‌ به‌ جايگاه‌ هم‌ نمي‌توانستيم‌ برگرديم‌. به‌ قول‌ معروف‌ جنگ‌ مغلوبه‌ شد، هر كس‌ زورش‌ بيشتر بود ديگري‌ را پرت‌ مي‌كرد. 

آقايان‌ مفتح‌ و انواري‌ حالشان‌ بد شد و افتادند. من‌ و حاج‌ احمدآقا مانديم‌. پهلوانان‌ زيادي‌ آن‌جا بودند، هر كدامشان‌ عباي‌ امام‌ را مي‌گرفتند و به‌ سمت‌ خودشان‌ مي‌كشيدند. عمامه‌ امام‌ از سرش‌ افتاد. يك‌ عكس‌ قشنگي‌ از امام‌ از اين‌جا گرفته‌ شد كه‌ چشم‌هاي‌ امام‌ به‌ طرف‌ آسمان‌ است‌ و بنده‌ مي‌فهمم‌ كه‌ امام‌ ديگر تسليم‌ حق‌ و تن‌ به‌ قضاي‌ الهي‌ داده‌بود. 

شهید شیخ فضل‌الله محلاتی در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره سازش‌ناپذیری امام می‌گوید:« آقای مهندس بازرگان را مأمور کردند برای تشکیل کابینه . کابینه که تشکیل شد بختیار باز صحبت کرده بود که یک وقت شوخی می خواهند بکنند یا که جدی می‌گویند، دو دولت که نمیشود، دو تا حکومت که نمی‌شود. من یادم هست که یک روز به امام عرض کردم بختیار امروز خیلی مزخرف گفته، فرمود که ما یک جنگ دیگر با اینها داریم، بدون جنگ نمی‌شود. اینها می‌خواهند با مذاکره تمام کنند، من از اول هم به اینها گفتم که مذاکره نتیجه ندارد، ما یک جنگ دیگر با اینها داریم و بعد تمام می‌شود.»

حسن روحانی در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره استراتژی امام و تحلیل غرب از پیروزی انقلاب اسلامی می‌گوید: « جمله نکات مهمی که باید در اینجا به آن اشاره کنم، نظر کارشناسان و محافل سیاسی غرب درباره انقلاب اسلامی در روزهای آغازین پیروزی است. پس از ۲۲ بهمن، روزنامه های انگلیس هر روز مطالب زیادی درباره انقلاب منتشر می‌کردند و مصاحبه‌هایی را با صاحب‌نظران امور سیاسی به چاپ می‌رساندند. برنامه‌هایی را از تلویزیون بی‌بی‌سی مشاهده کردم که در اکثر قریب به اتفاق آنها، تحلیلگران سیاسی، انقلاب اسلامی ایران را واقعه‌ای شگفت‌آور و باور نکردنی می‌دانستند و قادر نبودند تحسین و اعجاب خود را از این واقعه مخفی سازند. در روزهای نزدیک به پیروزی انقلاب، همین تلویزیون بی‌بی‌سی با چند تن از مقامات آمریکا از جمله سولیوان سفیر آمریکا در ایران مصاحبه کرده بود که در آن مصاحبه سولیوان گفته بود: انقلاب ایران از مرحله موج عبور کرده و تبدیل به طوفان شده است و دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد.

احمد قدیریان در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره توسل امام خمینی و تصمیم سرنوشت‌ساز ایشان برای شکستن حکومت نظامی در شب 22 بهمن می‌گوید: « شهید بهشتی نگران این بودند که عناصر رژیم ممکن است کودتا کنند. این نگرانی از قبل وجود داشت، اما از روز بیست و یکم بهمن بیشتر شد. روز بیست و یکم بهمن ساعت ۱۱، ۱۲ اعلام شد که آنها برای بعدازظهر قصد اعلام حکومت نظامی دارند تا کار را تمام کنند. قبل از این‌ها هم گزارش به مدرسه رفاه می‌رسید که شهر دارد خلوت می‌شود؛ از آن طرف ما اطلاع داشتیم که از پنج پادگان قرار است بریزند و در حدود هزار نفر از فعالین و مبارزین را دستگیر کنند و کودتا کنند و کار را آن شب تمام کنند. در هر حال نگرانی کودتا برای مرحوم شهید بهشتی قویاً وجود داشت.

حسن روحانی در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است؛ با توجه به حضور خود در انگلستان در سال‌های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی و هماهنگی تظاهرات‌ها و برنامه‌ریزی مبارزات علیه رژیم پهلوی؛ درباره ابداع شعار تکبیر در مبارزات انقلابی می‌گوید: « وقتی دانشجویان فریاد میلیونی «مرگ بر شاه» مردم تهران را می شنیدند، شرایط داخل کشور برایشان به خوبی ترسیم می شد. همه احساس می‌کردند که پایه های رژیم، کاملا لرزان شده است و شاه ماندنی نیست و سخنان امام، منطبق با واقعیات داخل کشور است. از طرف دیگر با حضور امام در پاریس و سخنرانی های روزانه ایشان و پخش نوارهای ایشان در سراسر جهان جو کاملا عوض شده بود. و لذا در دانشگاه‌ها نه حرف چپی‌ها رونقی داشت و نه کسی از منابع ساواک، ترسی و هراسی به خود راه می‌داد.

یکی از جلسات بسیار پرشور دانشجویان بعد از ایام عاشورا، جلسه ی آنان در دانشگاه سوری بود. سالن بزرگ دانشگاه را رزرو کرده بودند و جمعیت زن و مرد بیش از ششصد هفتصد نفر بود. اشاره کردم که شعار تکبیر، یادگار انجمن اسلامی خارج از کشور است. قبل از انقلاب، شعار تکبیر در جلسات داخل کشور کمتر شنیده می‌شد، اما تقریباً در ماه‌های نزدیک پیروزی انقلاب، شعار تکبیر در ایران مرسوم شد.