دوشنبه 19 بهمن 1388  ساعت 7:00 AM
عتدال و صرفه جويي در انديشه اسلامي (2)     

اعتدال و میانه روی در امور ، اصلي مهم در دین بزرگ اسلام است . در برنامه گذشته ، ضمن تشريح اصل اعتدال در مکتب اسلام ، به چند نمونه از روش هاي اسلام براي ايجاد اعتدال ، اشاره کردیم و دیدیم که از نظر این دین آسمانی ، افراط و تفریط ، غيرقابل قبول است . امروز این دیدگاه راهبردی اسلام در مورد یکی از موضوعات مهم در زندگی بشر ، یعنی امور اقتصادي را مورد بررسي قرار مي دهيم . قسمت قابل توجهي از فعالیت های انسانها ، به اقتصاد و کسب درآمد و شيوه مصرف ، مربوط می شود . اقتصاد را دانشی خوانده اند که به بررسی فعالیتهای فردی و اجتماعی مربوط به تولید ، مبادله ، توزیع و مصرف کالاها و خدمات می پردازد .
بی شک در اقتصاد اسلامی ، همچون سایر زمينه ها ، افراط و تفریط راهي ندارد و اعتدال و میانه روی ، مورد تاکید است . از نگاه مکتب اسلام ، فعاليتهاي اقتصادي مي تواند زمينه رشد و تعالی مادی و معنوی انسان را فراهم كند . اما اگر انسان در امور اقتصادي از مسیر اعتدال خارج شود ، این هدف تحقق نمي يابد . نگاهی به ارزش ها و تعالیم اسلامی به خوبی نشان می دهد که این آئين ، در مسائل كلي و جزئي اقتصادی ، اعتدال را رعایت کرده است .
در آیات قرآن و احادیث ، مردم به کار و کوشش و کسب درآمد براي امرار معاش تشویق شده اند و از تنبلي و سستي و بيكاري منع شده اند . پیامبر گرامی اسلام (ص) انزوا گرايي و گوشه گيري را مورد نكوهش قرار مي دهد . آن حضرت ، گروهی را که کار و زندگی را رها کرده و به عبادت روی آورده بودند ، از این کار نهی كرد و آنها را به اعتدال و انجام كارهاي متعارف روزانه و بهره مندي از لذتهاي زندگي ترغیب نمود . پیامبر می فرماید : " هرکس از راه حلال برای معاش خانواده اش تلاش کند ، مانند کسی است که در راه خدا جهاد مي کند و هر که با آبرومندی در پی حلال دنیا باشد ، در مرتبه شهدا خواهد بود ." امام موسی کاظم (ع) از نوادگان پاک پيامبر (ص) نیز تاکید می کند که کار کردن ، روش پیامبران و اوصیای آنها و بندگان شایسته خداوند است .
با آن که در اسلام بر کار و تلاش و کسب درآمد حلال بسيار تاکید شده ، اما زیاده روی و افراط در این زمینه نیز مورد نکوهش قرار گرفته است . چرا که برخی چنان کار می کنند که گویی تنها هدف آنها از زندگی ، جمع آوری مال و كسب ثروت است و از توجه به سایر مسایل اساسي زندگي باز می مانند . امام علی (ع ) در اين خصوص مردم را به میانه روي و اعتدال فرا مي خواند و در سخني اوقات شبانه روز را به سه بخش تقسيم می كند . می فرماید :
: " مومن شبانه روز خود را به سه قسمت تقسیم می کند . قسمتی را برای مناجات با پروردگار، قسمتی دیگر را برای تامین معاش و هزینه زندگی و قسمت سوم را برای بهره گیری از لذتهای حلال و دلپسند صرف می کند . "
شاخه دیگر از اعتدال مربوط به بحث ثروت و مال اندوزي است . در نگرش اسلامی، جمع کردن مال درحد متعارف برای گذران امور زندگی و تامين معيشت خانواده ، معقول و پسنديده است ، اما چنانچه این اقدام موجب وابستگی و دلبستگی بيش از حد انسان به دنیا و غفلت وی از امور معنوی و زندگي اخروي شود ، مورد پذيرش نيست . از نگاه اسلام ، ولخرجی و مصرف بیش از اندازه ، نادرست و افراط محسوب می شود . همچنان که خست و تنگ نظري ، صفتی ناپسند است و انسان خسیس از اين دیدگاه ، فردي نامتعادل تلقي مي شود . بنابراين انسان در صرف کردن اموال ، بايد میانه رو و معتدل باشد . امام علی (ع ) در این زمینه می فرماید : " دست و دلباز باشید ، ولی بدون حساب و کتاب ، اموال خود را خرج نکنید . میانه روی را پیشه خود سازید ، ولی تنگ نظری و خسیس بودن را از خود دور سازید . "
برخلاف كساني كه كنج عزلت را در پيش مي گيرند و از نعمتهاي دنيا اعراض مي كنند ، دين ، بشر را به استفاده و بهره برداري از مواهب طبيعي و دعوت مي كند . البته اين بهره برداري از مواهب طبيعت بايد معقول و به اندازه باشد و به طبيعت و محيط زيست آسيب نرساند . قرآن كريم در مورد استفاده از مواهب زندگي و نعمتهاي مادی ، در آیه 32 سوره اعراف می فرماید : " بگو چه کسی زينت هاي الهي را كه برای بندگان خود آفريده و روزي هاي پاكيزه را حرام كرده است ؟ " البته همانطور كه ذكر شد ، اسلام در استفاده از اموال نیز حدودی را معين كرده است تا افراط و تفریط نشود .
از اصول مهم در اقتصاد اسلامی ، عدالت است . در سایه این اصل مهم ، اعتدال و میانه روی در جامعه رواج می یابد . تبعیض و بي عدالتي در توزيع امكانات اقتصادي ، موجب فقيرتر شدن بخشي از جامعه و ثروتمندتر شدن بخش ديگر مي شود و شكاف بين فقیر و غنی را عميق تر می كند . در اسلام ، تدابير مختلفی برای برقراري عدالت اقتصادی و رفع تبعيض ، اندیشیده شده است . اجراي برخی از اين امور ، اختیاری و برخی دیگر اجباری است . از میان روشهای اختیاری برای کاهش فقر ، می توان به انفاق و کمک به همنوعان و بینوایان اشاره کرد . قرآن کریم با روشهاي تشويق آميزي ، مردم را به یاری نيازمندان و محرومان ترغیب مي كند .
درعين حال درمورد این عمل پسندیده نیز اسلام ، میانه روی و عدم افراط و تفریط را توصيه مي كند . خداوند در سوره اسرا ، آیه 29 خطاب به حضرت محمد ( ص ) می فرماید : " هرگز دستت را بر گردنت زنجیر مکن ( و ترك انفاق و بخشش منما ) و بيش از حد نيز گشاده دستی نکن که مورد سرزنش قرار گيري و حسرت زده شوی ." بنابراین کمک به ديگر همنوعان ، اگرچه عملی بسیار پسندیده و ارزشمند است ، اما در این زمینه نیز زیاده روی جایز نیست . چنان که در آیه 67 سوره فرقان در وصف بندگان شایسته خداوند آمده است : " و ( آنان ) کسانی هستند که چون انفاق می کنند ، اسراف نمی کنند و خست نمی ورزند ، بلکه میان این راه و روش اعتدال را بر می گزینند ."
اسلام برای ایجاد عدالت و موازنه در جامعه ، پرداخت زكات و خمس را وضع كرده است . اين پرداخت ها ، الزامي است . خداوند در سوره توبه آیه 60 ، پرداخت زكات را فریضه ای از جانب خود خوانده است و برخی از افراد واجد شرايط دريافت آن چون تهیدستان ، بدهكاران و واماندگان در راه را برشمرده است .
پرداخت انفاق ها و زكات ها از سوي كساني كه تمكن مالي دارند ، در حقيقت روشي براي تنظيم روابط اقتصادي و تعدیل ثروت در جامعه است . به عبارت ديگر ، احکام متوازن اسلام در مورد معاملات و امور اقتصادي ، زمینه بی عدالتی و افراط و تفریط را كاهش مي دهد . به علاوه ، اسلام براي گسترش عدالت و ايجاد توازن اقتصادي در جامعه ، ربا ، گرانفروشی ، احتکار ، تقلب و حیله گری را در خرید و فروش ، ممنوع و حرام کرده است .
به طور كلي اقتصاد اسلامی برپایه عدالت در زندگی فردی و اجتماعی بنا شده است . به همین دليل در این نظام اقتصادی ، فقر به کمترین حد ممکن کاهش می یابد و افراد متمکن به ثروت و دارایی خود به عنوان امانتی می نگرند که بايد سهم نيازمندان و درماندگان را در آن درنظر بگيرند . بنابراین انساني كه از ثروت و امكانات مادي ، بهره فراوان دارد ، شايسته است به جای طمع و مال اندوزی ، بخشي از سرمایه خود را در راه کمک به همنوعان فقیر و کسب رضای خداوند ، صرف كند . در این میان ، افراط در مصرف و اسراف و زياده خواهي ، انحراف از جاده اعتدال و یکی از عوامل اصلي گسترش فقر و بي عدالتي در جهان است.
 



 نگاشته شده توسط مسعود محمدابراهيم نظرات 0 | لينک مطلب


دوشنبه 19 بهمن 1388  ساعت 7:00 AM
بررسی پیامدهای اسراف در جامعه اسلامی
 
مصادیق اسراف در جامعه زیاد است: مصرف بالای نان و ضایعات موجود، مصرف زیاد آب و هدر روی فراوان این نعمت الهی، باقی مانده غذاهایی که به زباله دانی ریخته می شود، نیم خوره میوه جات و ... همه و همه از مصادیق اسراف در جامعه ما هستند.
... کلوا واشربوا ولاتسرفوا انه لایحب المسرفین... بخورید و بیاشامید، ولی اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست ندارد.
در این آیه شریفه خداوند متعال از مردم خواسته است که به خاطر زیان های فراوان فردی و اجتماعی و آثار و عواقب شوم این گناه بزرگ، از اسراف دوری کنند.
اسراف عبارت است از بیهوده خرج کردن مال، در خورد و خوراک زیاده روی کردن، حیف و میل کردن مواد غذایی همچنین به معنی زیاده روی در گناهان نیز می باشد.
در آیات قرآن کریم و سخن ائمه اطهار (ع) از پرخوری و اسراف به شدت نهی شده است. در قرآن کریم حدود ۱۳ بار کلمه اسراف با الفاظ گوناگون به کار رفته است.
در آیه ۱۳۷ سوره طه، خداوند متعال فرموده اند: وکذلک نجزی من اسرف ولم یومن بایات ربه و لعذاب الاخرة اشد وابقی: و این چنین جزا می دهیم به هر کس اسراف کند و به آیت های خداوند نگرود و برای او عذاب سخت و پاینده است.
یا در آیه ۶۷ سوره فرقان درباره صفات عبادالرحمن فرموده اند: والذین اذا انفقوالم یسرفوا ولم یفترواوکان بین ذلک قواماً: آنان که در هنگام انفاق نه اسراف می کنند و نه تنگ می گیرند، بلکه بین این دو راه اعتدال را انتخاب می کنند. در آیه ۱۴۴ سوره انعام هم خداوند متعال فرموده اند: ان الله لایهدی القوم الظالمین به درستی که خداوند ستمکاران را هدایت نخواهد کرد.
همچنین در آیه ۳۰ سوره اعراف فرموده اند: انه لایحب المسرفین ... خداوند مسرفان را دوست ندارد. 




 نگاشته شده توسط مسعود محمدابراهيم نظرات 0 | لينک مطلب


دوشنبه 19 بهمن 1388  ساعت 6:59 AM

لزوم برنامه‌ريزي براي الگوهاي مصرف گرايي نوين

برنامه‌ريزي براي الگوهاي مصرف گرايي نوين بايد در چند بعد صورت گيرد:

نخست، مصرف گرايي صحيح را بايد از طريق آموزش هاي رسمي به كودكان، نوجوانان و جوانان آموزش داد. اين امر بايد از طريق مدارس صورت گيرد.

دوم، مصرف گرايي غلط و صحيح را بايد به شيوه هاي آموزش هاي غيررسمي از طريق رسانه هاي جمعي و بويژه راديو و تلويزيون به بزرگسالان نشان داد.

سوم توليد در سطح جامعه با يك كنترل و نظارت فرهنگ توأم شود. نبايد گذاشت هر كالائي در جامعه توليد گردد.

چهارم، نظارت و كنترل فرهنگي به واردات عمده و خرد بايد روا گردد

پنجم، عرضه كالا و خدمات در جامعه به گونه اي صورت گيرد كه اعضاي طبقات متفاوت دسترسي نسبتاً مشابه اي به آنها داشته باشند.

ششم، تبليغات بايد به گونه اي باشند كه مصرف‌گرايي افراطي را اشاعه ندهند، و صرفاً به معرفي كالاها و خدمات بپردازند.

هفتم، مطالعات علمي ملي و منطقه اي پيرامون مصرف گرايي در سطح مملكت صورت گيرد و نظرسنجي از مردم شود.

هشتم، فرهنگ مصرف جمعي در زمينه هاي مختلف بجاي فرهنگ مصرف گرايي فردي اشاعه شود.

نهم، فرهنگ بازيافت در ميان مردم رواج داده شود. براي اين منظور ابزار جمع آوري مازادها در سراسر جامعه نصب و بكار گرفته شود.

دهم، بازيافت بعنوان يك ارزش تلقي گردد و از جوامع ديگر چگونگي عمل بازيافت به نمايش گذارده شود.



 نگاشته شده توسط مسعود محمدابراهيم نظرات 0 | لينک مطلب



  • تعداد صفحات :156
  •    
  •   
  • 80  
  • 81  
  • 82  
  • 83  
  • 84  
  • 85  
  • 86  
  • 87  
  • 88  
  • 89  
  • >  
Powered By Rasekhoon.net