احادیث

قال الصادق عليه السلام :

اِنَّ اللهَ عَلِمَ اَنَّ الذَّنبَ خَیرٌ لِلمُومنِ مِنَ العُجبِ وَ لَولا ذلک مَا ابتُلِیَ مُومِنٌ بِذَنبٍ اَبَداً؛

خداوند می دانست که برای شخص مومن گناه از عجب بهتر است و اگر این طور نبود، شخص مومن هیچ وقت آلوده به گناه نمی شد.

کافی(ط-الاسلامیه)، ج 2 ، ص 313

 امام صادق عليه‏ السلام :

حُرِمَ الحَريصُ خَصلَتَينِ وَ لَزِمَتهُ خَصلَتانِ: حُرِمَ القَناعَةَ فَافتَقَدَ الرّاحَةَ وَ حُرِمَ الرِّضا فَافتَقَدَ اليَقينَ؛

حريص از دو خصلت محروم شده و در نتيجه دو خصلت را با خود دارد: از قناعت محروم است و در نتيجه آسايش را از دست داده است، از راضى بودن محروم است و در نتيجه يقين را از دست داده است.

(بحارالانوار، ج70، ص161)

امام على عليه السلام : لايَكُنْ لَك إلَى النّاسِ سَفيرٌ إلاّ لِسانَك و لاحاجِبٌ إلاّ وَجهَك ؛ 

امام على عليه السلام :ميان تو و مردم رابطى جز زبانت و پرده اى جز چهره ات نباشد .

نهج البلاغه ، نامه 67 .

عطيّة العُوفي : ... فَخَرَّ [جابِرٌ] عَلَى القَبرِ مَغشِيّاً عَلَيهِ فَرَشَشتُ عَلَيهِ شَيئا مِنَ الماءِ فَأفاقَ ثُمَّ قالَ يا حُسَينُ ـ ثَلاثا ـ ثُمَّ قالَ : أحَبيبٌ لايُجيِبُ حَبيبَهُ ثُمَّ قالَ أنّى لَكَ بِالجَوابِ ... و فُرِّقَ بَينَ بَدَنِكَ و رَأسِكَ ؛ 

عطيّة العُوفي : . . . جابر به حالت غش روى مزار [امام حسين عليه السلام] افتاد ؛ به صورتش آب پاشيدم ؛ به هوش آمد . آن گاه سه بار گفت : «يا حسين!» سپس گفت : «آيا دوست جواب دوستش را نمى دهد ؟» آن گاه گفت : «چگونه مى توانى جواب دهى در حالى كه بين بدن و سرت فاصله افتاد است؟» .

همان ، ج 68 ، ص 130 .

بحار الأنوار: به نقل از سيد بن طاووس ؛ لَمّا رَجَعَت نِساءُ الحُسَينِ عليه السلام و عِيالُهُ مِنَ الشّامِ و بَلَغوا إلَى العِراقِ قالُوا لِلدَّليلِ : مُرَّ بِنا عَلى طَريقِ كَربَلاءَ فَوَصَلُوا إلى مَوضِعِ المَصرَعِ . . . وَ اجتَمَعَت إلَيهِم نِساءُ ذلِكَ السَّوادِ و أقامُوا عَلى ذلِكَ أيّاما ؛ 

بحار الأنوار: چون همسران و اهل بيت امام حسين عليه السلام از شام بازگشتند و به عراق رسيدند ، به راهنما گفتند : «ما را از راه كربلا ببر» . به قتلگاه شهيدان رسيدند . . . در اين هنگام زنان اهل آن وادى گرد ايشان جمع شدند و چند روز عزادارى كردند .

بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 146 .

امام عسكرى عليه السلام : عَلاماتُ المُؤمِنِ خَمسٌ . . . و زِيارَةُ الأربَعينَ . . . ؛ 

امام عسكرى عليه السلام :مؤمن پنج نشانه دارد . . . و يكى از آنها زيارت روز اربعين است . . . .

تهذيب الأحكام ، ج 6 ، ص 52 .

امام صادق عليه السلام : بَكَتِ السَّماءُ عَلَى الحُسَين أربَعينَ يَوما بالدَّم ؛ 

امام صادق عليه السلام :آسمان چهل روز بر حسين عليه السلام ، خون گريه كرد .

مناقب آل أبى طالب ، ج 3 ، ص 212 .

عنه صلى الله عليه و آله : ظُلمُ الأجِيرِ أجرَهُ مِن الكبائرِ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كم دادن مزد اجير (كارگر) ، از گناهان كبيره است.

بحار الأنوار : 103/170/27 .

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن ظَلَمَ أجِيرا أجرَهُ أحبَطَ اللّه ُ عَملَهُ وحَرّمَ علَيهِ رِيحَ الجَنّةِ ، وإنّ رِيحَها لَتُوجَدُ مِن مَسيرَةِ خَمسِمائةِ عامٍ . 

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه مزدِ اجيرى را كم دهد ، خداوند عملش را باطل مى  گرداند و بوى بهشت را كه از مسافت پانصد ساله به مشام مى رسد، بر وى حرام مى كند.

الأمالي للصدوق: 513/707.