تلاش، رمز موفقیت و پیشرفت است.

جوان زمانی موفق خواهد بود که به هر کاری که علاقه دارد دل بدهد و وقت صرف کند و بداند که آینده روشن او، در گرو کار و تلاش است. تن پروری، تن به کار ندادن، دل به تحصیل ندادن، و هدر دادن وقت، نتیجه جز شکست و خواری دوران بزرگسالی و سربار جامعه بودن به همراه نخواهد داشت.

حضرت علی عليه السلام می فرماید:

«لم یمهدوا فی سلامة الابدان ولم یعتبروا فی انف الاوان فهل ینتظرو اهل بضاضة الشّابّ الّا هوانی الهرم[۱]

آنان آن زمانی که بدن ها سالم و استعدادها جوان بود، خود را آماده نساختند! پس آیا کسانی که در جوانی سرگرم خوشگذرانی و تن پروری بودند در پیری جز شکست چیز دیگر انتظار دارند؟

به قول سعدی:

نابرده رنج گنج میسر نمی شود***مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

متاسفانه برخی جوانان نیروی جوانی و استعدادهای سرشار خویش را صرف بیهودگی، وقت گذرانی و تنبلی می کنند، درس را رها می سازند، دنبال کار درستی نمی روند، ثبات و استقامت از خود نشان نمی دهند، بی هدف به وقت گذرانی مشغولند و فردا که وارد اجتماع می شوند نه سواد دارند، نه هنر، نه شغل، نه درآمد، نه وجهه مردمی و نه سرمایه دینی و معنوی، سربار جامعه اند، سر خورده و مفلوک یا مجرمی خطرناک، و سرانجام گوشه زندان یا بر چوبه دار!

حضرت علی عليه السلام می فرماید:

«هیهات من نیل السّعادة السّکون الی الهوینا والبطالة»[۲]

کسی که عمر خود را به سستی و تنبلی صرف کند هرگز به سعادت و خوشبختی نخواهد رسید.

نیز می فرماید:

«من اطاع التّوانی ضیّع الحقوق»[۳]

هر که به تن پروری عادت کند، حقوق اجتماعی خود و دیگران را ضایع ساخت.

نیز می فرماید:

«من اطاع التّوانی احاطت به النّدامة»[۴]

افراد سست و تنبل سراسر زندگیشان پشیمانی است.

نیز می فرماید:

«التّوانی مفتاح البؤس»[۵].

تنبلی و تن پروری کلید مشکلات و مصائب آینده است.

حضرت موسی عليه السلام به خداوند عرض کرد:

از کلام یک از بندگانت بیشترناخشنودی؟

خداوند فرمود: آن که شب همچون مردار می خوابد و روز را به تنبلی و بیکاری به شب می رساند!

منبع :www.hodablog.net