لازمه موفقیت طرح هدفمندسازی یارانه‌ها در دانشگاه‌های کشور تمرکززدایی از فرآیند تصمیم‌گیری و دادن اختیارات بیشتر به دانشگاه‌های کشور است.

گرچه در ماه‌های گذشته درباره ابعاد مختلف طرح هدفمند‌سازی یارانه‌ها صحبت شده است، اما کمتر کسی به این نکته اشاره کرده است که بخش دولتی به‌عنوان بزرگترین بخش اقتصادی کشور و ارائه‌دهنده خدمات آموزشی و بهداشت عمومی بیشترین افزایش هزینه‌ها را در نتیجه این طرح تجربه خواهد کرد. تیغ این افزایش هزینه بیش از همه موسسات دولتی متوجه دانشگاه‌های دولتی است، اکثر دانشگاه‌های کشور موسساتی هستند چند منظوره که مجموعه‌ای از خدمات را به دانشجویان و سایر اعضای جامعه دانشگاهی ارائه می‌کنند. این خدمات علاوه بر کلاس‌های درس، شامل خوابگاه‌ها، سلف سرویس‌های دانشجویی، خدمات حمل‌و‌نقل به دانشجویان و هیات علمی و پرسنل اداری و غیره و غیره است. برای ارائه این خدمات، دانشگاه‌ها باید کالاهای گوناگونی را تهیه کنند و به خدمات گسترده‌ای دسترسی داشته باشند.
طبیعی است که فکر کنیم با اجرای طرح هدفمندکردن یارانه‌ها هزینه تمام شده خدمات دانشگاهی واقعی خواهد شد و افزایش خواهد یافت. برای جبران هزینه افزایش یافته دانشگاه‌ها یا باید به افزایش بودجه اختصاص یافته امیدوار باشند یا بکوشند از طریق قیمت‌گذاری بر خدماتی که ارائه می‌دهند، هزینه آنها را از دانشجویان دریافت کنند. سوال اینجاست که چه کسی مرجع تعیین این قیمت‌ها و یا پذیرفتن هزینه‌های دانشگاهی است؟ چنانچه بپذیریم این‌کار از طریق یک سیستم مرکزی میسر است، آنگاه پذیرفته‌ایم که یک دستگاه اداری دیوان‌سالار می‌تواند جایگزین نهاد بازار شود. سیستم‌های مرکزی معمولا عوامل موثر بر تقاضای بازار را در نظر نمی‌گیرند و فرض می‌کنند که همه دانشگاه‌ها خدماتی همگون ارائه می‌کنند.

جهاد اقتصادي در سال جديد موفق خواهد بود اگر[...]