هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنند که چرا دور باغ خود  حصار و پرچین کشیده است ، چون باغ بی دیوار از آسیب مصون نیست و میوه و محصولی برای باغبان نمی ماند.هیج کس هم با نام(آزادی)دیوار خانه ی خود را بر نمی دارد و شبها در حیاطش را باز نمی گذارد چون خطر رخنه ی دزد جدی است.

هیچ صاحب گنج و گوهری هم جواهرات خود را بدون حفاظ در معرض دید رهگذران نمی گذارد تا بدرخشد،جلوه کند و چشم و دل برباید،چون خود جواهر،ربوده می شود.هر چه قیمتی تر باشد درصد مراقبت از آن بالاتر می رود هرچه که نفیس تر باشد بیم ربودن و غارت بیشتر است و مواظبت لازم تر.
 اگر در شیشه عطر را باز بگذاری،عطرش می پرد.اگر رشته مرواریدت را در کمد و صندوق نگذاری و در آن را نبندی گم می شود.گوهر عفاف را به بهانه ی چند نامه و نگاه و لبخند نفروشند.زن به خاطر لطافتی که دارد نباید در دستهای خشن کامجویان دیو سیرت که نقاب مهربانی و عشق به چهره دارند پرمرده شود و پس از آنکه گل عصمتش را چیدند او را دور اندازند یا زیر پایشان له کنند.
زن به خاطر عصمتی که دارد و میراث دار پاکی مریم است،نباید بازیچه ی هوس و آلوده به ویروس گناه گردد.گوهر عفاف و پاکی کم ارزشتر از طلا و پول و محصول باغ و وسایل خانه نیست...برای ادامه مطلب لینک مطلب را کلیک کنید