هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنند که چرا دور باغ خود حصار و پرچین کشیده است ، چون باغ بی دیوار از آسیب مصون نیست و میوه و محصولی برای باغبان نمی ماند.هیج کس هم با نام(آزادی)دیوار خانه ی خود را بر نمی دارد و شبها در حیاطش را باز نمی گذارد چون خطر رخنه ی دزد جدی است.
هیچ صاحب گنج و گوهری هم جواهرات خود را بدون حفاظ در معرض دید رهگذران نمی گذارد تا بدرخشد،جلوه کند و چشم و دل برباید،چون خود جواهر،ربوده می شود.هر چه قیمتی تر باشد درصد مراقبت از آن بالاتر می رود هرچه که نفیس تر باشد بیم ربودن و غارت بیشتر است و مواظبت لازم تر.
اگر در شیشه عطر را باز بگذاری،عطرش می پرد.اگر رشته مرواریدت را در کمد و صندوق نگذاری و در آن را نبندی گم می شود.گوهر عفاف را به بهانه ی چند نامه و نگاه و لبخند نفروشند.زن به خاطر لطافتی که دارد نباید در دستهای خشن کامجویان دیو سیرت که نقاب مهربانی و عشق به چهره دارند پرمرده شود و پس از آنکه گل عصمتش را چیدند او را دور اندازند یا زیر پایشان له کنند.
زن به خاطر عصمتی که دارد و میراث دار پاکی مریم است،نباید بازیچه ی هوس و آلوده به ویروس گناه گردد.گوهر عفاف و پاکی کم ارزشتر از طلا و پول و محصول باغ و وسایل خانه نیست...برای ادامه مطلب لینک مطلب را کلیک کنید
اگر در شیشه عطر را باز بگذاری،عطرش می پرد.اگر رشته مرواریدت را در کمد و صندوق نگذاری و در آن را نبندی گم می شود.گوهر عفاف را به بهانه ی چند نامه و نگاه و لبخند نفروشند.زن به خاطر لطافتی که دارد نباید در دستهای خشن کامجویان دیو سیرت که نقاب مهربانی و عشق به چهره دارند پرمرده شود و پس از آنکه گل عصمتش را چیدند او را دور اندازند یا زیر پایشان له کنند.
زن به خاطر عصمتی که دارد و میراث دار پاکی مریم است،نباید بازیچه ی هوس و آلوده به ویروس گناه گردد.گوهر عفاف و پاکی کم ارزشتر از طلا و پول و محصول باغ و وسایل خانه نیست...برای ادامه مطلب لینک مطلب را کلیک کنید
دزدان ایمان و غارت گران شرف تیز فراوانند.
اگر در مقابل پنجره خانه ات،توری نزنی،از نیش پشه ها و مزاحمت مگس ها در امان نخواهی بود . وقتی راه پشه ها را می بندی خود را مصون ساخته ای نه محدود و زندانی.وقتی در خانه را می بندی یا پشت پنجره ی اتاقت پرده می آویزی خانه ی خود را از ورود بیگانه و نگاه های مزاحم در پناه قرار دادی نه که خود را در قید و بند و حصار افکنده باشی.
اگر برای ایمنی از خطرها و آسودگی از مزاحمان خود را بپوشانی نه کسی ایراد می گیرد و نه اگرهم ایراد بگیرد اعتنا می کنی چرا که سخنش را بی منطق و ناآگاهانه می دانی و می بینی .
اینکه دل باید پاک باشد بهانه ای برای گریز جاهلانه از همین مصونیت است و آویختن به شاخه ی (لا قید) وگر نه از دل پاک هم نباید جز نگاه و رفتار پاک برخیزد.ظاهر،آینه باطن است و ...(از کوزه همان برون تراود که در اوست)
زن به خاطر ارزش و کرانتی که دارد باید محفوظ بماند خود را حراج نکند.در بازار سوداگران شهوت سادگی و خامی است که کسی خود را در معرض دید و تماشای نگاه های مسموم و چشم های ناپاک قرار دهد و به دلبری و جلوه گری بپردازد و خیال کند بیمار دلان و رهزنان فاف را وسوسه نمی اندازد و از زهر گناهها و نیش پشه های شهوت در امان می ماند!
بعضی از نگاه ها ویروس (نگاه) منتشر می کند و بعضی از چهره ها حشره ی مزاحمت جمع می کند.خراب کردن همه ی دیوارها و برداشتن همه ی پرده ها و باز گزاشتن همه ی پنجره ها نشانه ی تیره اندیشی است نه روشنفکری!علامت جاهلیت است نه تمدن!
می گویی نه؟به طومار کسانی نگاه کن که پس از رسوایی و بی آبرویی با دو دست پشیمانی بر سر غفلت خویش می زنند و بر جهالت خود لعنت می فرستند کسی که از (جماعت رسوا)نگریزد(رسوای جماعت) می شود.آنکه ایمان را به لقمه ای نان می فروشد،آنکه یوسف زیبایی را با چند سکه قلب عوض می کند،آن که کودک عفاف را جلوی صدها گرگ گرسنه می برد و به تماشا می گذارد ،روزی هم پشت(دیوار ندامت)اشک حسرت بر دامن پشیمانی خواهد ریخت و در آخرت هم به آتش بی پروایی خواهد سوخت.
از اول که جامه ی عفاف سفید و شفاف است نباید گذاشت چرکابه ی گناه بر آن بپاشد.از اول باید مواظب بود این کاسه ی چینی نشکند و این جام بلورین ترک بر ندارد.از اول نباید به پای بیگانه اجازه ی ورود به مزرعه ی نجابت داد که بوته های نورس عصمت را لکد مال نکند.ولی...گریه بی حاصل است و بی ثمر وقتی که شاخه شکست و گل چیده شد. جواد محدثی
[ یک شنبه 18 بهمن 1388 ] [ 2:33 PM ] [ ابوالفضل محمدی فلاورجانی ]
