سحرگاه نيمه شعبان است. ناگهان زمين نور باران مي شود و يگانه موعود جهان پا به عرصه گيتي مي نهد. او هنگام تولد، از سوي خداي خويش پيامي جهاني دارد: «جاء الحق و زهق الباطل؛ حق آمد و باطل رفتني و نابود شدني است.»

اين گونه موعود عالم هنگام تولد بيانيه جهاني خود را صادر مي کند: « هر که بر حق است، با من خواهد بود.»

حق و باطل دو راه است. کساني که همه صفات حق را داشته باشند بسيار محدودند و تنها پيامبران و امامان همه صفات خوب را دارند. آن ها دائم در حال مراقبت از خود هستند و روح خود را با عبادت و بندگي خدا جلا مي دهند.

کساني که راه شرّ و پليدي و سياهي و در يک کلمه باطل را مي پيمايند، ابليسيان زميني هستند، ولي بيش تر مردم دنيا در حد وسط قرار دارند.

عنوان:همه چيز بوي تکرار مي‌دهد

لحظه‌ها ديگر کهنه شده‌اند. ماه‌ها، سال‌ها و روزها ديگر رنگ و لعاب گذشته را ندارند. ساعت‌ها، لحظه‌ها و ثانيه‌ها، بوي غربت مي‌دهند. آسمان و زمين ديگر لطفي ندارند.

همه چيز تکراري شده است، ولي در اين همه تکرار، در اين همه قحطي آينه‌ها، در اين همه غربت کسي هست که مي‌تواند سکوت سرد و مردابي زمين و زمان را بشکند. کسي هست که عشق را ديوار به ديوار کند. کسي هست که شمشير عدالت زمان را به دست بگيرد. کسي هست که پشت ديوار ستم را به خاک بمالد. کسي که جمعه‌ها متبکر و عطرآگين شود از نام او. کسي که قفل‌هاي بسته را يکي يکي باز کند. کسي که غصه‌ها را دور بريزد و غروب خالي جمعه‌هاي‌مان را پر کند.

کسي که با آمدنش سفره‌هاي بي‌لبخند برچيده خواهد شد، زشتي‌ها به تبعيد کشيده خواهد شد. کسي که، کسي که، کسي که ... .

-------------------------------------------------------------------------------------