ما هر روزه به گونه های مختلف از انرژی استفاده می کنیم . با رشد جمعیت کره زمین ، نیاز به انرژی روز به روز افزایش می یابد.
سوختهای فسیلی مثل زغال سنگ و نفت ،یکی از منابع اصلی تامین انرژی بشر است. این مواد کربن دار در حال سوختن از خود انرژی آزاد می کند . همچنین از خود دی اکسید کربن رها می کنند ، که باعث بالا رفتن گرمای هوای زمین می گردد. همچنین مقدار زیادی از گازهای آلوده کننده دیگر نیز از خود رها می کنند.

انرژی اتمی ، یک منبع اصلی تامین انرژی دیگر است که نسبتاَ بدون الودگی محسوب می شود. اما هر چند کارخانه های دارای انرژی اتمی گاز های خطرناک از خود رها نمی کنند ، اما انها زباله های رادیو اکتیو تولید می کنند که قرنها به صورتی خطرناک ، باقی می مانند و از بین نمی روند.
همیشه به انرژی احتیاج خواهیم داشت ، و دانشمندان در حال حاضر مشغول تحقیق در زمینه تولید انرژی بدون ایجاد آلودگی هستند . بیشتر روشهای موفق در این زمینه روی منابع قابل بازیافت مثل باد یا نور خورشید ، تکیه کرده اند . هر روزه زمین 300 برابر انرژی مورد نیاز تمام ساکنان خود از خورشید ، انرژی دریافت می کند . بخشی از این انرژی خورشیدی در حال حاضر توسط تعداد محدودی از پایگاههای خورشید در مناطق افتابی کره زمین ، کنترل شده و مورد استفاده قرار می گیرد . مزارع بادی هم یکی از منابع معروف جایگزین برای انرژیهای فسیل ی می باشند. امروزه مسابقه بر سر پیدا کردن منابع انرژی جدید است که بتواند به شکل بی خطرتر و موثرتر از سوختهای فسیلی عمل کند.

آغاز امامت امام مهربان،آقا و سرورمان

حضرت مهدی (عج ) را به همه عزیزان تبریک عرض مینمایم

 

آقا جان بیا تا با آمدنت جهانی را روشن کنی

بیا تا با آمدنت زندگی را از نو شروع کنیم

بیا تا جان بگیریم
بیا تا روح مرده ما زنده شود
امام عزیزم بیا

به خاطر ظهور امام عزیزمان صلوات بفرستید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چندي است كه دولت، هفته اول تيرماه را به عنوان هفته صرفه جويي در مصرف آب انتخاب، معرفي و به كار گرفته است و با تمام توان و به كارگيري رسانه هاي گروهي، سعي در شناسايي و جلوگيري از «اتلاف» و يا «به هدر دادن» آب كه يكي از نعمات گران قدر و بزرگ خداوندي است، مي نمايد.
    با اين نگاه مي توان «صرفه جويي در مصرف آب» را به كمك سه لايه مهم جامعه، يعني «مديران و تصميم گيران»؛ «مصرف كنندگان عمده» و «خرده مصرف كنندگان يا ساكنين جوامع شهري» اعمال نمود.
    تلاشهاي صورت گرفته تاكنون هم، عملامتوجه دو لايه «مديران و تصميم گيران»و «خرده مصرف كنندگان شهري» بوده است.
    در واقع درپي اظهار نگراني از كمبودها و يا افزايش تقاضاي تأمين آب بموقع و مناسب و عدم امكان تأمين بيشتر آب در فصل تابستان به علل مختلف از جمله خشكسالي ها و جريان كم ورودي به سدها و يا افت سفره هاي آب زيرزميني، زنگ هاي خطر كمبود آب و لزوم اعمال صرفه جويي و چاره جويي بحران به صدا درآمد.
    اما واقعيت اين است كه بدون شناخت و توجه به نقش، اهميت، خواست و فرهنگ بخشهاي كوچك يا بزرگ جوامع مصرف كننده، به ويژه مصرف كنندگان عمده، تلاش براي اعمال حاكميت و ايجاد سازه هاي بزرگ تأمين، ذخيره، انتقال، توزيع، بازچرخاني، دفع مازاد و استفاده مجدد از آب اثر كمي خواهد داشت.
    جامعه مصرف كننده به ويژه مصرف كنندگان عمده بايستي ارزش واقعي آبهاي تأمين شده و اهميت حفاظت و نگهداري و مصرف بهينه آنها را بيش از پيش شناخته و مورد توجه قراردهند تا هر يك به سهم خود، تحقق اهداف صرفه جويي، را دنبال نمايند.
    بخش كشاورزي كليدي ترين و مؤثرترين بخش فعاليت هاي معيشتي، غذايي، بهداشتي، صنعتي، تجاري، حمل و نقل و... و نيز امور اجتماعي كشور است كه پيوندهاي تاريخي، عرفي و اجتماعي محكمي با بخش آب دارد. از طرف ديگر با كشاورزان و توليدكنندگان و روستانشينان نيز ارتباطات مستحكمي دارند. كه اين روابط را مي توان بين بهره برداران و شاغلان بخش كشاورزي و نوع استحصال منابع آب آنان نيز تعريف نمود.
    سه گروه مجموعه بهره برداران سنتي، مدرن و منفرد از آب هاي زميني و سطحي حدود 5/8ميليون هكتار از اراضي آبي كشور و جمعيتي در حدود 03-52 ميليون نفر از كل جمعيت ايران را زير پوشش خود دارند.
    به همين علت پيچيدگي هاي خاصي در تنظيم روابط هر يك از آنها با مسايل گوناگون تخصيص، تأمين، برداشت، توزيع، دفع مازاد آب، نظارت كيفي و كمي، رفع نيازها و تأمين كمبودها، اعمال تعرفه، حق النظاره، كف شكني چاهها، ترميم شبكه ها يا مطالعه ساخت و بهره برداري از سدهاي مخزني، بندهاي انحرافي، ايستگاههاي پمپاژ، كنترل سيل، مبارزه با خشكسالي و ساير اقدامات و عمليات اجرايي به وجود مي آورد.
    در «پخش كنترل مصارف بخش كشاورزي» هم سالهاست كه مسئله افزايش «كارآيي» و يا «بهره وري آب در مزرعه» و «كانالهاي انتقال» و يا مجموعه آنها توسط دست اندركاران مطرح و دنبال شده است. اما در واقع «كم بودن» و «نامناسب بودن كارآيي» پس از دراختيار گرفتن و توزيع آب بين مصرف كنندگان شناخته مي شود. بهمين لحاظ راهكارهايي، مانند استفاده از تغيير روش توزيع آب از سنتي به مدرن و تبديل سيستم هاي آبياري ثقلي به تحت فشار (باراني و يا قطره اي و...) همواره مورد تأكيد قرارگرفته است.
    اما بحث واقعي «لزوم صرفه جويي در مصارف آب كشاورزي» و چگونگي تحقق اين امر و اثرات اقتصادي اجتماعي دراز مدت آن كمتر مورد توجه واقع شده و يا اگر چنين اقدام مطلوبي نيز صورت گرفته، به خوبي معرفي نشده است. ارائه نتايج حاصله از كاربرد اقداماتي از قبيل بهينه سازي مصارف آب كشاورزي و معرفي الگوهاي كشت مناسب مناطق، تأثير به سزايي در كاهش مصرف آب داشته و همكاري مصرف كنندگان بخش كشاورزي براي حركت مؤثر و مفيدتر به سوي كاهش بحران و بهبود حفاظت منابع آب موجود را الزامي مي سازد.
    اين موضوع در چارچوب سياست هاي دراز مدت آب كشور نيز مورد تأكيد قرارگرفته است. علاوه بر آن بيلان، آب كشور هم نشان مي دهد كه بالغ بر 92درصد از كل 93 ميلياردمترمكعب آب مصرفي در بخش كشاورزي استفاده مي شود. 46درصد اين مقدار از طريق آبهاي سطحي و 54درصد بقيه از طريق بهره برداري از آبهاي زيرزميني صورت مي گيرد. كه قرار است اين روند، در دراز مدت اصلاح و معكوس گردد.
    در حال حاضر تعداد 107000 حلقه چاه عميق و 295000 حلقه چاه نيمه عميق در كشور وجود دارد كه مجموع تخليه آنها به 45ميلياردمترمكعب مي رسد كه قسمت عمده اي از اين حجم به مصرف آبياري باغات و زراعت مي رسد.
    حدود 25ميليارد مترمكعب نيز از طريق چشمه ها و قنوات استحصال مي شود كه جمع خروجي آبهاي زيرزميني را به حدود 70ميلياردمترمكعب مي رساند برداشت اين ميزان آب درمقايسه با ميزان بارندگي و نفوذ به سفره آبهاي زيرزميني بيانگر كسري مخازن و عدم امكان برداشت بيشتر آب در پاره اي از نقاط مي باشد.
    براي چنين مناطقي اگرچه با استفاده از فن آوري هاي موجود امكان انتقال آب از دور دست مطرح مي گردد ولي اين امر گرانقيمت زمانبر دشوار و تا حدودي برطرف كننده نيازهاي چند سال است بنابراين بايستي به اصلاح روش هاي بهره برداري و كاهش سهم هاي تخصيص يافته و حفاظت منابع موجود و تغيير نگرش مصرف نيز انديشيد.
    اصلاح مصارف چشمه و قنات كه به صورت نقلي و بدون استفاده از نيروي پمپاژ، مورد بهره برداري قرار مي گيرند، فعلامورد بحث نيست. اما اصلاح بهره برداري مجموع 400000 حلقه چاههاي عميق و نيمه عميق كه با استفاده از موتورهاي ديزلي و يا برقي صورت مي گيرد اهميت دارد.
    چون به علت بي توجهي بعضي از بهره برداران و يا برداشت هاي بي رويه، با استفاده از موتورهاي پرقدرت آسيب هاي جبران ناپذيري به ذخاير آب زيرزميني اغلب دشتها وارده شده است. اگرچه گامهاي مهمي مانند انسداد چاههاي غيرمجاز صدور دستورالعمل هاي كاهش مصرف و برقدار كردن چاهها، نصب كنتور حجمي، جلوگيري از تلفات، ايجاد شبكه هاي كاملاايمن و با اندك تلفات و... صورت گرفته ولي در واقع بايستي اهميت كنترل و ذخيره و حفاظت حتي يك ليتر در ثانيه آب براي مصرف كنندگان روشن شود.
    پرسش اين است كه بدون در نظر گرفتن گامهاي مديريتي حاكميتي فوق از طرف دولت، چگونه مي توان با مشاركت مصرف كنندگان آب زيرزميني بخش كشاورزي، «صرفه جويي» نمود؟ يكي از راههاي افزايش آگاهي و ايجاد انگيزه و علاقه مندي براي صرفه جويي در بين مصرف كننده هاي متعدد است كه البته اجراي اين كار يعني جلب مشاركت مردم و هماهنگي گروه هاي مختلف، به ويژه گروه هاي عمده، مهم و در عين حال دشوار است. شايد معرفي راه حل هاي ساده و روش هاي كوتاه مدت و كم هزينه مشاركت، مانند روشي كه اينك مطرح مي گردد، موثر باشد.
    طرح پيشنهادي بر مبناي ايجاد انگيزه براي حركت به سوي عزم ملي صرفه جويي و در جهت اصلاح پروانه هاست، كه توضيحات اوليه اي لازم دارد. در واقع بهره برداران مي دانند كه تلاش امروز آنان براي رفاه بهتر فرزندانشان در آينده است و هدر دادن منابع فعلي، به معني محروم كردن نسلهاي بعدي از اين موهبت الهي است.
    با يك حساب بسيار ساده اهميت اين كار بيان مي گردد مثلامي توان گفت با در نظر گرفتن رقم 45 ميليارد مترمكعب آب استخراجي از منابع زيرزميني توسط بهره برداران، و با رعايت ميزان متوسط و مجاز برداشت 3000 ساعت در سال از هر چاه، ميزان آب برداشت شده از يك حلقه معادل 000/108 مترمكعب و يا در حدود 10 ليتر در ثانيه مي شود.
    رقم 10 ليتر در ثانيه ناچيز به نظر مي رسد اما 10 ليتر در ثانيه در يك شبانه روز معادل آب مورد استفاده حدود 3500 نفر از شهروندان است. اگر يك مشترك، يعني صاحب يا بهره بردار يك حلقه چاه فقط 5 دقيقه در يك شبانه روز، آن هم يكبار در طول سال موتور چاه را خاموش و از برداشت آب، به طور موقت صرف نظر كند، در واقع 3مترمكعب آب برداشت نخواهد كرد.
    حال اگر اين عمل در يك اقدام سراسري در كل چاههاي كشور، صورت پذيرد معادل 290/1 ميليون مترمكعب آب بهره برداري نخواهد شد. كه اين رقم معادل جلوگيري از بهره برداري كامل 13 حلقه چاه در طول يكسال است. قطعا توجه خواهد شد كه اين رقم فقط براي 5دقيقه و آن هم يك بار در سال است. اگر اين عمل براي مدت 6 ماه از سال و براي كليه چاهها تكرار شود، معادل 200/232 ميليون مترمكعب مي گردد كه معادل توقف بهره برداري از 2211 حلقه چاه و يا معادل ذخيره سازي آب در يك سد بزرگ مشابه سد كرج است.
    يعني با كاهش 5 دقيقه اي مدت بهره برداري از منابع زيرزميني، آن هم به كمك مديران خصوصي مصرف آب يعني مالكان و بهره برداران مي توان بالغ بر 230 ميليون مترمكعب آب در سال، صرفه جويي نمود.
    اجراي اين پيشنهاد علاوه برخواست و علاقه مندي مالكان خصوصي، به همكاري مسئولين، مديران، مهندسان، مروجان و همكاران وزارت جهاد كشاورزي و بهره برداران و كشاورزان منفرد كه حلقه هاي بهم پيوسته بخش آب هستند نيز بستگي دارد. تا بتوان آب مورد نياز براي تداوم حيات و بقاي نسل هاي آينده و آينده بسيار دور، كشور كه هم اكنون با سهل انگاري و يا بيدقتي بعضي از افراد، نابود مي شود را حفاظت و اقدامات «صرفه جويي» را كامل نمود.

 

نويسنده: غلام علي معماري

با سلام.از همه دوستانی که با نظرات سازنده خود باعث فعالیت بیشتر من شدند خیلی ممنونم.دستتون درد نکنه

رهبر معظم انقلاب اسلامي:

ما مردم مسرفى هستيم؛ ما اسراف ميكنيم؛ اسراف در آب، اسراف در نان، اسراف در وسائل گوناگون و تنقلات، اسراف در بنزين. كشورى كه توليد كننده‏ى نفت است، وارد كننده‏ى فرآورده‏ى نفت - بنزين - است! اين تعجب‏آور نيست؟! هر سال ميلياردها بدهيم بنزين وارد كنيم يا چيزهاى ديگرى وارد كنيم براى اينكه بخشى از جمعيت و ملت ما دلشان ميخواهد ريخت و پاش كنند! اين درست است؟! ما ملت، به عنوان يك عيب ملى به اين نگاه كنيم. اسراف بد است؛ حتى در انفاق راه خدا هم ميگويند. خداى متعال در قرآن به پيغمبرش ميفرمايد: "لا تجعل يدك مغلولة الى عنقك و لا تبسطها كل البسط"؛ در انفاق براى خدا هم اينجورى عمل كن. افراط و تفريط نكنيد. ميانه‏روى؛ ميانه‏روى در خرج كردن. اين را بايد ما به صورت يك فرهنگ ملى در بياوريم. قرآن ميفرمايد: "و الّذين اذا انفقوا"؛ كسانى كه وقتى ميخواهند خرج كنند، "لم يسرفوا و لم يقتروا"؛ نه اسراف ميكنند - زياده‏روى ميكنند - نه تنگ ميگيرند و با فشار بر خودشان، زندگى ميكنند؛ نه، اسلام اين را هم توصيه نميكند. اسلام نميگويد كه مردم بايستى با رياضت و زهد آنچنانى زندگى كنند؛ نه، معمولى زندگى كنند، متوسط زندگى كنند. (خطبه‏هاى نماز عيد سعيد فطر تاريخ:21/7/1386)

 

 

 *** مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
به برادران و خواهران مسلمانمان در سراسر كشور عرض مي كنم كه موضوع قناعت را جدي بگيريد. منظورم از قناعت ‚ اين نيست كه دست به نعمتهاي الهي نزنيد و از آنها بهره مند نشويد‚ مقصود اين است كه حد و اندازه نگه داريد‚ زياده روي و اسراف نكنيد‚ نعمتهاي الهي را ضايع ننماييد - كه متاسفانه بسياري‚ مي كنند. در جمهوري اسلامي‚ كساني هستند كه دستشان به نعمتهاي الهي نمي رسد. نه به خاطر اينكه كم داريم. به خاطر اينكه بسياري به خودشان حق مي دهند كه نعمتهاي الهي را بي حساب و كتاب مصرف كنند‚ بي اندازه مصرف كنند‚ هيچ ملاحظه اي نكنند‚ هيچ حدي نگه ندارند و حتي نعمتهاي الهي را ضايع كنند‚ چقدر نان ضايع مي شود‚ چقدر غذاي طبخ شده ضايع مي شود‚ چقدر ميوه ي مصرف نشده ضايع مي شود و از خانه ها بيرون ريخته مي شود‚ چقدر لباس زيادتر از اندازه ي لازم - چند برابر اندازه ي لازم - خريداري مي شود و در خانه ها و صندوقها مي ماند‚ براي اينكه يك بار در مراسمي پوشيده شود‚ اينها اسراف است. مي خواهم اين مطلب را ملت عزيزمان بدانند كه اسراف‚ فعل حرام است‚ گناه است‚ خلاف شرع است‚ آنجايي كه اسراف باشد و اسراف مال و اسراف نعمتهاي الهي انجام گيرد‚ تضييع و تلف كردن نعمت است. تصميم بگيريد اين كار را نكنيد. البته خانواده هاي كم درآمد‚ شايد وسعشان هم نرسد كه بخواهند اسراف كنند‚ اما خانواده هاي پردرآمد و حتي بسياري از خانواده هاي متوسط‚ متاسفانه‚ اسراف مي كنند. من اين جمله را عرض كردم‚ برآن تاكيد و پافشاري مي كنم‚ و خواهشمندم كه ملت عزيزمان‚ اين سخن را مورد توجه قرار دهند‚ به آن اهميت بدهند‚ براي آن حسابي باز كنند‚ و سعي شان بر اسراف نكردن باشد.(تاريخ : 4/1/1372)

 


*** مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
ما بايد به سمت زهد حركت بكنيم. نمي گوييم هم زهدهاي آن چناني‚ كه متعلق به اولياالله است‚ نه‚ مسئولان درجه يك‚ مسئولان درجه دو‚ تا آن مسئولان درجات بعد هم بايد در حد خود زهد داشته باشند‚ بعد هم به عامه مردم مي رسد. عامه مردم هم نبايد اسراف و تجمل گرايي بكنند. اين طور نيست كه زهد فقط مخصوص مسئولان باشد. اين مهريه هاي گران قيمت كه براي عقدهاي دخترهايشان مي گذارند‚ خطاست. نمي گويم حرام است‚ اما پديده بد و زشتي در جامعه است‚ زيرا ارزشهاي انساني را تحت الشعاع ارزش طلا و پول قرار مي دهد.(تاريخ : 26/1/1370)

 

***مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
لازم است به عنوان يك سياست، ما مسئله‏ى صرفه‏جوئى را در خطوط اساسى برنامه‏ريزى‏هايمان در سطوح مختلف اعمال كنيم. مردم عزيزمان توجه داشته باشند كه صرفه‏جوئى به معناى مصرف نكردن نيست؛ صرفه‏جوئى به معناى درست مصرف كردن، بجا مصرف كردن، ضايع نكردن مال، مصرف را كارآمد و ثمربخش كردن است. اسراف در اموال و در اقتصاد اين است كه انسان مال را مصرف كند، بدون اينكه اين مصرف اثر و كارائى داشته باشد. مصرف بيهوده و مصرف هرز، در حقيقت هدر دادن مال است. جامعه‏ى ما بايد اين مطلب را به عنوان يك شعار هميشگى در مقابل داشته باشد؛ چون وضع جامعه‏ى ما از لحاظ مصرف، وضع خوبى نيست. اين را من عرض ميكنم؛ ما بايد اعتراف كنيم به اين مسئله. عادتهاى ما، سنتهاى ما، روشهاى غلطى كه از اين و آن ياد گرفته‏ايم، ما را سوق داده است به زياده‏روى در مصرف به نحو اسراف. يك نسبتى بايد در جامعه ميان توليد و مصرف وجود داشته باشد؛ يك نسبت شايسته‏اى به سود توليد؛ يعنى توليد جامعه هميشه بايد بر مصرف جامعه افزايش داشته باشد. جامعه از توليد موجود كشور استفاده كند؛ آنچه كه زيادى هست، صرف اعتلاى كشور شود. امروز در كشور ما اينجورى نيست. مصرف ما به نسبت، از توليدمان بيشتر است؛ اين، كشور را به عقب ميرساند؛ اين، ضررهاى مهم اقتصادى بر ما وارد ميكند؛ جامعه دچار مشكلات اقتصادى ميشود. در آيات شريفه‏ى قرآن بارها راجع به پرهيز از اسراف در امور اقتصادى تأكيد شده؛ اين به خاطر همين است. اسراف، هم لطمه‏ى اقتصادى ميزند، هم لطمه‏ى فرهنگى ميزند. وقتى جامعه‏اى دچار بيمارى اسراف شد، از لحاظ فرهنگى هم بر روى او تأثيرهاى منفى ميگذارد. بنابراين مسئله‏ى صرفه‏جوئى و اجتناب از اسراف، فقط يك مسئله‏ى اقتصادى نيست؛ هم اقتصادى است، هم اجتماعى است، هم فرهنگى است؛ آينده‏ى كشور را تهديد ميكند. (تاريخ : 1/1/1388 - مشهد مقدس)

***مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
امروز دشمن چشمش به نقطه‏ى حساس اقتصادى است تا بلكه بتوانند اين كشور را از لحاظ اقتصادى دچار اختلال كنند. هرچه مى‏توانند اختلال ايجاد كنند و هرچه هم نمى‏توانند، در تبليغاتشان وانمود كنند كه اختلال هست! اين كارى است كه امروز در تبليغاتِ دشمنان ما، با قدرت و به شكلهاى مختلف انجام مى‏گيرد. راه مقابله هم انضباط مالى و صرفه‏جوئى و نگاه پرهيزگرانه‏ى به مصرف‏گرائى است. من اين را مى‏خواهم به مردم عزيزمان تأكيد كنم: مصرف‏گرائى به صورت اسراف يكى از بيماريهاى خطرناك هر ملتى است. ما يك خرده به اين مصرف‏گرائىِ افراطى دچار هستيم. (تاريخ : 11/2/1387)



***مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
من بخصوص توصيه مي كنم كه مردم از اسراف‚ چه در ايام عيد و چه در طول سال آينده‚ و بويژه در مراسمي كه معمولا در آنها دچار اسراف مي شوند‚ خودداري كنند. مصرف بي رويه و زياد‚ قاعدتا از سوي قشرهاي مرفه انجام مي گيرد. چون قشرهاي ضعيف قادر نيستند كه زياد مصرف كنند. مصرفي كه از سوي يك قشر انجام مي گيرد‚ به زيان كشور است. يعني هم زيان اقتصادي‚ هم زيان اجتماعي و هم زيان رواني و اخلاقي دارد. من مكرر عرض كرده ام‚ باز هم مي گويم و خواهش مي كنم‚ كه مصرف گرايي را رها كنند. مصرف بايد به اندازه باشد‚ نه به حد اسراف و زياده روي.(تاريخ : 28/12/1370)



*** مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي:
من به خانمهاي مسلمان‚ به خانمهاي جوان و به خانمهاي خانه دار عرض مي كنم: سراغ اين مصرف گرايي كه غرب مثل خوره به جان جوامع دنيا و از جمله جوامع كشورهاي درحال توسعه و كشورهاي رو به پيشرفت و از جمله كشور ما انداخته است‚ نرويد‚ مصرف بايد در حد لازم باشد‚ نه در حد اسراف. خانمهايي كساني كه همسرانشان يا خودشان مسيوليتهايي در بخشهاي مختلف كشور دارند‚ بايد از لحاظ دوري از اسراف‚ نسبت به ديگران الگو باشند. بايد براي ديگران درس باشند‚ و نشان بدهند كه شان زن مسلمان بالاتر از اين حرفهاست كه اسير زر و زيور و طلاآلات و از اين قبيل شود. نمي خواهيم بگوييم اينها حرام است. مي خواهيم بگوييم شان زن مسلمان بالاتر از اين است كه در دوراني كه بسياري از مردم جامعه ي ما محتاج كمك اند‚ كساني بروند پول بدهند طلا بخرند‚ زينت بخرند‚ وسايل زندگي رنگارنگ بخرند و در انواع و اقسام روشها و منشهاي زندگي‚ اسراف كنند. اسراف‚ الگوي زن مسلمان نيست.(در ديدار گروهي از بانوان - تاريخ : 25/9/1371)