وسائل الشیعه، ج ۲۴، ص ۲۴۰، ح ۶
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
اَلْمُؤمِنُ یأْكُلُ فی مِعاءٍ واحِدَةٍ وَ الْمُنافِقُ یأْكُلُ فی سَبعَةِ أمْعاءٍ؛
مؤمن كمخوراک است و منافق پرخور.
كنزالعمّال، ح ۷۷۸
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ یبْدَأُ بِالسَّلامِ وَ الْمُنافِقُ یقُولُ: حَتّى یبدَأَ بی؛
مؤمن ابتدا به سلام مىكند و منافق منتظر سلام دیگران است.
الجامع الصغیر، ح ۳۱۵۶
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
بُكاءُ الْمُؤمِنِ مِنْ قَلْبِهِ وَ بُكاءُ الْمُنافِقِ مِنْ هامَّتِهِ؛
گریه مؤمن از (درون) دل اوست و گریه منافق از (ظاهر و) سرش.
كنزالعمّال، ح ۷۷۸
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ لَینُ الْمِنكَبِ یوَسِّعُ عَلى أَخیهِ وَ الْمُنافِقُ یتَجافى یضَیقُ عَلى أَخیهِ؛
مؤمن نرمخوست و براى برادرش جا (ى نشستن) باز مىكند و منافق درشتخوست و جا را بر برادرش تنگ مىكند.
كنزالعمّال، ح ۳۸۹۵۴
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
یبْعَثُ كُلُّ عَبدٍ على ما ماتَ عَلَیهِ، اَلْمُؤمِنُ عَلى إیمانِهِ وَالْمُنافِقُ عَلى نِفاقِهِ؛
هر بندهاى بر همان چیزى كه در درون داشته و با آن از دنیا رفته، برانگیخته مىشود، مؤمن بر ایمانش و منافق بر نفاقش.