غررالحكم، ح ۳۵۵۱
امام على علیه السلام فرمودند:
إنَّ الْمُؤْمِنَ مَن یرى یقینُهُ فی عَمَلِهِ، وَ الْمُنافِقُ مَن یرى شَكُّهُ فی عَمَلِهِ؛
در عمل مؤمن یقین دیده مىشود و در عمل منافق شک.
غررالحكم، ح ۵۶۶۱ و ۵۶۶۲
امام على علیه السلام فرمودند:
شُكْرُ الْمُؤْمِنِ یظْهَرُ فی عَمَلِهِ، شُكْرُ الْمُنافِقِ لا یتَجاوَزُ لِسانَهُ؛
سپاسگزارى مؤمن در كردارش آشكار مىشود، [امّا] سپاسگزارى منافق از زبانش فراتر نمىرود.
شرح نهج البلاغه، ابن أبى الحدید، ج۲۰، ص۲۸۰، ح ۲۱۸
امام على علیه السلام فرمودند:
عَلى لِسانِ الْمُؤْمِنِ نُورٌ یسْطَعُ وَعلى لِسانِ الْمُنافِقِ شَیطانٌ ینْطِقُ؛
بر زبان مؤمن نورى (الهى) است و درخشان و بر زبان منافق شیطانى است كه سخن مىگوید.
التمحیص، ص ۴۸
امام على علیه السلام فرمودند:
إنَّ كَثْرَةَ الْمالِ عَدُوٌّ لِلْمُؤْمِنینَ و یعْسُوبُ الْمُنافِقینَ؛
ثروت فراوان، دشمن مؤمنان و پیشواى منافقان است.