غررالحكم، ح ۱۸۵۲ و ۱۸۵۳
امام على علیه السلام فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ حَیىٌّ غَنىُّ مُوقِرٌ تَقىٌّ، وَالْمُنافِقُ وَقِحٌ غَبىٌّ مُتَمَلِّقٌ شَقىٌّ؛
مؤمن، باحیا، بى نیاز، باوقار و پرهیزکار است و منافق، بى شرم، كودن، چاپلوس و بدبخت.
غررالحكم، ح ۱۲۸۸ و ۱۲۸۹
امام على علیه السلام فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ مُنیبٌ مُستَغْفِرٌ تَوَّابٌ، اَلْمُنافِقُ مَكُورٌ مُضِرٌّ مُرتابٌ؛
مؤمن بازگشت كننده به خدا، آمرزش خواه و توبه كننده است و منافق نیرنگباز، زیانبار و شكّاک.
تحف العقول، ص ۲۱۲
امام على علیه السلام فرمودند:
إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذا نَظَرَ اعْتَبَرَ... وَالْمُنافِقُ إِذا نَظَرَ لَها؛
نگاه مؤمن عبرت آمیز و نگاه منافق سرگرمى است.
غررالحكم، ح ۱۰۱۲۹ و ۱۰۱۳۰
امام على علیه السلام فرمودند:
وَرَعُ الْمُؤْمِنِ یظهَرُ فی عَمَلِهِ، وَرَعُ الْمُنافِقِ لایظهَرُ إلاّ عَلى لِسانِهِ؛
پرهیزكارى مؤمن در رفتارش آشكار مىشود و پرهیزكارى منافق جز در زبانش ظاهر نمىشود.