الكافى، ج ۸، ص ۱۵۰، ح ۱۳۲
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إِنَّ الْمُنافِقَ لا یرغَبُ فِیما قَد سَعِدَ بِهِ الْمُؤْمِنونَ وَ السَّعیدُ یتَّعِظُبِ مَوعِظَةِ التَّقْوى وَ إنْ كانَ یرادُ بِالْمَوعِظَةِ غَیرُهُ؛
منافق به آنچه مؤمنان بهواسطه آن خوشبخت مىشوند، میلى ندارد، ولى خوشبخت سفارش به تقوا را مىپذیرد هر چَند مخاطب موعظه، كس دیگرى باشد.
الكافى، ج ۲، ص ۳۰۷، ح ۷
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إنَّ الْمُؤْمِنَ یغْبِطُ وَ لا یحْسُدُ وَ الْمُنافِقُ یحْسُدُ وَ لا یغْبِطُ؛
مؤمن غبطه مىخورد و حسد نمىورزد، و منافق حسد مىورزد و غبطه نمىخورد.
بحارالأنوار، ج ۲، ص ۹۴، ح ۲۸
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إنَّ الْحِكْمَةَ لَـتَكُونُ فی قَلْبِ الْمُنافِقِ فَتُجَلْجِلُ فی صَدْرِهِ حَتّى یخْرِجَها فَیوعِیهَا الْمُؤْمِنُ وَ تَـكُونُ كَلِمةُ الْمُنافِقِ فى صَدْرِ الْمُؤْمِنِ فَتُجَلْجِلُ فی صَدْرِهِ حَتّى یخْرِجَها فَیعِیهَا الْمُنافِقُ؛
به راستى حكمتى كه در قلب منافق جا مىگیرد، در سینهاش بى قرارى مىكند تا ازآن بیرون آید و مؤمن آن را بر گیرد و سخن منافقانه (لغو و بیهوده) در سینه مؤمن بى قرارى مىكند تا از آن بیرون برود و منافق آن را برگیرد.
تحف العقول، ص ۳۶۷
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اَلْمُؤْمِنُ لایخْلَقُ عَلَى الْكِذْبِ وَلا عَلَى الْخیانَةِ وَ خِصْلَتانِ لایجْتَمِعانِ فِى الْمُنافِقِ، سَمْتٌ حَسَنٌ وَ فِقْهٌ فِى السُّنَّةِ؛
مؤمن در سرشتش دروغ و خیانت نیست و دو صفت است كه در منافق جمع نگردد: سیرت نیكو و دین شناسى.