این بزرگ بانو را که دهمین رهبر معصوم شیعیان را در دامن پاک و پر فضیلت خویش پروریده، ام الفضل (مادر فضیلت ها) یا سمانه یا سمانه ی مغربیه می نامند و با اسم سیده معروف است. 
از برترین زنان روزگارش، بلکه بافضیلت ترین آنها بود و هیچ زنی در زهد و تقوا و پارسایی به پای او نمی رسید، او شیفته ی راز و نیاز با حضرت پروردگار بود و نور نیایش و نمازش که از سجاده ساده و صمیمی او برمی خاست، هفت آسمان را در می نوردید. 
مقام شامخ او تا بدانجا رسید که خدای سبحان او را محرم راز بزرگ و مادر سری سترگ ساخت، چنان که یازدهمین آفتاب عدالت و امامت، از دامان او درخشید و با مولود مبارکش دین و دانش را حیاتی جاودانه بخشید. بالاخره این بزرگ بانو که براستی آیتی از آیات بزرگ حضرت باری تعالی بود در سرزمین سامرا چشم از این جهان فانی فروبست و برای ابد صدرنشین فردوس برین گشت و امروز آستان قدس عسکریین علیهاالسلام علاوه بر بزرگ آیات معصوم، مزار آن سیده کریمه و پارسا زن بزرگ نیز هست. [1] . 

پی نوشت ها: 
[1] اعلام النساء المؤمنات، ص 448؛ ریاحین الشریعه، ج 3، ص 23؛ تاریخ سامرا، ج 3، ص 15.