لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ [بقره:٢٥٦]
 
داستانی از امام هادی (ع)
نويسنده : خادم چهارده معصوم
تاريخ : جمعه 7 خرداد 1395 

داستانی از امام هادی ع

 

 

 

 

علی­ بن ­مهزیار می­گوید :

به شهر سامراء رفتم و در مورد امامت حضرت هادی(ع) شک داشتم.دیدم هوا گرم و تابستانی است و مردم لباس تابستانی پوشیده­اند اما امام هادی(ع)لباس زمستانی پوشیده بعلاوه یک پوشش زمستانی هم بر پشت اسبشان افکنده­اند. مردم از کار آن حضرت تعجب کرده بودند. من با خود گفتم اگر این شخص امام بود این کار را نمی  کرد.مردم به صحرا رفتند و امام(ع)نیز سوار برا سب روانه صحرا شد.در این هنگام دیدیم ابرهای زیادی در آسمان ظاهر شده و باران شدیدی بارید به طوری که همه خیس شدند.اما امام(ع)به خاطر آن لباسهایی که پوشیده بودند سالم و خشک ماندند.برای همین اطمینان پیدا کردم که او امام است.                                                                                                                 مناقب آل ابی طالب ج۴ص۴۱۳



::
 
» تعداد مطالب : 239
» کل نظرات : 23
» بازديد کل : 47413
» تاریخ ایجاد وبلاگ :
پنج شنبه 4 اردیبهشت 1393 
» آخرين بروز رساني :
جمعه 8 اردیبهشت 1396 
پرتال جامع فرهنگی اطلاع رسانی راسخون حدیث موضوعی
دعای فرج ذکر روزهای هفته