بهرهگیری مناسب از انرژی گرمایشی و سرمایشی در ساختمانها، همواره یكی از راههای مناسب صرفهجویی در مصرف برق و سایر مولدهای انرژی بوده است.
تهویه مطبوع یكی از راههای استفاده از انرژی گرمایشی و سرمایشی در ساختمانها است كه میتواند فرصتهای مناسبی را برای صرفهجویی در بناها به وجود آورد.
مقاله زیر كه به وسیله مهندس معصومه لاجوردی از كارشناسان شركت مهندسین دانشمند برق اصفهان تدوین شده فرصتهای صرفهجویی انرژی در سیستم تهویه مطبوع مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
تهویه مطبوع فرآیندی است كه وضعیت هوای موجود در ساختمان را با تنظیم رطوبت، دما، تشعشع، فشار، پاكیزگی و گازهای موجود در هوا جهت ایجاد شرایط مورد نیاز انسان تغییر میدهد و هدف آن حفظ آسایش و سلامت برای جسم افراد است.
اصولاَ آسایش انسان در ساختمان به دمای هوا، چگونگی سرعت جریان هوا، دمای متوسط تشعشع سطوح محیط (MRT) ، رطوبت نسبی و كنترل بو و غبار بستگی دارد.
بنابراین شرایط مناسب برای آسایش انسان به تناسب افراد، سنین مختلف، نوع و تعداد لباس و نوع فعالیت آنان تغییر پیدا میكند.
با توجه به اینكه نمیتوان تمامی متغیرهای فوق را برای هر ساختمان مشخص كرد و یا تعداد افراد را دقیقاَ تعیین كرد، بنابراین سیستمهای تهویه مطبوع برای ایجاد محدودهای از شرایط آسایش قابل انعطاف طراحی میشود.
● اصول كلی مدیریت انرژی در ساختمانها
اصول كلی مدیریت انرژی در ساختمانها به طور كلی در ۱۰ بند به شرح ذیل مشخص میشود:
۱) اعمال كنترل بر سیستمهای گرمایش، سرمایش و تاسیسات روشنایی.
۲) بهینهسازی بار ساختمان.
۳) كاهش بار ساختمان.
۴) ایجاد سیستمهای گرمایش و سرمایش در مناطقی كه باید وجود داشته باشد.
۵) استفاده از فرآیندهای گرمایش و سرمایش خاص هر منطقه جغرافیایی.
۶) استفاده از تجهیزات با راندمان بالا.
۷) بهرهبرداری موثر از تجهیزات.
۸)
