رهبری معظم انقلاب در دیدار روز سه شنبه 19 دی ماه با مردم متدین و انقلابی قم، بیانات مهمی در مورد انتخابات ریاست جمهوری ایراد فرمودند. ايشان با انتقاد از برخی كه بطور مكرر بر انتخابات آزاد تاکید دارند، افزودند:  "معلوم است كه انتخابات بايد آزاد باشد، مگر بيش از سی انتخابات سه دهه اخير آزاد نبوده است؟ در كدام كشور انتخابات از ايران آزادتر است؟ مراقب باشيد اين حرفها ی شما مردم را از انتخابات مأيوس نكند."
حضرت آيت الله خامنه ای در ادامه خاطرنشان كردند: "در كدام كشور درباره صلاحيتها، ملاحظات لازم اعمال نمی شود؟ چرا اينقدر بر اين مسئله تكيه و تلاش می كنيد در ذهن مردم اين تصور بوجود بيايد كه شركت در انتخابات فايده ندارد؟"
رهبر انقلاب به اشخاصی كه خواسته يا ناخواسته در اين چارچوب حركت می كنند تأكيد كردند: "مبادا دچار غفلت شويد و جدول مورد نظر دشمن را پر كنيد."
ايشان با انتقاد از كسانی كه سعی در تلقين عدم سلامت انتخابات را دارند اينگونه رفتارها و سخنان را از ديگر روشهايی برشمردند كه به تحقق اهداف دولتهای مستكبر كمك می كند.

اما پیشینه ی بحث انتخابات آزاد را باید در مخالفت های اصلاح طلبان با موضوع نظارت استصوابی جستجو کرد. باید گفت مهمترین مانع در تحقق پروژه فتح سنگر به سنگر آنها، نظارت استصوابی شورای نگهبان بود که اصلاح طلبان با حمله به آن درصدد پیشبرد مقاصد خود برآمدند که نمونه آن ورود عناصر ملی مذهبی به انتخابات شوراهای سال 81 بود. لایحه اصلاح قانون انتخابات نیز در همان سال که به لوایح دوقلو معروف شد از دیگر اقدامات اصلاح طلبان در مقابله با نظارت استصوابی شورای نگهبان بود.

اصلاح طلبان پس از ناکامی در پروژه های ذکر شده این بار در سال 86 موضوع نظارت بین المللی بر انتخابات را مطرح نمودند بطوری که حزب مشاركت طی بيانيه ای به مزاياي نظارت بين المللي بر انتخابات اشاره كرد. طرح این مسئله بدلیل عدم اقبال مردم به اصلاح طلبان بود بطوریکه آنها با طرح موضوع نظارت بين المللي بر انتخابات به دنبال تغییر فضای عمومی جامعه به نفع خود بودند.

اما در سال 88 نیز القای عدم سلامت در انتخابات موجب ایجاد فتنه پیچیده ای علیه ملت و نظام اسلامی شد. به نظر می رسد در شرایط کنونی بدلیل عدم امکان حضور فتنه گران در عرصه انتخابات کلید واژه انتخابات آزاد در دستور کار آنها قرار گرفته است.

به هر ترتیب طرح بحث انتخابات آزاد از سوی فتنه گران می تواند دو کارایی برای این جریان داشته باشد. اول آنکه با طرح این موضوع و فشار به شورای نگهبان شاید بتوانند کاندیدای مورد نظر خود که از عناصر اصلی فتنه 88 بشمار می رود را وارد جریان انتخابات نمایند و دوم اینکه در صورت کاهش مشارکت مردم در انتخابات اینگونه القا شود که در صورت عدم برگزاری آزاد انتخابات به تدریج اقبال عمومی به شرکت در انتخابات کاهش می یابد.

در پایان باید به این نکته اشاره نمود که موضوع انتخابات آزاد نقطه پیوند جریانات علاقمند به تاکید بر این مسئله از جمله جریان انحراف، فتنه گران و... می باشد که در صورت عدم هوشیاری در برخورد با این مسئله احتمال طراحی فتنه پیچیده تری بر اساس این کلید واژه وجود دارد.

نویسنده:  گروه سیاسی اندیشکده تبیین

یکی از مواردی که غالب نظریه پردازان حوزه سیاست، به طور عمده به آن پرداخته و حول محور آن بحث ها و تئوری های گوناگونی را شکل داده اند، مقوله دانشگاه، دانشگاهیان ، دانشجویان و نحوه تاثیر و تاثر آنان نسبت به فضای سیاسی است. چنانکه برخی آن را در تقسیم بندی و برش افقی جامعه، ذیل طبقه متوسط شهری قرار داده و برخی دیگر دانشگاهیان را رابط و پیوند زننده توده مردم با فرهیختگان و صاحبان فکر و نظر و اندیشه به حساب می آورند. عده ای تعبیر اخیر را چنین تعبیر نموده اند که: دانشگاهیان رادیکال ترین آوانگارد اجتماعی در دست روشنفکران اند، چنانکه یکی از نظریه پردازان دولت اصلاحات، دانشجویان را قشری می دانست که باید آنان را تهییج نمود تا با عبور از خط قرمز های انقلاب، در نقش خط شکن - یا به تعبیر رساتر، جاده صاف کن - اصلاح طلبان، بر روی مین رفته و راه را برای دیگرانی که حاضر به پرداخت هزینه اعمالشان نیستند هموار سازند. چنین افرادی، دانشجویان را بر اساس حساس و فعال بودن در عرصه های سیاسی- اجتماعی و مشی انقلابی و آرمان خواهانه شان، همچون وسیله ای می پنداشتند که در نزاع ها و هوچی گری های سیاسی شان، فارغ از هرگونه تعقل و تعمقی، مانند عروسکی در دست آنان بوده و با نگاه ابزاری به دانشگاه، به دنبال مدیریت احساسات و هیجانات آنان بر می آمدند.

حال آنکه، گرچه این امکان وجود داردکه با این روش ها در کوتاه مدت و به طور مقطعی، افکار عمومی دانشجویان را از مسیر صحیح خود منحرف گردد اما پس از مدتی، با فروکش نمودن غبار بازی های سیاسی و فروکش کردن هیجانات اولیه، دانشگاه فارغ از تحریکات بیرونی دست به تدبر و انتخاب خواهد زد و به مسیر اصیل خود باز خواهد گشت.

سي امين سفراستاني رهبر معظم انقلاب اسلامي-كه خود مبدع آن بوده-ماه گذشته به پايان رسيد و بسياري از رسانه هاي داخلي وبين المللي دراين زمينه تحليل وبررسي هاي فراواني را بر روي خروجي هاي خود قرار دادند.

از منظرهاي متفاوت مي توان سفرهاي استاني رهبري را درسالهاي مختلف وباتوجه به بسترهاي منحصربه خود ،مورد واكاواي وتحليل وبررسي قرار داد اما شرايط امروز حاكم بر كشور -درعرصه هاي داخلي و بين المللي- اهميت وحساسيت سفر اخير مقام معظم رهبري را مضاعف مي كند كه در ادامه به مهمترين آن خواهيم پرداخت ،اما قبل از آن بايد چرايي اين سفررا به اختصار مرور مي كنيم.

ماندن یا نماندن؛ مسئله این است...!

اظهارات رئیس جمهور محترم در مصاحبه تلویزیونی پرحاشیه اخیر که موجی از تحلیل ها و اظهار نظرات مخالف و موافق را در پی داشت، گمانه زنی‌ها درباره احتمال بروز تلاش‌هایی در مجموعه دولت دهم برای استمرار حضور در دولت یازدهم را در اذهان تحلیلگران و فعالان سیاسی به دنبال داشت. البته پیش از این نیز قرائنی دال بر این که ممکن است عده‌ای در پاستور  به دولت یازدهم چشم داشتی داشته باشند وجود داشت و اصولاً برخی تحلیلگران رفتارهای شاذّ جریانی خاص در دولت را نیز در همین راستا ارزیابی می‌نمودند. با این همه اکنون که نشانه‌ای قوی تر و آن هم از سوی عالی‌ترین مقام اجرایی، حاکی از احتمال وجود چنین سناریویی است، لازم می‌نماید ابعاد گوناگون این مسئله و نیز امکان موفقیت چنین طرحی به بررسی و بحث گذارده شود.

همه پاستور نشینانی که به ماندن می‌اندیشیدند!

روشن است که تمایل دولتمردان به ماندن در دولت به دولت دهم و ایران ختم نمی‌گردد. مواردی از این تلاش ها در قالب مدل‌های گوناگون در کشورهای مختلف دیده شده است که معروف‌ترین آن مدل انتخابات ریاست جمهوری روسیه مشهور به مدل «پوتین-مدودف» که در آن پوتین برای دور زدن محدودیت موجود در قانون اساسی این کشور جای خود را یک دوره با نخست وزیرش عوض کرد تا همچنان در کرملین رحل اقامت افکند و سرانجام نیز بار دیگر به کرسی ریاست جمهوری دست یافت.

نویسنده:  محمدباقر هادوی/ کارشناس مسائل استراتژیک

اندیشکده راهبرد تبیین