در سال همت مضاعف و كار مضاعف





در اين دعائى كه در آغاز هر سال، در هنگام تحويل، همه مي‌خوانيم، اين فِقره جالب توجه است كه مي‌فرمايد: «حوّل حالنا الى احسن الحال». نمي‌فرمايد ما را به روز نيكى، حال نيكى برسان؛ به پروردگار عرض مي‌كند ما را به بهترين حال‌ها، به بهترين روزها، به بهترين وضعيت‌ها برسان. همت والاى انسان مسلمان همين است كه در همه‏ى عرصه‏ها به بهترين‌ها دست پيدا كند.

نامگذاري سال جديد به نام سال همت و كار مضاعف، سبب شده است تا دستگاه‌ها و نهادهاي دولتي و حكومتي عزمي راسخ در افزايش تلاش‌هاي خود براي بهبود هر چه بيشتر و بهتر اوضاع كشور از خود به نمايش بگذارند. در حال حاضر، برنامه‌ريزي‌هاي كوتاه و بلند مدت در اين خصوص در حال اجراست و در طبقه مردم عادي نيز اقداماتي در حال شكل‌گيري است تا با همت و كاري مضاعف و بيش از آنچه كه تاكنون انجام شده است، به تحقق اهداف ايران پيشرفته كمك و ياري شود. البته اين پيشرفت و توسعه تنها در اقتصاد و صنعت و امور معمول و جاري زندگي بشري نيست و بدون شك فعالان عرصه‌هاي علوم انساني و از جمله فعالان ديني نيز شامل اين همت و كار مضاعف مي‌شوند. اما آنچه كه بايد مورد توجه قرار گيرد، راهكارهاي رسيدن همت مضاعف در بحث فعاليت‌هاي ديني است كه بدون شك نيازمند رعايت برخي اصول و قواعد برنامه‌ريزي است. مهمترين اصل در اين باره، استفاده مناسب از زمان به معناي حذف اوقات زائد معمول در حين انجام كار است. اگر شما در يك نهاد ديني كارمند هستيد و طبق آيين‌نامه آن مؤسسه يا ارگان فعاليت مي‌كنيد، خوب مي‌دانيد كه در طول انجام كارهاي روزانه ساعاتي از روز صرف اموري مي‌شود كه شايد نيازي به پرداختن آنها نباشد. اهميت زمان نه تنها امروزه كه از قرن‌ها و بلكه هزاران سال پيش اهميت خود را داشته است، در كتب قديمي، از جمله در عهد عتيق، عهد جديد، قرآن و ديگر كتب الهي، زمان مورد سفارش قرار گرفته است و حتي يكي از سوره‌هاي قرآن كريم به نام «عصر» كه به معناي دوره‌ و بازه زماني است، نامگذاري شده است. پيامبر (ص) و ائمه معصومين (ع) و به تبع آنها علما و انديشمندان اسلامي نيز اهميت زمان را يادآور شده‌اند و اگر ما به عنوان يك فعال در عرصه‌ و حوزه ديني، بتوانيم اهميت آن را به خوبي درك كنيم، ناخواسته به دنبال كاري مضاعف خواهيم بود. كاري كه براي دين است و البته سهم بيشتري از عنايات و الطاف خداوندي را نيز به خود اختصاص مي‌دهد. پس از درك اهميت زمان براي رسيدن به كار مضاعف، بايد به ياد داشته باشيم كه نسبت به آنچه كه مي‌خواهيم و جامعه از ما مي‌خواهد، آگاهي داشته باشيم. مطالعه بهترين اقدام براي رسيدن به اين مهم است كه بدون شك خواندن كتاب در رأس تمامي مطالعات قرار دارد. حضور در انديشه انديشمندان جز با مطالعه آثار نوشتاري آنان به دست نمي‌آيد و تمامي تحليل‌ها و نقدهاي موجود درباره نگاه و تفكر بزرگترين دانشمندان نيز با مطالعه كتب و مقالات آنان انجام شده است. هنگام مرور بر آثار انديشمندان بزرگ، مي‌توان به ايده‌ها و طرح‌هاي خلاقانه و مناسبي دست يافت. همچنين با حضور در فضاي مجازي و دنياي وب نيز مي‌توان به آگاهي و مطالعه رسيد. وب سايت‌هاي ديني بي‌شماري به زبان فارسي در داخل و خارج كشور به‌روزرساني مي‌شوند و مي‌توان با حضور در تارنماهاي خبري ــ تحليلي، با اتفاقات روز دنياي ديني آگاه شد و نسبت به اين اخبار و اتفاقات به تصميمات درست و مثبت در جهت رشد فعاليت‌هاي ديني و آگاهي‌سازي رسيد. در اين زمان و مرحله است كه يك فعال ديني با استفاده مناسب از زمان و رسيدن به آگاهي از طريق مطالعه و حضور در دنياي مجازي بايد به توليد فكر بپردازد. توليد فكر يعني ارايه طرح و ايده‌هاي بكر و خلاقانه به منظور استفاده از راه‌هاي مناسب براي رشد فعاليت‌هاي ديني كه البته حالت جمعي و گروهي آن به دليل توجه به ريزه‌پردازي‌ها و انتخاب راه‌هاي رفع نقايص آن بيشتر مورد توجه است. هر ايده‌اي از جرقه‌اي در ذهن ايجاد مي‌شود كه با مطرح كردن آن بين اعضاي اتاق فكر امكان تبديل به ايده‌اي با توانايي كاربردي شدن را دارد. در حقيقت توليد فكر مهم‌ترين و اصولي‌ترين اقدام در نحوه اتخاذ تصميمات و مديريت پروژه‌هاي ديني است. البته اين توليد فكر بايد بر اساس نيازهاي درخواستي جامعه صورت گيرد. اجتماعات شهري و روستايي به نسبت وسعت، جمعيت، فرهنگ و موقعيت جغرافيايي داراي نيازهاي ديني و مذهبي گوناگون نسبت به يكديگرند. به عنوان مثال؛ درخواست‌ها و نيازهاي ديني يك روستا با جمعيت محدود و البته نسبت تفكر و انديشه‌هاي كمتر با شهرهاي بزرگتر و نيازهاي اين شهرها با كلان شهرها متفاوت است. اين سخنان به اين معني است كه توليد فكر و تلاش براي انجام فعاليت‌هاي ديني با توجه به موقعيت‌ و پتانسيل جامعه انجام گيرد. پس از گذر از اين مراحل زمان آغاز تلاش مضاعف براي انجام فعاليت‌هاي ديني است. اين تلاش البته بايد هدفمند باشد تا به نتيجه و ثمر برسد. هدفمندي مي‌تواند با استفاده از خروجي اقدامات گذشته يعني رسيدن به آگاهي، توليد فكر و شناخت نيازهاي جامعه صورت پذيرد. در صورت رعايت اين نكات مي‌توان محصولات ديني با قابليت كاربري توليد كرد كه نيازهاي جامعه را پاسخ دهد. بنابراين آنچه كه براي فعاليت‌هاي ديني در سال جديد نياز داريم، استفاده از زمان، توليد فكر، افزايش آگاهي، شناخت نيازهاي جامعه، هدفدهي به تلاش‌ها و كاربردي كردن محصولات ديني توليد شده است كه تنها با همت و كار مضاعف امكانپذير است.
http://www.farsnews.com


 نگاشته شده توسط صدرالدين ميرحسيني در چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389  ساعت 10:53 PM | نظرات 0 | لینک مطلب

سال 1389 با تدبير و بصيرت رهبر معظم انقلاب به سال «همت مضاعف، كار مضاعف» نامگذاري شد. اين نامگذاري، نشان از ديد استراتژيك و بصيرت والاي معظم‌له در راستاي چشم‌انداز نظام جمهوري اسلامي در حركت به سوي توسعه و پيشرفت دارد. تدوين سند چشم‌انداز 20 ساله نظام كه در آن: «ايران 1404 به عنوان كشوري توسعه يافته با جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه، با هويت اسلامي و انقلابي، الهام‌بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و موثر در روابط بين‌الملل» ترسيم شده، گواه صادقي بر عزم و همت والاي مسوولان نظام در حركت به سوي تعالي و پيشرفت (در بالاترين حد ممكن توام با برنامه‌ريزي و تدبير) است و نمود عيني و عملي آن در برنامه‌هاي توسعه 5 ساله بخوبي هويداست. از آنجا كه تحقق هر چشم‌اندازي در سايه تدوين استراتژي‌هاي لازم و عمل بر مبناي استراتژي مقدور است و هر چه چشم‌انداز وسيع‌تر وافق‌هاي پيش‌رو، رفيع‌تر باشد، نياز به استراتژي‌هاي كلان‌تر و همت‌هاي عالي‌تر براي حركت در جهت اهداف چشم‌انداز بيشتر است، لذا مي‌بينيم كه شعار‌هاي هر سال با درايت و بصيرت، به عنوان يك استراتژي در راستاي اهداف چشم‌انداز ابلاغ شده تا به صورت يك آرمان مشترك، عزم ملي را يكپارچه و برانگيخته سازد. توضيح اين كه متخصصان مديريت استراتژيك، استراتژي را تشخيص فرصت‌هاي اصلي و تمركز منابع در جهت تحقق منافع نهفته در آن فرصت‌ها تعريف كرده‌اند. بي‌شك يكي از بزرگ‌ترين فرصت‌هاي نظام جمهوري اسلامي ايران، نيروي عظيم جوان آماده به كار در عرصه‌هاي مختلف است كه اگر از اين فرصت گرانبها بخوبي بهره‌برداري و استفاده نشود، مي‌تواند به يكي از بزرگ‌ترين تهديدهاي نظام تبديل گردد. جوانان غيور و پرتلاش ما در عرصه‌هاي مختلف علم و صنعت و كشاورزي، همواره فعال و آماده تلاش و ايثار و نثار بوده و هستند و اين از بزرگ‌ترين موهبت‌ها و فرصت‌هاي نظام جمهوري اسلامي است. كشف اين فرصت بزرگ ملي و تمركز برآن به منظور بهره‌برداري از نيروي عظيم نهفته در آن، خود نشان از هوشمندي و درايت نظام جمهوري اسلامي و تفكر استراتژيك آن دارد كه در جاي خود ستودني و قابل تحسين است، اما مساله اصلي و مهم چگونگي بهره‌برداري از اين نيروي بيكران و هدايت آن در جهت منافع ملي و شكوفايي و توسعه كشور در عرصه‌هاي مختلف است كه امسال در قالب شعار «همت مضاعف، كار مضاعف» تبلور يافته و به عنوان يك استراتژي اساسي، وظيفه استفاده بهينه و كارآمد از اين فرصت عظيم را به عهده دارد. در اين شعار كليدي، ابتدا همت مضاعف مدنظر قرار گرفته تا دورنمايي از افق‌هاي پيش‌رو را نمايان سازد. افق‌هاي بلند و سترگي كه نيل به آنها، تنها با بلند همتي و عزم استوار ميسر است و افراد كوته‌بين و كم‌همت را توان دست يازيدن به‌ آنها نيست، اصولا مقتضاي همت انسان و ارج و قدر هر كسي به قدر همت اوست كه عالي باشد يا داني، بلند همت باشد يا دون همت. يكي از نشانه‌هاي عزم و اراده و تصميم جدي، پايداري و مقاومت است. بيشتر نوابغ و انديشمندان، بيش از آن كه متكي به قدرت نبوغ خويش باشند، از همت و استقامت و بردباري بهره برده‌اند. ‌رسيدن به موفقيت، مشكلاتي به همراه دارد لذا صبر و شكيبايي و استقامت و بردباري، شيوه مردان بزرگ، كامياب و موفق جهان است. لذا براي رسيدن به اهداف، ابتدا بايد همت‌ها را مضاعف كرد. بايد عزم‌ها را جزم كرد و به فتح قله‌هاي كوچك و كم‌ارتفاع، قانع و خشنود نگشت. رهبر معظم انقلاب در بخشي از بياناتشان در روز اول سال 89 در جمع زائران حرم رضوي فرمودند: «بايد جوانان ما همتشان اين باشد كه با گذشت يكي دو دهه ديگر، كشورشان را يك مرجع علمي براي دانشمندان جهان قرار بدهند.»اين يعني بلندهمتي و داشتن عزم‌جدي براي فتح قله‌هاي دانش جهان، نه فقط به عنوان عالم و دانشمند بلكه به عنوان «مرجع علمي» يعني دانشمندان از اقصي نقاط جهان براي حل مسائل علمي‌شان در علوم و دانش‌هاي مختلف به ما مراجعه كنند و اين همان عزت و اعتلايي است كه از ايران اسلامي انتظار مي‌رود. ايراني كه يك روز، مرجع علمي جهان بود و در پرتو تعاليم هدايتگر اسلام، دانشمندان و عالمان بزرگي را به جهانيان عرضه كرد كه هنوز دنيا از علم و دانش آنها بهره مي‌گيرد و به پيش مي‌رود. كار و تلاش موثر در فرهنگ اسلامي ـ‌ ايراني «كار» در فرهنگ ما از ديرباز به عنوان «سرمايه جاوداني»معرفي شده و در احاديث و رواياتي كه از ائمه معصومين سلام‌الله عليهم اجمعين به ما رسيده نيز براي كار و تلاش، ارزش و اجر فراواني مقرر گرديده است تا آنجا كه امام صادق(ع) مي‌فرمايد: «كسي كه در طلب روزي خانواده خود كار مي‌كند و به سعي و كوشش تن مي‌دهد، مانند مجاهدي است كه در ميدان كارزار براي خدا جهاد مي‌كند»و در جاي ديگر از بيكاري و ترك كار اظهار تاسف كرده، مي‌فرمايند: «هر كس كار خود را در طلب معاش ترك نمايد، دعاي مستجابي در پيشگاه الهي نخواهد داشت.» امام رضا(ع) نيز، كار كردن را «عمل انبيا و مرسلين و مردان شايسته و صالح»مي‌داند و درباره كار مضاعف مي‌فرمايد: «آن كس كه كار بيشتري مي‌كند تا درآمدش براي خود و كسانش بسنده باشد، در نزد خدا پاداشي بزرگ‌تر از پاداش مجاهد في‌سبيل‌الله دارد». همچنين امام على(ع)‌ مى‏فرمايد: مبغوض مى‏دارم كسى را كه نسبت به كار حيات مادى‏اش تنبل و بى‏اعتناست؛ زيرا كسى كه نسبت به زندگى دنيايش چنين است، در مورد آخرتش تنبل‏تر و بى‏اعتناتر است. و در روايت ديگر فرمود: «هرچند كار و تلاش همراه با زحمت و رنج است، بيكارى پيوسته منشأ فساد و تباهى است.» بي‌شك يكي از بزرگ‌ترين فرصت‌هاي نظام جمهوري اسلامي ايران نيروي عظيم جوان آماده به كار در عرصه‌هاي مختلف است كه اگر از اين فرصت گرانبها بخوبي بهره‌برداري و استفاده نشود، مي‌تواند به يكي از بزرگ‌ترين تهديدهاي نظام تبديل گردد براساس آموزه‏هاى دينى، اگر كسى به انگيزه دستمزد گرفتن و تامين معيشت و رفاه خود و خانواده خود، كار و تلاش كند، يك درجه از تقوا را تحصيل كرده است و براساس اين انگيزه كار ارزش غايى پيدا مى‏كند، نه ارزش ابزارى؛ زيرا چنين كارى در واقع يك نوع انجام وظيفه دينى است. امام على(ع)‌ در دو روايت زير، همين نوع ارزش را مى‏شناساند: «هيچ تلاش صبح هنگامى در راه خدا به فضيلت كار صبح هنگام، در جهت رفاه و آسايش فرزند و خانواده نمى‏رسد.» «كسى كه از سر دلسوزى بر پدر يا فرزند يا همسر، به دنبال امر دنيايش باشد، چهره او در قيامت همانند ماه شب چهارده است.» اما چگونه كاري نيكو و موثر است و در نيل به قله‌هاي رفيع پيشرفت و شكوفايي در عرصه‌هاي مختلف مفيد فايده؟ در آيات و روايات اسلامي براي كار موثر، خصوصياتي ذكر شده كه از آن جمله مي‌توان موارد زير را برشمرد: 1 ـ كار با استحكام: پيامبر(ص) مي‌فرمايد: «چون كسي از شما به كاري دست زد، بايد درست و محكم كار كند.» 2 ـ كار با انگيزه: خداوند در قرآن مي‌فرمايد: «اي يحيي، كتاب آسماني ما را با نيرو (انگيزه) بگير.» 3 ـ كار با نظم: امام علي(ع) مي‌فرمايد: «هر روز كار همان روز را انجام بده (كار امروز را به فردا مگذار) زيرا هر روزي كاري براي خود دارد.» 4 ـ كار با تخصص: حضرت يوسف(ع) به عزيز مصر فرمود: «مخازن اين سرزمين را به من بسپار زيرا من در اين كار، نگهبان و دانايم.» 5 ـ كار با تعهد: خداوند در سوره قصص از قول دختران شعيب(ع) مي‌فرمايد: «انسان نيرومند و امين، بهترين كسي است كه او را به كار مي‌گماري.» در ادبيات مديريتي نيز شاخص‌هايي براي كار موثر، ذكر شده كه مهم‌ترين آنها، كارايي، اثربخشي و بهره‌وري است. كارايي (EFFICIENCY) را «انجام درست كار» تعريف كرده‌اند كه نشان‌دهنده نسبت تبديل ورودي‌ها به خروجي‌هاست. در واقع، كارايي نشان مي‌دهد يك فرد يا سازمان، به چه صورت، منابع (زمان، مواد خام، بودجه و...) را در جهت ايجاد خروجي مناسب (محصول يا خدمت) به كار گرفته است، لذا مي‌توان گفت هر چه استفاده مناسب از منابع، بيشتر و تلفات (اتلاف وقت، مواد، بودجه، نيروي انساني و...) كمتر باشد، كارايي بيشتر است. بنابراين براي افزايش كارايي، بايد اولا كار (شغل) دقيقا تعريف شود و روند‌ها و فرآيندهاي شغلي مشخص و شفاف باشند و ثانيا افراد (نيروي انساني) تخصص و تعهد لازم راداشته باشند تا بتوانند با استفاده از حداقل منابع، مقاصد سازماني را محقق سازند. اثربخشي (EFFECTIVENESS) را نيز «انجام كار درست» تعريف كرده‌اند كه نشان‌دهنده نسبت ارتباط خروجي‌ها با اهداف است. به اين ترتيب، هر چقدر خروجي كار انجام شده در راستاي اهداف سازماني باشد، آن كار اثربخشي بيشتري دارد لذا براي افزايش اثربخشي، بايد اهداف شغلي و سازماني، به طور دقيق و شفاف تعيين و ابلاغ گردند و عملكرد هر فرد در راستاي تحقق اهداف، ارزشيابي شود. بهره‌وري (PRODUCTIVITY) نيز حاصل جمع برداري كارايي و اثربخشي است كه نشان مي‌دهد يك سازمان به چه صورت منابع خود را در راستاي تحقق اهدافش به كار مي‌گيرد. به اين ترتيب، بهره‌وري را مي‌توان به صورت «انجام درست كار درست» تعريف كرد. به بيان ديگر، بهره‌وري، نسبت ميان ستاده (كالا يا خدمات توليد شده) به منابع به كار رفته (انساني و غيرانساني) است يعني اگر بتوانيم با حداقل منابع، حداكثر بازده (ستاده) را برداشت كنيم، كار ما بهره‌وري بالايي خواهد داشت. از اين تعريف ساده به خوبي مشخص مي‌شود كه لزوما كار زياد و فراوان، موجب افزايش بهره‌وري نمي‌شود بلكه كاري موثر و بهره‌ور است كه بازده خوبي نسبت به منابع صرف شده داشته باشد و بتوانيم با حداقل منابع، حداكثر استفاده را داشته باشيم. چه بسيار كارگران يا كارمنداني كه ساعت‌ها وقت خود را در كارگاه‌ها و ادارات صرف مي‌كنند ولي بهره‌وري كار آنها بسيار اندك و ناچيز است و اين يك هشدار جدي براي مديران و مسوولان است زيرا صرف وقت زياد در محيط كار، بدون برنامه و غني‌سازي شغل، نه‌تنها موجب اتلاف وقت افراد ـ‌ كه گرانبهاترين سرمايه است ـ‌ مي‌شود، بلكه هزينه‌هاي مادي و معنوي بسياري (آب، برق، تلفن، اضافه كاري و...) را نيز بر سازمان مربوطه تحميل مي‌سازد. لذا بايد ابتدا مشاغل (كارها) بدرستي تعريف و افراد مناسب براي هر شغل به كار گرفته شوند و آن گاه با تعيين دقيق ميزان منابع لازم براي انجام هر كار (انساني و غيرانساني) شاخص‌هايي براي سنجش بهره‌وري افراد در آن شغل تعيين شده و هر فرد به طور مرتب طبق شاخص‌هاي مذكور ارزيابي گردد. گرچه پديده بيكارى يكى از مشكلات جدى جوامع امروزي است، ولي مهم‏تر از آن بيكارى پنهان است كه در واقع روى ديگر سكه كاهش بهره‏ورى كار به حساب مى‏آيد. جامعه ما نيز در كنار پديده بيكارى، از مشكل كاهش بهره‏‌ورى نيز رنج مي‌برد. اين كاهش بهره‏ورى عوامل گوناگوني دارد كه بايد در جاى مناسب خود بررسى شود. آنچه در اينجا بايد بدان توجه شود، اين است كه هر كارى را بايد با علم و مهارت لازم پيش برد. امام على(ع)‌ مى‏فرمايد: «كار با دانش و مهارت همانند گام برداشتن در طريق روشن است.»و «ارزش هر فردى به اندازه حسن و درستكارى اوست.»طبيعى است كه با كاربردى كردن دو عنصر مهارت و درستكارى مى‏توان بهره‌ورى كار را افزايش و در نتيجه بيكارى پنهان جامعه را كاهش داد. در واقع نتيجه بهره‌وري بايد كاهش هزينه‌ها، استفاده بهينه از منابع، كاهش زمان توليد، افزايش كميت و بهبود كيفيت باشد و در اين صورت است كه مي‌توان به موثر بودن كار و تحقق اهداف سازماني و ملي اميدوار بود و قله‌هاي رفيع توسعه و پيشرفت را يكي پس از ديگري فتح كرد.
http://www.jamejamonline.ir


 نگاشته شده توسط صدرالدين ميرحسيني در چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389  ساعت 10:49 PM | نظرات 0 | لینک مطلب

کار ، وسيله تقرب به خداوند اسلام به کار و کارگر ارزش بسيار والايي داده است، به گونه اي که کار کردن را از بزرگ ترين عبادت ها و وسيله اي براي تقرب به پروردگار شمرده است. در اسلام کارگر، شهيد زنده و کارگري شغل انبياست و از راه کسب و کار مي توان به بهشت برين رسيد. قرآن مجيد کارکردن را با ارزش مي داند و مي فرمايد: «نيست براي انسان، مگر بازتاب عمل و واکنش کارش. سپس، به پاداش کامل تري خواهيد رسيد». (نجم: 40 و 41) از سوي ديگر بي کاري و تن آسايي صفاتي هستند که در ادبيات ديني، با نفرت و نکوهش از آنها ياد شده است. در اسلام کار به عنوان يک دستور ديني واجب است. در روايتي از پيامبر گرامي اسلام9 آمده است: «تلاش در جهت کسب روزي حلال، بر هر زن و مرد مسلمان واجب است». در حديثي ديگر، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله کار را برترين عبادت دانسته است. ايشان کار را بهترين راه رسيدن به سعادت معرفي مي کند و مي فرمايد: «نود درصد راه تقرب، به کار منتهي مي شود». از نظر اسلام همه مسلمانان بايد به کار و حرفه اي بپردازند. انساني که کار نمي کند و تنها به عبادت و پرستش خداوند بسنده مي کند، دعايش از سوي خداوند پذيرفته نيست. از امام صادق عليه السلام روايت است که آن حضرت از علي ابن العزيز پرسيد: عمرابن مسلم چه کار مي کند؟ گفت: فدايت شوم! کسب و کار را رها کرده به عبادت روي آورده است. فرمود: واي، مگر نمي داند دعاي بدون کار و کوشش پذيرفته نمي شود. اگر در جامعه اي بر اساس آموزه هاي ديني عمل شود و کار ارزش يابد و به عنوان مايه رستگاري و وسيله تقرب به پروردگار به آن نگريسته شود، فرهنگ کار تقويت خواهد شد و البته برآيند چنين انديشه اي؛ ابتکار، خلاقيت و رشد و توشعه به معناي عام خواهد بود. پيام ها : 1. اهميت کار و کارگري در اسلام؛ 2. نکوهش بي کاري. کار، سيره انبيا و اولياي الهي کار و تلاش، سيره تمام پيامبران آسماني است. پيامبران پيش از بعثت، به کارهاي سختي، همچون: شباني، کشاورزي و... مي پرداختند. شخصيت و زندگي آنان با کار همراه بود و با تمام وجود زحمت ها و تلاش هاي طاقت فرساي مردم ضعيف جامعه را درک مي کردند. پيامبران و ائمه معصومين عليهم السلام حتي پس از رسيدن به مقام نبوت و جانشيني، همواره با کار و تلاش مأنوس بوده اند. مقام کارگري، از ديدگاه معصومين شأن والايي دارد. از نظر پيامبر گرامي اسلام، منزلت کارگران در رديف انبياست. ايشان فرموده است: هر کس از دست رنج خويش مخارج زندگي خود را تأمين کند، روز قيامت در صف پيامبران قرار خواهد گرفت و از عناياتي که پيامبران بهره مندند، بي نصيب نخواهد ماند. داشتن درآمد بيشتر، از درآمد کمتر مطلوب تر است، زيرا با مازاد درآمد مي توان به انجام کارهاي نيک و پسنديده اقدام کرد. آدمي بايد با کمک به هم نوعان روح ديگر خواهي را در خود تقويت و دست تهي دستان و افتادگان را بگيرد. بدين منظور، امام علي عليه السلام در گرماي سوزان عربستان، تعداد زيادي چاه و قنات احداث کرد. نخلستاني با هزاران درخت خرما آباد کرد و زمين هاي بسياري را زير کشت برد. بعضي از قنات ها و زمين هاي آبادي را که خود احداث و زير کشت برده بود، وقف نيازمندان کرد. همچنين آن امام دل سوز، از حاصل دست رنج خود افراد بسياري را از اسارت و بندگي نجات داد و آزادي را به آنان بازگرداند. بنابراين، با توجه به روش و سيره ائمه معصومين عليهم السلام ، کار و تلاش از صفات پسنديده و مايه رستگاري انسان و پيشرفت جوامع انساني است. پيام ها : 1. اهتمام به کار، در سيره و رفتار پيامبران و معصومين عليهم السلام ؛ 2. ارج نهادن به شأن و منزلت کارگر در اسلام. کار در ديدگاه آيات و روايات در آيات و روايات بسياري از کار به عنوان عمل صالح ياد شده و از مقام کارگر ستايش شده است و کارگران نيز به بهشت جاويدان بشارت داده شده اند. بنابر رهنمودهاي ديني، مسلمانان بايد در انجام کار نيک از همديگر پيشي گيرند: «انّما تُفاضَلُ القوُم بِالاَعْمال؛ گروه ها از طريق کار نسبت به هم برتري مي يابند.» اين نگرش و رويکرد مقدس به کار، موجب مي شود که براي آن مرزي تعيين نشود. اوُصيکَ اَنْ لايَکُونَنَّ لِعَمَلِ الْخَيْرَ عِنْدَکَ غايَةً فِي الْکَثْرِة. سفارش مي کنم تو را که براي عمل خير، در نزد تو محدوديتي نباشد. نگاه قدسي و عبادي به کار، انگيزه کار کردن را در انسان تقويت مي کند و مرتبه معنوي و اجتماعي او را بالا مي برد. در همين ارتباط، در قرآن مجيد مي خوانيم: «درجات و مقامات عالي، ويژه مؤمناني است که تلاش هاي عملي مثبت و سازنده دارند». (طه:75) در سخني زيبا از امام صادق عليه السلام هم آمده است: سه چيز از اسباب سعادت است. يکي از آنها اين است که انسان براي بهبود زندگي و کسب و معيشت خود، صبحگاهان از خانه بيرون رود و شبانگاهان برگردد. پيام ها : 1. تلاش براي انجام کار با تمام توان؛ 2. دست يابي به درجات عالي در پرتو کار و تلاش. نکوهش بي کاري در اسلام امام علي عليه السلام در هشداري، بي کاري و تن پروري را نکوهش کرده و فرموده است: «با اراده سست، ضعف پيشگي، و گرايش به بي کاري، بعيد است که انسان به سعادت برسد». بي توجهي به کار و روي آوردن به تنبلي و بي کاري، در حوزه اقتصاد، روان شناسي و جامعه شناسي، به عنوان يک معضل و پديده زيان بار معرفي شده است که اختلالات رواني، نابهنجاري هاي اجتماعي و بزهکاري از پي آمدهاي آن است. ادامه يافتن اين مشکل براي مدت طولاني، آسيب هاي رواني جبران ناپذيري را در سطح کلان به وجود مي آورد؛ آسيب هايي که عزت و اعتماد و اتکاي به نفس را از افراد بي کار مي گيرد. بي کاري، تنها ريشه اقتصادي ندارد، يعني حتي با جريان فعاليت هاي اقتصادي نسبتا مطلوب در جامعه و وجود مشاغل کافي و متنوع براي افراد، عده اي از کار کردن سرباز مي زنند. اين نوع بي کاري، ريشه فرهنگي دارد. در اين گونه مواقع بايد با ايجاد فرهنگ کار و ارزش گذاري به همه نوع مشاغل و هدايت به سمت نگاه عبادي به کار، انگيزه ها را افزايش و تعداد بي کاران را کاهش داد. سفارش به استفاده بهينه از وقت، به منظور نهادينه سازي فرهنگ کار بسيار مهم است. اتلاف وقت از بزرگ ترين گناهان به شمار مي آيد و براي رسيدن به رستگاري مي بايد از وقت محدود و عمر کوتاه، بيشترين بهره را برد. هدر دادن وقت در قالب خواب زياد، رفت و آمدهاي غيرضروري، زياده گويي و غيره، از نظر اخلاقي پسنديده نيست. امام علي عليه السلام در نکوهش وقت گذراني مي فرمايد: «بي کاري دائمي فساد آور است.» اسلام با نگاه تکليفي به کار و نيز جهاد خواندن آن، انگيزه کار را در مؤمنان افزايش مي دهد و از طريق مبارزه با بي کاري، تنبلي و تن آسايي به احياي فرهنگ کار اقدام مي کند. آموزه هاي ديني، بي کاري و تنبلي را عامل انحراف و ناهنجاري عنوان مي کند و تن آسايي و مصرف گرايي را از عوامل فقر و نداري مي داند. پيامبر گرامي اسلام با افراد بي کار به سردي برخورد مي کرد و آشکارا نارضايتي خود را نشان مي داد. ايشان روزي مرد نيرومندي را ديد، با تعجب پرسيد: آيا حرفه اي دارد؟ گفتند: بي کار است. فرمود: او که کار نمي کند، ارزشي ندارد. بي شک انسان بي کار افزون بر رنج خود، خانواده و اطرافيانش را هم از اين نظر در فشار و سختي نگه مي دارد و به آنها آسيب مي رساند. در سخني امام صادق عليه السلام مي فرمايد: «انسان توانمند اگر کار نکند، در خوش گذراني و بطالت مي افتد و سرانجام به خود و خويشاوندانش آسيب هاي جدي مي رساند». امام علي عليه السلام در گفتاري، بر اين مهم اين گونه اشاره مي کند: «سهل انگاري و تنبلي، به از بين رفتن حقوق ديگران مي انجامد». انسان تن آسا نزد خداوند هم ارج و قربي ندارد، چنان که امام صادق عليه السلام فرد بي کار را محبوب خدا نمي شمارد و مي فرمايد: «خداوند از خواب زياد و بي کاري پيوسته نفرت دارد». بي کاري افزون بر زيان هاي اقتصادي، آثار سوء روحي، رواني دارد و در برخي از روايت ها به آثار زيان بار رواني بي کاري اشاره شده است. نفس کار، شادابي و نشاط آور است و در مقابل، بي کاري عامل افسردگي وپژمردگي روان است. از امام علي عليه السلام نقل است: «کار کردن، بر توان و نيروي انسان مي افزايد.» و «عدم فعاليت بدني، انسان را سست و ضعيف مي سازد و شادابي و نشاط را از او مي گيرد». پيام ها : 1. ايجاد فرهنگ کار و پيش گيري از اتلاف وقت؛ 2. نکوهش بي کاري در اسلام؛ 3. بي کاري، عاملي در جهت تضييع حقوق خانواده. رابطه کار و عزت نفس در ادبيات اسلامي، بخشي از عزت نفس، در گرو کار و تلاش است. کار کردن، موجب مي شود انسان به کمک ديگران اميد نبندد و دست تکدي و نياز به سوي اين و آن دراز نکند. انسان بايد بکوشد با کار و حرفه اي مخارج زندگي خود و خانواده اش را تأمين کند و اسير محبت و منت ديگران نشود. شايدبه همين سبب است که امام علي عليه السلام در وصيتي به فرزندش امام حسن عليه السلام فرموده است: اگر مي خواهي آزاد باشي و حريت داشته باشي، مانند بندگان و غلامان زحمت بکش و کار کن. اميد و آرزوي خود را از مال جميع انسان ها قطع کن، هرگز چشم طمع به مال و ثروت و اندوخته ديگران نداشته باش. اگر کار و کسبي به تو پيشنهاد شد، نگو اين کار کسرشأن من است و درجه و مقام مرا در جامعه پايين مي آورد. زيرا هيچ چيز به اندازه اينکه انسان از ديگران توقع و تقاضا داشته باشد و استمداد کند، او را پست، حقير و خوار نمي کند. تو تا وقتي از ديگران بي نياز باشي و چشم طمع به مال کسي ندوزي و از فردي هديه نخواهي، از همه بلندقدرتر نيزخواهي بود. بي نيازي از ديگران و عزت نفس، در ذات کار و کوشش است. امام صادق عليه السلام در به هم پيوستگي اين دو اصل مي فرمايد: اي بنده خدا، عزت خود را با کار کردن حفظ کن. [شخصي] پرسيد: فدايت شوم، عزت من در چيست؟ حضرت فرمود: صبح گاهان براي کسب رفتن و اعتماد به خود داشتن، عزت توست. بنابراين، انسان بايد با کد يمين و عرق جبين، خود را از ذلت و زبوني رهايي بخشد و متکي به کار و فعاليت خود باشد و دست نياز به سوي اين و آن دراز نکند. پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله در توصيه اي مي فرمايد: هر که براي حفظ آبروي خود از ذلت سئوال و تکدي و همچنين براي اداره خانواده و کمک به همسايه در پي کسب حلال برود و کار کند، روز رستاخيز با چهره اي تابناک مانند ماه شب چهارده به پيشگاه خداوند حضور مي يابد. پيام ها : 1. عزت نفس، در گرو کار و تلاش؛ 2. اتکا به کار و فعاليت و پرهيز از تکدي گري.
منبع: ماهنامه طوبي


 نگاشته شده توسط صدرالدين ميرحسيني در چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389  ساعت 10:48 PM | نظرات 0 | لینک مطلب

در مقاله حاضر به مجموعه‌اي از اقدامات كه تمام كارآفرين‌ها براي پرورش و تشويق نيروي كار بايد انجام دهند اشاره مي‌شود. به عنوان يك كارآفرين مسووليت ايجاد تغييرات مثبت در محيط كار برعهده شماست و بديهي است كه تغييرات توسط نيروي انساني انجام مي‌شوند. خلاصه منابع انساني در قرن 21 از مهم ترين عوامل رشد كسب و كارهاي كوچك و بزرگ شناخته شده اند. بسياري از كشورها به سبب داشتن نيروي كار متخصص و البته زمينه مناسب كارآفريني توانسته اند به اقتصاد خود رونق داده و بنيان مستحكمي براي بهبود شاخص هاي كلان اقتصاد به وجود آورند. به همين علت اكثر دولت ها در كشورهاي پيشرفته و در حال توسعه برنامه هايي براي تربيت نيروي انساني و هماهنگ كردن توانايي هاي آن ها با نيازهاي اقتصاد تدوين و اجرا كرده اند. در مقاله حاضر به مجموعه اي از اقدامات كه تمام كارآفرين ها براي پرورش و تشويق نيروي كار بايد انجام دهند اشاره مي شود. به عنوان يك كارآفرين مسووليت ايجاد تغييرات مثبت در محيط كار برعهده شماست و بديهي است كه تغييرات توسط نيروي انساني انجام مي شوند. • اهداف شركت را با كاركنان در ميان بگذاريد كارآفرين ها پس از تعيين هدف براي كسب و كار خود يعني اهدافي كه مشخص، قابل اندازه گيري، دست يافتني و واقعي هستند بايد تا جايي كه به تحقق آن ها كمك مي شود كاركنان را از آن ها آگاه كنند. ترتيبي دهيد كه تك تك كاركنان بدانند براي دستيابي به اهداف شركت چه اقدامي مي توانند انجام دهند. از اين طريق آن ها احساس مسووليت مي كنند و تشويق مي شوند نقش خود را به درستي ايفا كنند. • وظايف شغلي كاركنان را به وضوح تعريف كنيد هيچ كس نمي تواند كاري را كه سروته ندارد به درستي انجام دهد. ابهام در جنبه هاي گوناگون مهم ترين دشمن كسب و كارهاست. مشخص كنيد هر يك از كاركنان بايد چه وظايفي را انجام دهد. تا جايي كه امكان دارد شخصا درباره ميزان تاثير فعاليت ها و تلاش هاي هر يك از كاركنان در تحقق اهداف شركت با آن ها صحبت كنيد. اگر نقش ها به وضوح توصيف نشده باشد تضاد، نااميدي و كاهش روحيه به وجود خواهد آمد. با تعريف واضح وظايف شغلي از بروز اين رويدادهاي منفي در محيط كار جلوگيري كنيد. • برنامه اي تدوين كنيد كه كاركنان داوطلبانه در آن شركت كنند نيروي انساني غير از حقوقي كه دريافت مي كند نياز دارد خود را براي جامعه مفيد احساس كند. با تشكيل گروهي از كاركنان داوطلب به انجام كارهاي عام المنفعه بپردازيد. كاركنان اين اقدام را حركت مثبت شركت براي كمك به ديگران قلمداد خواهند كرد. به اين ترتيب روحيه آن ها به شدت بالا خواهد رفت. • در محيط مديريت كنيد از اتاق خود خارج شده و كاركنان را در حال كار و فعاليت مشاهده كنيد. با آن ها صحبت كنيد تا بفهمند به كاري كه انجام مي دهند علاقه مند هستيد. اگر سال ها در اتاق كار خود با ورق ها و دفاتر و رايانه تان سروكله بزنيد هيچ نكته اي درباره روابط نيروي كار درك نخواهيد كرد. بسياري از كسب و كارها به سبب ضعف تدريجي روابط نيروي كار با هم و خستگي آن ها از شغلي كه دارند دچار افول شده اند. با حضور در محيط كار نيروي انساني، نشانه هاي اوليه اين روندهاي منفي را شناسايي كرده و از ادامه آن جلوگيري خواهيد كرد. خود را براي پاسخگويي به پرسش هاي آن ها آماده كنيد. ترتيبي دهيد كه منبعي با ارزش براي آن ها باشيد. • قبل از بروز منازعات منبع آن ها را شناسايي كنيد از طريق گفت وگو با كاركنان مشخص كنيد چه موانعي بر سر راه آن ها در تحقق اهداف شركت و انجام وظايف ايشان وجود دارد. ابزارهاي كار، بودجه، روندها، رويه هاي مديريتي ممكن است جزو موانع شغلي آن ها محسوب شود. وظيفه شما به عنوان يك كارآفرين و مدير، شناسايي اين موانع و رفع آن هاست. هرگز به موانع بي توجه نباشيد، زيرا تحقيقات نشان مي دهد زمان نه تنها به از ميان رفتن آن ها منجر نمي شود، بلكه به عمق آن ها مي افزايد. براي كاهش تنش ها از روش هاي موثر و ثابت شده استفاده كرده و محيط مثبت كاري به وجود آوريد. • بر جوحاكم بر شركت نظارت كنيد براي موفقيت بايد به روشني به نقاط قوت و ضعف كسب و كار خود آگاه باشيد. درباره كاركنان، رويه هايي مديريتي، تعاملات بين كاركنان، اهداف، نقش ها و وظايف، رفتار با كاركنان و... مي توانند جزو نقاط ضعف و يا قوت كسب و كار شما باشد. پيش زمينه هاي ذهني را درباره هر يك از اين موارد كنار گذاشته و از طريق مشاهده عيني به واقعيت پي ببريد. نكته بسيار مهم اين است كه نظارت بر محيط كار بايد دايما انجام شود زيرا با تغيير برخي ويژگي ها در محيط كار يا جو حاكم بر محيط بازار ممكن است دگرگوني هايي در موارد بالا رخ دهد. بنابراين هرگز تصور نكنيد اگر يك رويه قديمي اكنون صحيح است شش ماه يا يك سال بعد نيز صحيح خواهد بود. همچنين هر عاملي ممكن است بر ميزان رضايت نيروي انساني تاثير منفي بگذارد. حداكثر تلاش را صرف ارتقاي جو حاكم بر شركت كنيد. • در تغيير سازمان از كاركنان كمك بگيريد هنگامي كه نقاط ضعف شركت را تشخيص داديد تيمي براي رفع اين نقاط ضعف تشكيل دهيد. قبل از ايجاد تغيير گروه هايي از كاركنان را براي بحث درباره ضرورت تغيير سامان دهي كنيد. هر چه كاركنان از ضرورت تغيير آگاه تر باشند، برنامه هاي تحول بهتر انجام خواهند شد. ترتيبي دهيد كه كاركنان در روند تغيير مشاركت داشته باشند. مشاركت باعث كاهش مقاومت در برابر تغيير خواهد شد و احساس مهم بودن را در بين آن ها ايجاد خواهد كرد. • كاركنان برتر را شناسايي و تشويق كنيد هر كس مايل است بداند چه وقت درست كار كرده و مديران از او راضي هستند. تشويق كاركنان برتر و كوشا نظام مثبتي را در شركت جا خواهد انداخت. بدون تشويق رفتارهاي عالي به تدريج از ميان خواهند رفت زيرا وقتي تفاوتي وجود ندارد كاركنان انگيزه اي براي تلاش نخواهند داشت. ترتيبي دهيد كاركنان برتر بدانند شما از آن ها رضايت داريد و براي تلاش آن ها ارزش قايل هستيد. هر ابزاري براي تشويق مي تواند مفيد باشد. • آموزش ركن ارتقاي توانايي كاركنان است هرگز به شانس تكيه نكنيد. برترين مديران آن هايي هستند كه به آموزش كاركنان توجه مي كنند. براي برگزاري دوره هاي آموزشي متناسب با هر كارمند بايد توانايي هاي ويژه او را شناسايي كرده باشيد. به سبب تحولات سريع در حوزه هاي گوناگون، هرگز نمي توانيد بدون آموزش نيروي انساني خود ، در بلندمدت موفق باقي بمانيد. بسياري از شركت ها چنين برنامه هايي را اجرا مي كنند. اگر شما بي توجهي كنيد آن دسته از نيروي كار شما كه به اين نوع برنامه ها علاقه مند هستند براي بهره مندي از آن ها محيط كار شما را ترك خواهند كرد و به منابع ارزشمند براي شركت هاي ديگر كه احتمالا رقيب شما هستند تبديل خواهند شد. • جلسات تبادل افكار تشكيل دهيد كاملا مفيد است اگر هر هفته ساعتي را به جمع شدن كاركنان و گپ زدن درباره موضوعات مختلف اختصاص دهيد. حس نزديكي در چنين محيط هاي غيررسمي بسيار شديد است. اين جلسات مي تواند داخل يا خارج از محيط كار برگزار شود. در هنگام تعامل با نيروي كار فراموش نكنيد گذر كردن از مرزها، بيش از حد نزديك شدن به ايشان يا رعايت نكردن احترام آن ها كاملا نتيجه عكس در پي خواهد داشت.
http://www.jobportal.ir


 نگاشته شده توسط صدرالدين ميرحسيني در چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389  ساعت 10:43 PM | نظرات 0 | لینک مطلب

خبرگزاري فارس:امروزه كسب و كارهاي خانگي از بخش‌هاي حياتي و ضروري فعاليت‌هاي اقتصادي كشورهاي پيشرفته محسوب مي‌شوند. كسب و كار خانگي از نظر ايجاد شغل ، نوآوري در عرضه محصول يا خدمات، موجب تنوع و دگرگوني زيادي در اجتماع و اقتصاد هر كشور مي‌شوند. امروزه كسب و كارهاي خانگي از بخش‌هاي حياتي و ضروري فعاليت‌هاي اقتصادي كشورهاي پيشرفته محسوب مي‌شوند. كسب و كار خانگي از نظر ايجاد شغل ، نوآوري در عرضه محصول يا خدمات، موجب تنوع و دگرگوني زيادي در اجتماع و اقتصاد هر كشور مي‌شوند. همچنين براي جوانان، كسب و كارهاي خانگي، نقطه شروع مناسبي براي راه اندازي كسب و كار شخصي است، زيرا راه اندازي آن در مقايسه با ديگر انواع كسب و كار ساده و آسان است. كسب و كارهاي خانگي در ايران نيز سابقه ديرينه‌اي دارند. بسياري از صنايع دستي كه امروزه هم وجود دارند، در منازل و محل سكونت افراد توليد مي‌شده اند. به‌طور كلي كسب و كار خانگي پديده جديدي نيست، بلكه در نتيجه تغييرات و تحولاتي كه در فعاليت‌هاي اقتصادي - اجتماعي امروز به وجود آمده به آن توجه بيشتري شده است و اين نوع كسب و كارها روز به روز گسترش و توسعه مي‌يابند. «كارآفريني» بحثي كه اين روزها بيش از هميشه و بيش از همه چيز در مورد آن صحبت مي‌شود، فرآيند يا مفهومي است كه در طي آن فرد كارآفرين با ايده‌هاي نو و خلاق و شناسايي فرصت‌هاي جديد، با بسيج منابع به ايجاد كسب و شركت‌هاي نو، سازمان‌هاي جديد و نوآور رشد يابنده مبادرت مي‌ورزد. اين امر توأم با پذيرش خطرات است، ولي اغلب منجر به معرفي محصول يا ارائه خدمت به جامعه مي‌شود. بنابراين «كارآفرينان» عوامل تغيير هستند كه گاهي موجب پيشرفت‌هاي حيرت‌انگيز نيز شده‌اند. انگيزه‌هاي مختلفي در كارآفرين شدن مؤثر هستند كه از جمله آن‌ها نياز به موفقيت، نياز به كسب درآمد و ثروت، نياز به داشتن شهرت، و مهم‌تر از همه نيازمندي به احساس مفيد بودن و استقلال طلبي را مي‌توان نام برد. شرايط و مشخصات شخصي و اجتماعي و يا حتي نيازهاي جامعه باعث مي‌شود كه ابتكارات و خلاقيت‌هاي نويني شكل بگيرد و شروع هركاري با سرمايه‌اي اندك و يا زياد شروع ‌شود. «چگونگي ارزش مورد انتظار» (expected value) هم مفهومي كليدي در كارآفريني است و يكي از سؤالات مهم در اين خصوص اين است كه چه كنيم كه نسل جوان، كارآفرين شوند؟ شايد بتوان مؤلفه‌هاي ارزش‌هاي مورد انتظار نسل جوان را دست‌كاري كرد تا به جايي برسيم كه ارزش مورد انتظار را به سوي كاري مولد سوق داده و به طريقي برهم بزنيم كه فرد به سوي كار مولد و ارزشمند رهنمود شود و مؤلفه‌هايي كه اشخاص را از مسير كارآفريني جدا مي‌كنند، شناسايي شوند. به طور كلي از اوايل قرن بيست و يكم با طيف و پديده جديدي در كشورهاي در حال توسعه با عنوان «مشاركت اقتصادي زنان در جامعه اقتصادي كشور» مواجه شديم. اغلب اوقات، زنان فرصت‌هاي كاري كمتري دارند و با حقوق و دستمزد كمتري مشغول به كار مي‌شوند. قوانين حقوقي ناظر بر خانواده، زمينه‌هاي مثبت و منفي فراواني دارند و با وجود اين‌كه هيچ‌گونه منعي براي كار زنان در جامعه موجود نيست، اما برخي از قوانين، خود نقص شده و برخي از آن‌ها نيز حمايت زنان را در پي دارند؛ كه از آن جمله مي‌توان به موضوع ماده 1106 مربوط به نفقه زنان و ماده 1117 موضوع منع كار زنان در صورت عدم رضايت شوهر اشاره كرد. اين در حالي است كه ماده 5 مصوبه 1371 شوراي عالي انقلاب به منظور افزايش مرخصي زايمان زنان و قانون اشتغال نيمه وقت زنان نيز كمكي به استفاده از حقوق مساوي آن‌ها نكرده و بديهي است زمينه‌سازي در خصوص راه اندازي فعاليت زنان، مستلزم بررسي مشكلات و رفع موانع خواهد بود. بر اين اساس، رسيدگي به وضعيت تداركات و تجهيزات اوليه شروع كار و سنجيدن شرايط موفقيت در كسب و كار و سرمايه‌گذاري بر روي شخص كارآفرين (كسب مهارت و تجربه)، پيش نياز و زمينه‌ساز سازمان‌دهي و كارآفريني است و قطعا انتظار واقع‌گرايانه از آن‌چه به عنوان «نقشه راه» مطرح مي‌شود، شروع كار و دسترسي به موفقيت را آشكار‌تر مي‌كند. حتي در شرايطي كه به نظر مي‌رسد شروع كار نياز به تجربه قبلي نداشته باشد، باز هم «آشنايي با زمينه كار مربوطه» رسيدن به هدف را آسان‌تر و اخذ نتيجه را ارزشمندتر مي‌كند. در اين مبحث كه نگاهي به معرفي كسب و كارهاي خانگي مي‌كنيم، شايد در شروع، «كم ارزشي ميزان درآمد» به نظر بزرگ جلوه كند، اما بايد اين مهم را در نظر داشت كه چنين كسب و كارهايي مزايايي را دربر دارد كه امكان بهره‌وري و رشد اقتصادي را در خانواده آسان‌تر مي‌كند، يعني بدون اجاره كردن محل، دفتر كار، مغازه، فروشگاه و بدون ثبت شركت و مؤسسه، بدون ترك منزل و توانايي اداره كار در خانه مي‌توان كاري را شروع و كسب درآمد كرد. امروزه با پيشرفت‌هاي زيادي كه در زمينه علوم رايانه و ديگر وسايل ارتباطي به وجود آمده، محيط خانه محل مناسب و كاراتري براي كسب و كار شده است. اگرچه تمامي مشاغل قابل راه‌اندازي در منزل نيستند، اما انواع بسياري از مشاغل را مي‌توان از منزل هدايت و راه اندازي كرد و بخشي از درآمدها نيز معاف از ماليات مي‌شوند. تقسيم‌بندي و انتخاب كسب و كار در منزل با روحيه افراد متفاوت است. گام اول اين‌كه بايد بازار داخلي و كسب و كار انتخابي را به درستي شناسايي كرد. براي شروع هركاري بايد برنامه كار و به عبارتي طرح كسب و كار را نوشت (plan business) اين روش در حالي گسترش يافته است كه براي هر نوع كسب و كاري بايد در شروع كار، طرح مقدماتي و برنامه‌ريزي كاري داشت. شايد در شروع نيازي به نوشتن طرح و برنامه احساس نشود و شايد چون بيشتر اوقات «سرمايه‌گذاري شخصي» و يا «خانوادگي» است، توجيه شفاهي طرح مورد تأييد قرار گيرد، اما زماني‌كه كار پيشرفت كرد و يا براي دريافت وام و يا رشد فعاليت به صورت جدي‌تر كار را تعقيب مي‌كنيم، احساس وجود و لزوم طرح كسب و كار احساس مي‌شود. گاهي اوقات احساس مي‌شود كه انتخاب نوع كسب و كار نيز بستگي به جنسيت افراد دارد. برخي از انواع مشاغل شايد در قديم مناسب انتخاب شغل و فعاليت جهت زنان نبود و صرفاً به وسيله مردان انجام مي‌شد و بالعكس كارهايي از جمله نظافت فضاهاي خصوصي از جمله استخرهاي منازل، باغباني و ... از انواع كارهايي است كه اجراي آن توسط زنان غيرمعمول به نظر مي‌رسد، اما نوعي از كارها مشابه نگهداري كودكان، كارهاي دستي كه نياز به سليقه زنانه دارد، از عهده زنان بر مي‌آيد. در برخي از مشاغل نيز جنسيت تأثيري ندارد، مشابه بازاريابي تلفني، آشپزي، سرويس‌هاي خدماتي (تايپ، ترجمه، تدريس خصوصي)، اما در اين نوع كارها ابزار مناسب، تجربه و تحصيل به طور مثال (در بخش ترجمه و تدريس) و هم‌چنين نحوه اطلاع از چگونگي امنيت كاري و سلامت كار و هم‌چنين پشتكار در جهت اخذ نتيجه مطلوب و از موارد مهم آن روش‌هاي مختلفي براي معرفي خدمات قابل ارائه نيز موجود است.
 منبع:اتاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران


 نگاشته شده توسط صدرالدين ميرحسيني در چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389  ساعت 10:37 PM | نظرات 0 | لینک مطلب

[تعداد کل صفحات:21]  [ 1 ]  [ 2 ]  [ 3 ]  [ 4 ]  [ 5 ]  [ 6 ]  [ 7 ]  [ 8 ]  [ 9 ]  [ 10 ]  [ > ] 




POWERED BY RASEKHOON.NET