چنانچه واضح و مبرهن است، انقلاب اسلامى ايران به رهبرى امام راحل نشأت گرفته از انقلاب خونين كربلاى حسينى بوده است، و اين مساله به طور مكرر از زبان بنيان گذار نظام و مقام معظّم رهبرى تبيين شده است.
امّا آنچه شايسته است، بررسى وجوه مشترك موجود ميان اين دو قيام است كه موجب پديد آمدن آثار و پى آمدهاى مشترك نيز شده است.
يكى از اين وجوه مشترك، عبارت است از وجود انگيزه&rlmهاى مشترك در هر دو قيام الهى و خدايى.
امّا سوال اين است كه آن انگيزه مشترك ميان اين دو قيام، چه بوده است؟
پاسخ اين پرسش هم بسيار آسان است و هم بسيار مشكل، زيرا هركسى كه اندكى در سخنان امام حسين مطالعه داشته، و آشنايى پيدا نموده باشد، مىبيند كه عمده ترين انگيزه آن حضرت در ايجاد و آفرينش اين قيام جاودان، اصلاح امت و جامعه زمان خود بود.
- بحار الأنوار - العلامة المجلسي ج 44 ص 329 :
ثم دعا الحسين عليه السلام بدواة وبياض وكتب هذه الوصية لأخيه محمد: بسم الله الرحمن الرحيم هذا ما أوصى به الحسين بن علي بن أبي طالب إلى أخيه محمد المعروف يابن الحنفية أن الحسين يشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له وأن محمدا عبده ورسوله ، جاء بالحق من عند الحق ، وأن الجنة والنار حق ، وأن الساعة آتية لا ريب فيها ، وأن الله يبعث من في القبور ، وأني لم أخرج أشرا ولا بطرا ولا مفسدا ولا ظالما وإنما خرجت لطلب الاصلاح في امة جدي صلى الله عليه وآله اريد أن آمر بالمعروف وأنهى عن المنكر ، وأسير بسيرة جدي وأبي على ابن أبي طالب عليه السلام فمن قبلني بقبول الحق فالله أولى بالحق ، ومن رد علي هذا أصبر حتى يقضي الله بيني وبين القوم بالحق وهو خير الحاكمين ، وهذه وصيتي يا أخي إليك وما توفيقي إلا بالله عليه توكلت وإليه انيب . قال : ثم طوى الحسين الكتاب وختمه بخاتمه ، ودفعه إلى أخيه محمد ثم ودعه وخرج في جوف الليل .
پر واضح است كه اصلاح امت و جامعه، و پاكسازى جامعه از فسادهاى رويداده در ميان مردم، و جلوگيرى از ايجاد يك فرهنگ ناپسند و ناشايست، يكى از مسوليّت&rlmهاى هر فرد و بويژه امام و رهبر جامعه&rlmى بشرى و به خصوص رهبرى جامعه اسلامى است، و چنانچه در برابر اين امركوتاهى كند، از ناحيه خداوند عزّو جل مورد عتاب و سرزنش قرار خواهد گرفت.
امام حسين7 اين مسوليت دينى را در برابر فرماندهى لشكر (حر) تصريح مى&rlmكند: يا أيها الناس: إن رسول الله ( ص ) قال: »من راى سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله ناكثا لعهد الله ، مخالفا لسنة رسول الله(ص) يعمل في عباد الله بالاثم والعدوان، فلم يغير عليه بقول ولا فعل كان حقا على الله أن يدخله مدخله«
{P () حياة الإمام الحسين(ع)، ج2، ص270. P}
با وجود تبيين اين مساله از ناحيه امام حسين7، به عنوان يك مسوليت و وظيفه دينى، ديگر جاى ترديدى در انگيزه آن حضرت براى قيام باقى نمى&rlmماند، البتّه با در كلام پيامبر اعظم كه از سوى امام حسين روايت شد، اينگونه آمده تنها قيام براى اصلادح امت و جامعه وظيفه امام معصوم نيست، بلكه در عصر غيبت نيز وظيفه علماء و دانشمندان اسلامى است كه هر گاه احساس كردند و براى آنها واضح شد كه حكومتى به سمت و سوى ظلم و ستم و بى دينى حركت م يكند و بى دينى را در جامعه رواج مى&rlmبخشد، و ترويج مى&rlmدهد، بر عهده او واجب مى&rlmشود كه دست به قيام بزند و حركت مسلحانه و يا هرنوعى كه به مصلحت است را آغاز كند.
از اين رو انقلاب اسلامى ايران تيز بر همين مبنا آغاز گرديد، و به پيروزى رسيد، البته با سرمشق گرقتن از انقلاب عاشورا.
امام راحل در دفعات مكررى و همچنين مقام معظم رهبرى تصريح كرده&rlmاند كه انقلاب اسلامى نشات گرفته از انقلاب حسين است.
امام راحل نيز براى اصلاح جامعه قيام كرد و مبارزه را شروع كرد.
اصلاح چه امرى؟
در عصر امام حسين همان جنايات بنى اميه، و ترويج بى دينى از سوى آنان و تلاش براى بى دين كردن مردم، چنانكه ابوسفيان ميگويد: »فوالذى يحلف به ابو سفيان لاجنة و لانار«.
{P () مروج الذهب: 443/2. P}
به آنچه ابوسفيان بدان سوگند مى&rlmخورد، نه بهشتى در كار است و نه جهنمى.
و يا يزيد شعر مىخواند كه لعبت هاشم بالملك فلا خبر جاء و. لا وحى نزل.
{P () تاريخ طبرى: 187/8. P}
و يا ابو سفيان به خليفه سوم عثمان مىگويد: انّ الامر امر عالميه و الملك ملك جاهليه فاجعل اوتاد الارض بنى اميه.
و يا آن حاكم در نماز جماعت صبح و با حالت مستى آمده است، نماز صبح را چهار ركعت مى&rlmخواند، و مى&rlmگويد اگر مى&rlmخواهيد بيشتر برايتان بخوانم.
براى كسى كه نگاهى گذرا به تاريخ پيش ا زانقلاب اسلامى داشته باشد نيز بسيار روشن خواهد بود، ترويج بى دينى، كشف حجاب، ورود فرهنگ&rlmهاى مبتذل و بى گانه، ترويج شرب خمر، بى عفتى&rlmهاى خانمان سوزو....همه و همه ا زمصاديق فسادى بود كه انقلاب اسلامى ايران براى اصلاح جامعه از ابتلاى به اين امور به وقوع پيوست.
در نتيجه دشمنان انقلاب اسلامى و دشمنان عاشوراى حسنى يك هدف را تعقيب مى&rlmكنند و آن مبارزه با مظاهر دينى و شعائر دينى مردم است. در روز عاشورا پس جنايت عظيم كربلا و شهادت افراد حاضر و همراه امام حسين، دستور مى&rlmدهند خيمه&rlmها
را آتش بزنند، و در همين ايام در عاشوراى سال 1373، درحرم امام رضا7 بمب گذارى مى&rlmكنند، و تعداد 27 تن از عزادران حسينى را در حرم مطهر رضوى به شهادت مى&rlmرسانند، و جمعى را مجروح مى&rlmسازند.
پس دهه فجر انقلاب اسلامى كه همزمان شده است با ماهع محرم، دهه بازخوانى انگيزه&rlmهاى مشترك ميان انقلاب امام حسين و انقلاب ايران اسلامى است.
منبع : http://www.tabatabaey.com/persian/pages.php?bank=khotbeh&id=12
