بسم الله الرحمن الرحیم

قال امیرالمؤمنین (علیه السلام): اللهَ اللهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا خَيْرُ الْعَمَلِ إِنَّهَا عِمَادُ دِينِكُمْ. (تحف العقول، ص198)

از دیدگاه جامعه شناسان دین پدیده‎ای فرهنگی است؛ و از آن جایی که هویت اجتماعی، شامل ارزش‎ها، آرمان‎ها و هنجارها است، پس دین در گستره آن قرار دارد.

در علم جامعه شناسی، حفظ و بقاء یک جامعه منوط به پاسداری از هویت اجتماعی آن جامعه است؛ و در صورت که بقاء آن با تهدید رو به رو شود، در وهله‎ی نخست دچار تعارض فرهنگی و در وهله‎ی بعدی به تزلزل فرهنگی کشیده می‎شود، که چنین امری دارای دو دسته عوامل اند:

الفـ عوامل درونی، که شامل بن‎بست‎ها و کاستی‎ها ، نوآوری و ابداعات مثبت و منفی است.

ب ـ عوامل بیرونی، متشکل از ارتباطات و تهاجمات فرهنگ‎های جوامع دیگر است.

مسلمانان، خود یک جامعه را تشکیل می‎دهند، که هویت اجتماعی آن جامعه دین اسلام است.

برای این که بتوانیم دین اسلام را از گزند آسیب‎ها (چه درونی و چه بیرونی) حفظ نماییم، به ناچار باید از کلام و سخن خداوند (جلّ جلاله) و ائمه‎ی معصومین (علیهم السلام) استفاده نماییم نا اَصَح طُرُق را انتخاب نموده و احسن حفاظت متحقق شود.

پیامبرعظیم شأن اسلام (صلی الله و علیه و آله و سلم)  می‎فرمایند: « نمازی نیست برای کسی که اطاعت و پیروی از نماز نکند، اطاعت از نماز این است که، نماز او را از فحشا و منکرات باز دارد.( بحارالانوار، ج79 ، ص198: قال رسول الله (ص): لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يُطِعِ الصَّلَاةَ وَ طَاعَةُ الصَّلَاةِ أَنْ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ.)» از این سخن باید بهترین بهره را برد و شایان توجه است آن چه جامعه را از هرگونه کژی و نادرستی باز می‎دارد نماز است و هر چه آن به همان و شکل و صورتی که رسول الله (صلی الله و علیه و آله و سلم) دستور داده نزدیک‎تر باشد، ثمره و نتایج آن به معنای واقعی نزدیک‎تر و ملموس‎تر است. چرا که طبق فرمایش امیرالمؤمنین(علیه السلام) « نماز عمود و ستون دین شماست. (نهج البلاغه، نامه47: ... فَإِنَّهَا عَمُودُ دِینِکُم.) »، و اگر این نماز نباشد دین دیگر تکیه گاهی ندارد که به آن تکیه کند و استوار در تاریخ بماند.

حال آن که مسلمانان، یک جامعه شدند و هویت اجتماعی آنان دین‎شان قرار گرفت، کاملاً بارز و مشهود می‎شود که مهم‎ترین مصداق آن، نماز و ضرورت محافظت از آن است.

پس باید، نماز را در صدر امور قرار داده و دقیق‎ترین برنامه‎های مدیریتی را حول این موضوع سازماندهی کنیم، تا به نتایج قابل توجهی دست یابیم. از این نتایج می‎توان به دو موردِ موجز اشاره کرد:

 1ـ جامعه از هر گونه فحشا و منکر ، کژی و نادرستی بازداشته و از دین مبین پاسداری می‎شود.

 2ـ جامعه‎ای معنوی، با فرهنگ اصیل مهیا می گردد.

در آخر خوب است به این نکته توجه کنیم، آن چه تا به حال بدان یافته‎ایم (خواه معنوی باشد و خواه مادی) به خاطر وجود نازنین امام عصر (عجللله تعالی فرجه الشریف) و اهمیت هرچند بیش و کم به نماز بوده است.

پس، به یاری خداوند متعال(جلّ جلاله) دست به دست هم داده و این فرضیه‎ی الهی را که هدیه ای از جانب باری تعالی(جلّ جلاله) است پیش از پیش و در حد توان در حفظ آن بکوشیم و سعی خود را در این مصروف داریم که آن را به همان شکلی که پیامبر ختمی مرتبت (صلی الله و علیه و آله و سلم) دستور فرموده نزدیک سازیم تا بدان چه در فرهنگ آرمانی‎مان است وارد فرهنگ واقعی نماییم.