بسم الله الرحمن الرحیم

زبان عربی، حافظ فرهنگ

یکی از علائم حیات هر فرهنگ و تمدنی زبان اوست. بنابراین، اگر قرار باشد زبان اسلام در میان مسلمانان متروک گردد و مورد غفلت و فراموشی واقع شود در حقیقت دین اسلام است که دچار عدم رواج گردیده و به فراموشی سپرده شده است.

 چرا که به تعبیر استاد مطهری «زبان عربی، زبان یک قوم نیست؛ زبان اسلام است... از اهم وظایف ما این است که این زبان را حفظ کنیم. هر فرهنگی، هر تمدنی اگر بخواهد زنده بماند، باید زبانش زنده بماند. اگر زبانش مُرد، خودش مُرده است... به خدا قسم ما در مقابل زبان عربی وظیفه داریم که این زبان اسلام را حفظ کنیم.»^[1] پس با مُردن یک زبان در واقع، مرگ فرهنگ و تمدن آن جامعه و به دنبال آن مرگ دین واقع شده است.

حال با توجه به این که امروزه نیز «زبان عربی یکی از [برترین] زبان‏های زنده‏ ی دنیا» است؛ پس احیاء زبان عربی به اَشکال مختلف یکی از موجبات ثبات و حیات اسلام می‏باشد. 

پس در نتیجه می ‏توان گفت: نماز به عربی در واقع ثبات و حیات اسلام را به دنبال دارد.

پاورقی:

1ـ مجموعه آثار استاد مطهری، 27ج، ج17، ص238.