سرودفرشتگان
اي داستان زلـف تـــــوام شب دراز كــــن
وز نيمه شب دريچــــه صبحـــم فراز كن
تا آسمان خم شده، بـــــا اشــــك اختـران
ديدم بر آستـــــان تـــو راز و نـيـــاز كن
از سوز دل به زمزمه دمســـــاز ميشــــويم
با بلبلان شب، همه شــب نغمه ســـاز كن
زنگ شتــــر نـــــوازم و آهنــــگ كاروان
اي آرزوی حج و سفـــر در حجـــاز كن
صبح است،چشم وچشمك اين اختران ببند
اي غنچههاي گل به رخت چشم باز كن!
وقت است دست و روي بشـويم، نمـــاز را
مريم نشسته بر لـب جـــــو دستماز كن
آفاق و كوه و جنگل و دريا و هر چه هست
بينم به گـــــرد كعبــــة كــويت نماز كن
هر جلوهاي به چشم حقيقت جمــال توست
ما عاجزان نظاره به چشــــم مجاز كن
سرو چــمــن نهـــــاده بر ايــــن در ســر نياز
اي سركشي به قامت چون ســـرو ناز كن!
تا روزهام بـــــر مــــرتع افـــلاك ميچرم
آري رسن دراز بـــــود تـــــرك آز كن
ادامه مطلب
شنبه 20 دی 1393 | றojdeh
نظرات(0)
ادامه مطلب
مناجات سحر
صلا زدند كه برگ صبوح ساز كنيد
به ساز مرغ سحر ترك خواب ناز كنيد
ميخمار شكن ميدهند كز سرها
خمار چون شكن زلف يار باز كنيد
سرود بدرقهي كاروان شب خوانيد
در اي قافلهي صبح پيشواز كنيد
به ساز زهره، سماوات ميدهد پيغام
كه گوش دل به مناجات اهل راز كنيد
وضو به چشمهي صهباي صبحدم سازيد
به سوي قبلهي ميخوارگان نماز كنيد
چو بلبلان بهاري به اهتزاز نسيم
هواي شور و نوايي به سوز و ساز كنيد
يگانه راز و نياز قبول اهل دل است
دو گانهاي كه به درگاه بينياز كنيد
ادامه مطلب
شنبه 20 دی 1393 | றojdeh
نظرات(0)
ادامه مطلب
نهانخانه اسرار
بـــر در ميــكــده از روي نيـــاز آمــــدهام
پيش اصحاب طريقت به نماز آمدهام
از نهــــانخــــانه اســــرار نــــدارم خبــري
به در پيرمغـان صــاحب راز آمــدهام
از سـر كوي تو رانــدنــد مــرا بــا خــواري
با دلي سوخته از بــاديه بــاز آمــدهام
صوفي و خرقة خود، زاهد و سجاده خويش
من سوي دير مغــان نغمه نواز آمدهام
بــا دلــي غمــزده از ديــر به مسجـد رفتــم
به اميدي هِله با سوز و گـداز آمـدهام
تــا كنــد پــرتــو رويـت بـه دو عـالم غوغا
بر هر ذره به صــد راز و نيــاز آمدهام
ادامه مطلب
شنبه 20 دی 1393 | றojdeh
نظرات(0)
ادامه مطلب
تجلي وصل

سحر رسيده و دل بيقــــرار خـــــواهـــد شــد
دوبــاره دامــن مـــن پـربهار خواهد شد
صداي خوب اذان مي رسـد و يك احـــــسان
درون سينــة من بيقــــرار خـــواهـد شد
به ســــوي روشنـــــيِ آب مي روم بـي تــاب
و آب بــا دل مــن رهسـپار خواهـد شد
نماز مي شــود آغــــاز و با تجلّــــي وصــــل
حجابهاي جـدايي كنــار خــواهــد شد
و بعــــد در ســــر سجـاده هــاي سوز و گداز
بهــانـــه هــاي دلــم بيشمار خواهد شد
ستاره هـــا به تمــــاشــــاي شعلــــه مي آيند
و چشم عـاصــي من اشكبار خواهد شد
چنان لطيف و سبك مي شود جهان كه وجود
به روي رايحــهي گـــل سوار خواهد شد
زلال و روشــن و شفـــاف مي شــوم از فيض
و جسم و جان من آيينه زار خواهد شد
و تا دوبــاره بيــايــد صــــداي خــــوب اذان
دلم غـــريبة چشــم انتظــار خواهد شد
مصطفي محدثي خراساني
ادامه مطلب
