رايطه عبادت با دنياگرائي!(قسمت اول)

 
 
 
رهبانيّت ممنوع 
 
از جمله اعمالي كه در مسيحيت بعنوان يك نوع عبادت ممتاز و مقدس بحساب مي‏آمد «رهبانيّت» بود، و رهبانيت به معناي ترس و خوف است، و راهبان را هم بدين جهت راهب مي‏نامند، كه از ترس اينكه مبادا گرفتار مظاهر دنيا و امور مادّي و روابط عصيان آلود با افراد شوند، راه زهد و كناره‏گيري از اجتماع را بر مي‌گزيدند و قيد همه چيز را مي‏زدند و به كوه و صحرا پناه مي‌بردند؛ و در غار كوه يا درّه ‏اي بعبادت و نيايش پروردگار مي‌پرداختند! 
 
در هر صورت، رهبانيت و چنين زهد گرايي، و انزواطلبي، و كناره‏ گيري از جامعه و مسئوليت‏هاي اجتماعي را، اسلام ممنوع و محكوم نمود، و اسلام چنين عملي را روا نمي‌دارد، كه انسان فقط در فراز و نشيب‏ها سر خود را بگيرد و از معركه بيرون رود، و خويش را از زير بار مسئوليت‏ها آزاد سازد؛ بلكه هر مسلمان وظيفه دارد، صرف نظر از اينكه گليم خود را از آب در مي‌آورد، سعي كند كه غريق‏ها و افراد ديگري را كه گرفتار مشكلات و بحران‏ها مي‌شوند نجات دهد. 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 28 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

عبادت و نماز در ساير اديان(قسمت دوم)

 
 
 
زرتشتيان شبانه روزي پنج بار نماز و پرستش خداي يگانه به جاي آورند. نخست از سپيدي بامداد تا نيمروز (گاه هاون) دوم از نيمروز تا سه ساعت از نيمروز گذشته (گاه رپتون). سوم از سه ساعت از نيمروز گذشته تا پيش از تيرگي شام (گاه ازيرن). چهارم از تيرگي شام تا نيمه شب (گاه ايوه سزيترم). پنجم از نيمه شب تا سپيدي بامداد (گاه اشهن) و اشهن آغاز گاهان است.[1] 
 
در آئين مزديسني از اين نمازها سه نماز از همه مهم تر و معروف تر است. زرتشتيان قبل از هر چيز آن را به اطفال خود ياد مي دهند. و در تمام قسمت هاي اوستا از اين سه نماز، مكرر نام برده كه عبارتند از: 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 28 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

عبادت و نماز در ساير اديان(قسمت اول)

 
 
 
جايگاه نماز در اديان غير ابراهيمي 
 
از آنجائي كه خداوند سرشت انسان را خداپرست آفريده و خداشناسي و خداگرايي فطري است، لذا بشر در طول تاريخ همواره به دنبال پرستش و عبادت معبودي بوده است كه مظهر و نمود عيني آن عبادت در اديان الهي در نماز تجلّي يافته است. امّا اگر بيشتر درباره اين موضوع بخواهيم كنكاش كنيم درمي يابيم كه مسأله نيايش به ويژه نماز، مخصوص اديان وحياني نبوده بلكه در اديان غير وحياني يا غير الهي هم مطرح بوده كه در زير به برخي از آنها اشاره مي كنيم. 
به طور مثال در تاريخ اديان جان ناس مي خوانيم كه تبّتيان در مواقعي كه در دير يا صومعه اي جشن معيّن بر پا مي شد زوّار از هر طرف به آنجا روي مي آوردند و هدايايي از جنش قماش و كره و غيره براي راهبان مي آوردند و در آنجا چند روز اقامت كرده، به طواف و نماز و دعا و رقص مشغول مي شدند و پس از يك سلسله عمليات سحرآميز به اوطان خود مراجعت مي كردند[1]. و نيز ياد آوري شده: «در اواسط قرن 14 ميلادي بعد از اين كه امپراطوري مغول از ديار چين محو و منقرض گرديد، يكي از راهبان تبّتي به نام «شونگ ـ خا ـ پا» در صدد اصلاحاتي در دين «لاما» بر آمد و شريعتي بنيان نهاد كه به نام معبد زرد موصوف است. اين اصلاح مذهبي انتظامات ديرها را شديدتر و سخت تر گرداند و استعمال نوشابه هاي به كلّي حرام و عبادت و نمازها زيادتر معمول گرديد.»[2] همچنين جان ناس به نقل از كتاب پنجلي كه به نام «راجه يوگه» موسوم است هشت قاعده براي جوكي سالك (يكي از مكاتب هندوان) مقرّر داشته است كه از جمله آن ها رعايت نظامات (يناما)، خودداري، نظافت، آرامش نفس، مطالعه و نماز.[3] 
 

ادامه مطلب


سه شنبه 26 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز؛ ميراث انبياي الهي

 
 
 
اشاره :
 
همه پيامبران الهي، راز و نياز و مناجات و تسليم در برابر ذات مقدس پروردگار عالم داشته اند و در راه عبوديت و بندگي و نماز و اطاعت خداوند جهان، هجرت و جهاد و فداكاري نموده و عمر خود را سپري كرده اند.
 
ما در اين نوشته، به آن دسته از پيغمبراني خواهيم پرداخت كه قرآن كريم، داستان نماز خواندن آنان را مطرح ساخته است. ذكر اين نكته ضروري است كه وقتي سخن از «نماز پيامبران الهي» به ميان مي آيد، موضوع اصل نماز آنان مطرح است، كه با نماز تكامل يافته اي كه امروز آن را انجام مي دهيم، تفاوت فراواني داشته است.آري، اين طور نبود كه آنان هم مثل ما، در هر شبانه روز هفده ركعت نماز واجب بخوانند، بلكه قرآن كريم، اصل نماز آنان را، كه شامل خضوع و خشوع و كرنش در برابر خداوند عالم بوده، مطرح نموده است.
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 6 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز حضرت موسي(علیه السلام)

 
 
 
خدا به حضرت موسي(علیه السلام) وحي مي‌كرد كه مي‌داني چرا تو را برگزيدم؟ و از ميان خلق تو را كليم خود گردانيدم؟ موسي گفت: نمي‌دانم پروردگار من. فرمود: براي آنكه بر احوال بندگان خود نظر كردم و در ميان ايشان كسي نديدم نزد من از تو ذليل‌تر باشد به درستي كه تو چون از نماز فارغ مي‌شوي دو طرف روي خود را بر خاك مي‌گذاري.
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 6 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)