چگونه حضور قلب داشته باشیم؟

 
 
 
1. توجه به عظمت بی نهایت خداوند
 
یکی از راه هایی که می توان برای ایجاد توجه قلبی به خداوند و حالت خضوع و خشوع برشمرد ، توجه به عظمت بی نهایت خداوند و درک حقارت خویش است . ما باید با مشاهده نعمت های خدا و از راه تصور عظمت آفریدگان و حتی به کمک صورت های خیالی و ذهنی اندکی از بزرگی خداوند را درک کنیم .
 
چون ما هرقدر به ذهن خود وسعت دهیم و تصویر بسیار بزرگی از عالم جسمانی در ذهن خود پدید آوریم و با کمک مفاهیم ذهنی و کمک گرفتن از قوه خیال ، هرقدر بتوانیم عظمت خلقت خداوند را تصور کنیم ، درک و تصورمان در برابر عظمت جهان ، بسیار حقیر و ناچیز است . عظمت آفرینشی که گاه فاصله بین دو ستاره آن ، میلیاردها سال نوری است که ما از درک فاصله یک سال نوری آن عاجزیم چه رسد به درک میلیاردها سال نوری !
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

خشوع و مراقبت در نماز از منظر قرآن کريم

 
 
 
در سوره ي مؤمنون آيه 1و2 مي خوانيم:
قد افلح المؤمنون- الذين هم في صلاتهم خاشعون.
«مؤمنان رستگار شدند- آنها که در نماز، خشوع دارند».
 
و در آيه 9 همين سوره مي خوانيم:
و الذين هم علي صلواتهم يحافظون
«و آنها که از نمازهاي خود، مراقبت مي کنند».
شرح کوتاه:
 
در دو آيه فوق، به ذکر دو ويژگي مؤمنان رستگار پرداخته، مي فرمايد: «آنها در نماز خاشع و مراقب هستند».
واژه ي «خاشع» در اصل از خشوع، به معني فروتني و حالت تواضع و ادب روحي و جسمي در برابر شخص بزرگ است.
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

اخلاص در نماز از منظر قرآن

 
 
 
در آيه 6 سوره ي ماعون آمده:
الذين هم يرائون، يعني: «واي بر آن افرادي که در نماز خود، از مرز اخلاص خارج شده و رياکاري مي کنند».
 
و در آيه 162و163 انعام مي خوانيم: خداوند خطاب به پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) مي فرمايد:
قل ان صلاتي و نسکي و محياي ومماتي لله رب العالمين- لا شريک له و بذلک امرت و انا اول المسلمين.
«بگو همانا نماز و تمام عبادات و زندگي و مرگ من، همه براي خداوند پروردگار جهانيان است- شريکي براي او نيست، و به همين دستور يافته ام، و من نخستين مسلمان هستم».
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

راه تحصيل روح نماز

 
 
 
(پاسخ به دو سؤال مهم):
 
«خشوع» در نماز، روح و حقيقت نماز است، و بقيه ي امور نماز- خواه واجب يا مستحب- کالبد نماز مي باشند، مؤمنان حقيقي به نماز به عنوان يک کالبد بي روح نمي نگرند، بلکه تمامي توجه آنها به باطن و حقيقت نماز است (مؤمنون- 2؛ بقره-45).
 
و در قرآن آيه 2، سوره انفال و 35 حج در وصف مؤمنان آمده:
الذين اذا ذکرالله وجلت قلوبهم.
«آنان به گونه اي هستند که هرگاه ياد خدا شود، دلهايشان در پيشگاه خدا ترسان مي گردد.»
 
اينکه در اينجا به دو سؤال مهم مطرح مي شود:
1- کسي از خدا ترسان است که گنهکار باشد و در انجام وظائف کوتاهي نموده باشد ولي آنان که از اولياي خدا هستند چرا در پيشگاه خداي مهربان، ترس و لرز داشته باشند؟
 
2- خشوع يعني «حضور قلب، آميخته با تواضع و احترام و ادب»، اينک اين سؤال مطرح مي شود که بسيارند افرادي که مشتاقند تا نمازشان همراه حضور قلب (که همان روح نماز است) باشد، ولي هرچه مي کوشند به چنين توفيقي دست نمي يابند، بنابراين براي مقام حضور قلب، چه بايد کنند؟!
 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(1)

حضور قلب

ما در اين جا، به ترجمه ي متن بعضي از روايات اکتفا مي کنيم:
از حضرت رسول ختمي صلي الله عليه وآله روايت است که: «عبادت کن خداي تعالي را چنانچه گويا او را مي بيني؛ و اگر تو او را نمي بيني، او تورا مي بيند. » (1)
 
از اين حديث شريف استفاده ي دو مرتبه از مراتب حضور قلب مي شود: 
يکي، آن که سالک، مشاهد جمال جميل و مستغرق تجليات حضرت محبوب باشد، به طوري که جميع مسامع [گوشهاي] قلب از ديگر موجودات بسته شده و چشم بصيرت به جمال پاک ذي الجلال گشوده گرديده، و جز او چيزي مشاهده نکند. بالجمله، مشغول حاضر باشد و از حضور و محضر نيز غافل باشد.
 
و مرتبه ي ديگر، که نازلتر از اين مقام است، آن است که خود را حاضر محضر ببيند و ادب حضور و محضر را ملحوظ دارد. جناب رسول اکرم فرمايد: « اگر مي تواني از اهل مقام اول باشي، عبادت خدا را آن طور بجا آور، و الا از اين معنا غافل مباش که تو در محضر ربوبيتي. » و البته محضر حق را ادبي است که غفلت از آن، از مقام عبوديت دور است.
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 15 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)