آستان ميكده

 
 
 
هر كس كــــه در نمـــــاز بـــه روي و ريا رود
بر پشت بام كعبه به كسب هـــوا رود
 
بر عشق، رهـــروي كه كنـــدعقــــل اختيــــار 
از خضر بگسلد، زپي نقــــش پا رود
 
تــــا بـــاز مي‌كننــــد نظـــــر، بستـــه مي‌شود
از هر دري كه اهل طلب بيــــنوا رود
 
اين قفـــــل وا شـــــود بـــــه كليـد شكستگي
هر دانه‌اي كه نرم شده از آسيـــا رود
 
بينا كســـي بــــود كه : نهـــــد پا به احتـيــاط
در واديي كه كور در او بي‌عصا رود
 
خواب غـــرور، لازم اربــــاب دولــــت است
كي تيرگي زســـايــة بال هما رود؟
 
بيرون نرفت ســرمه به شستن زچشــــم يــــار
دود از سيـاه خـــانة ليلي كجا رود؟
 
نادان شود زاهـــل بصيــرت به خــــاكمــــان
كوتــــاه ديـــدگي اگر از توتيا رود
 
بي مغز را زجــاي بــــرد گفـــتگـــوي پوچ
كاه سبك عنان، زپي كهــــربـا رود
 
هر كس هر آنچه يافته زين خاك يافته است
از آستان ميكده صــــائب كجا رود؟
 
 
صائب تبريزي

 

 

 

 

منبع : موسسه فرهنگی و هنری نور راسخون





جمعه 15 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)
تمامي حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به وبلاگ <نماز> مي باشد. استفاده از مطالب وبلاگ فقط بالینک به همان مطلب مجاز است.