بخشی از خطبه سیدالشهدا در روز عاشورا

ولیّ من خدایی است که کتاب فرود آورده و هم او، ولیّ شایستگان است.

بنگرید که من از چه خاندانم و به خود آیید.

خویش را سرزنش کنید و بنگرید که آیا کشتن من رواست؟

حرمت من برای شما، زیر پا گذاشتنی است؟

آیا من پسر پیغمبر (ص) شما نیستم؟

پسر وصی و عموزاده شما نیستم؟

آیا حمزه سیدالشهدا (ع) عموی پدرم نیست؟

آیا جعفر بن ابیطالب برادر پدرم که در بهشت با دو بال پرواز میکند، عمویم نیست؟

به شما نرسیده که رسول خدا (ص) درباره من و برادرم فرمود سید جوانان اهل بهشتند؟

اگر گفتار مرا درست میدانید، بسیار خوب، باور کنید.

ارشاد مفید، ج 2، ص 100-102

زمان: ذی حجه سال ۶۰ هجری

حضّار: بسیاری از صحابی پیامبر (صلی الله علیه و آله) و تابعین و صدها تن از آگاهان امت

مخاطب: همه‎ی تاریخ تا قیامت

بسم الله الرحمن الرحیم

ای مردم، بزرگان عبرت بگیرید از موعظه­ ای که خداوند به دوستان خود در قرآن می‎فرماید اگر شما خود را اولیای خدا می‌دانید، و اگر دین‎دارید و مخاطب قرآن هستید، پس بی­ تفاوت نمانید و احساس تکلیف کنید!

آیا ندیده­ اید که خداوند چند بار در قرآن به روحانیون مسیحی و یهودی به شدت حمله فرموده و آنها را توبیخ کرده است که چرا مردان خدا، در جامعه و حکومت بی­ عدالتی و فساد دیدند و سکوت کردند؟ چرا اعتراض و انتقاد نکردند؟ و فریاد نکشیدند؟

و نیز فرمود: « نفرین بر کسانی از بنی اسرائیل که کافر شدند. آنها که امر به معروف و نهی از منکر نکردند، و چه بد عمل کردند.»