ابن اعثم گوید:

شبى حسین از خانه اش بیرون شد و کنار قبر جدّش آمد و گفت:

سلام بر تو اى رسول خدا! من حسین بن ‏فاطمه ام؛ فرزند تو و پسر فرزند تو و نواده تو و آن وزنه اى که در امت خویش بر جاى گذاشتى.

اى پیامبر خدا! ‏بر آنان گواه باش که مرا یارى نکردند و تباهم ساختند و حرمت مرا نگه نداشتند. این شکایت من به محضر توست ‏تا روزى که دیدارت کنم. درود خدا بر تو باد!

آنگاه به نماز ایستاد و پیوسته در رکوع و سجود بود.

الفتوح ، ج 5، ص 19