
درباره مختار و انگیزه او در این قیام قضاوتهاى گوناگون شده است. تا آنجا که بعضى دانشمندان طبقه اول و دوم از شیعه درباره او نظر مساعدى ندارند. اما متأخران او را به نیکویى ستوده اند. مختار پس از قیام نافرجام سلیمان بن صرد (رئیس پشیمانان) شیعیان را فراهم ساخت.
او میدانست اگر بخواهد جنبش شیعه به نتیجه برسد، باید یکى از خاندان پیغمبر آنرا رهبرى کند یا لا اقل جنبش به نام او آغاز شود.
چه کسى براى این کار مناسب است؟

