در مسیر حرکت امام حسین (ع) به کوفه، به خیمه‌ای برخورد می‌کنند. حضرت (ع) از زنی که در آن حوالی بود پرسید که این خیمه مربوط به چه کسی است؟

زن جواب داد: این خیمه مال پسرم وهب است، ما مسیحی هستیم و او الان به صحرا رفته است.

عثمان بن علی بن ابی طالب (ع) یکی از شهدای کربلاست. وی برادر عباس، مادرش ام البنین و پدرش امیرالمؤ منین است. از آن حضرت نقل شده که نام او را به یاد برادرم عثمان بن مظعون، « عثمان » نامیدم . وی به تیر خولی بن یزید، در روز عاشورا مجروح شد و بر زمین افتاد و یکی دیگر از سپاه ابن سعد او را کشت. هنگام شهادت 21 سال داشت. نامش در زیارت ناحیه مقدسه آمده است.

تنقیح المقال، مامقانی، ج 2، ص 247،

بحارالانوار، ج 45، ص 38.

عبدالله بن عفیف ازدی (اَزدی) از بزرگان شیعه و از زهاد و نیکان باوفای خاندان پیامبر (ص) و اصحاب امیرالمومنین علی علیه السلام بود. او اولین شهید در اولین مقاومت انقلابی بر ضد سلطه بنی امیه بعد از حادثه کربلاست. از قبیله «بنی ازد» بود و در کوفه زندگی می کرد...

سعد بن حارث و ابو الحتوف بن حارث فرزندان «حارث انصاری» از سپاهیان لشکر «ابن سعد» و از اهالی کوفه بودند.

این دو برادر با عمر بن سعد به قصد مبارزه با امام حسین علیه السلام به کربلا آمده بودند.

شباهت های زیادی میان شهادت مسلم بن عقیل و امام حسین علیه السلام است؛ از جمله آنکه، هر دوی ایشان:

1. صبح تا ظهر با لب تشنه جنگیدند و تشنه به شهادت رسیدند؛

2. سر مبارک هر دو بزرگوار را به شام فرستادند؛

3. استخوانهای بدنشان خرد شد.

اما تفاوتی که هست، همسر و فرزندان حضرت مسلم (ع) در وقوع این فجایع حضور نداشتند.

دیگه بقیه اش رو خودتون میدونید...

انس بن حارث بن نبيه بن كاهل بن عمرو بن صعب بن اسد بن خزيمه
از صحابه بزرگى به شمار مى آمد كه رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) را ديده و سخنان حضرت را شنيده بود. جمع زيادى از علماى شيعه و سنى، حديثى را كه وى از پيامبر شنيده و روايت كرده، به نقل از او آورده اند كه مى گويد: