وقتی‌كه امام حسن ـ علیه‎السّلام ـ وفات نمود، برادر بزرگوارش امام حسین ـ علیه السلام ـ بدن شریفش را بر تابوت گذارده، آن را به طرف محل نماز پیامبر ـ صلی‎الله علیه و آله ـ برد؛ در آنجا بر جنازه برادر نماز خوانده، آنگاه آن را وارد مسجد پیامبر كرد.

همین كه حضرت بالای قبر رسول خدا ـ صلی‎الله علیه و آله ـ ایستاد خبر به عایشه رسید؛ به او گفتند كه: «جنازه حسن بن علی را آورده‎اند تا كنار پیامبر خدا ـ صلی‎الله علیه و آله ـ دفن كنند.» 

عایشه بلافاصله سوار بر قاطری زین شده گردید ‎(در اسلام اولین زنی كه بر زین سوار شد عایشه بود) فریاد زد: 

روزی عمر بن خطاب روی منبر پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نشسته، و برای مردم سخنرانی می‌كرد؛ در ضمن سخنان خود، یاد‌آور شد كه من بر جان و مال مؤمنان ولایت دارم. 

امام حسین ـ علیه‌السّلام ـ از گوشه مسجد، خطاب به عمر فرمود: 

«اِنْزِل أیُّها الْكَذّابُ عن مِنْبَرِ أبی رَسولِ اللهِ ـ صلی الله علیه و آله ـ لامِنْبَرِ أبیكَ.» 

مردك دروغگو از منبر‌ی كه تعلق به پدرم رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ دارد، و ربطی به پدرت ندارد پایین بیا.