عبدالله بن الحسن (ع) فرزند امام حسن مجتبی (ع) و مادرش، دختر شلیل بن عبدالله می‏‌باشد. اين کودک شايد پدرش را به يادش نمى‌‏آورد چرا كه زمانی که پدرش از دنيا رفت، گويا چند ماهه بوده است؛ در خانه امام حسين (ع) بزرگ شد...

با وجود افزایش آگاهی عزاداران حسینی نسبت به تحریفات واقعه عاشورا، اما همچنان برپایی مراسم حنابندان برای حضرت قاسم (ع) و حجله‌بندی کردن در برخی هیئت‌ها دیده می‌شود. شهید مطهری به شدت این مطلب خرافی را رد می‌کند.

فراس بن جعده ي مخزومي، خويشاوندي نزديکي با امام داشت؛

پدرش جعده، مادرش ام هاني دختر ابوطالب بود و از جمله کساني بود که با حضرت حسين عليه السلام براي قيام بر امويان در روزگار معاويه، مکاتبه نموده و به امام در مکه پيوسته، و در طول اين مدت همراه امام بود تا اينکه به عراق رسيد...

نقش آمار در ارایه سیماى روشن از هر موضوع و حادثه، غیر قابل انکار است، ولی ‌در حادثه کربلا و مسایل قبل و بعد از آن، با توجه به اختلاف نقل‌ها و منابع، نمى‌توان در بسیارى از جهات، آمار دقیق و مورد اتّفاق ذکر کرد و آنچه نقل شده، گاهى تفاوت‌هاى‌بسیارى با هم دارد، در عین حال بعضى از مطالب آمارى، حادثه کربلا را گویاتر مى‌سازد.

به همین منظور نمونه‌هایى از آمار و ارقام واقعه جانسوز دشت نینوا از کتاب «فرهنگ عاشورا» نوشته جواد محدثی ارایه می‌شود که در بخش دوم به آمار سرهای شهدای کربلا و نحوه تقسیم‌بندی آن‌ها اشاره می‌شود:

در اَلْعِقْدُ الْفَريد، الامامة ‌و السياسة و تاريخ مَدِينة دِمَشق آمده است كه سي نفر از لشكر عمر بن سعد جدا شده به امام حسين عليه السلام پيوستند. سيد بن‌ طاووس مي‌گويد: شب عاشورا سي و دو نفر از لشكر ابن‌سعد جدا شدند و به امام حسين‏ عليه السلام پيوستند. [1] ابن‌نما مي گويد: «گروهي از اصحاب ابن‌سعد نزد امام حسين عليه السلام آمدند». [2]

به نظر مي‌رسد گزارش سيّد ابن‌طاووس و ابن‌نما برگرفته از گزارشي باشد كه از اَلْعِقْدُ الْفَريد، الامامة‌ و السياسة نقل كرديم.

در اين مورد بايد گفت: به نظربرخي گزارش پيوستن سي نفر به امام حسين عليه السلام صحيح نيست و اگر چنين امري صحّت داشت، به علّت اهميّت آن، مي‌بايست توسط راويان متعدّد گزارش، و در منابع بيشتري نقل مي‌شد و محدود به دو سه منبع كه نويسندگان متأخر نيز از آنها گرفته‌اند، نمي‌شد.

ثانياً؛ پيوستن يك گروه سي نفري به سپاه اندك امام تأثير بزرگي در صحنة نظامي داشت و مي‌بايست آثار آن در جنگ روز عاشورا ظاهر مي‌شد، در حالي كه نشانه‌هايي از آن در مقاتل به چشم نمي‌خورد. [3]

پس از اینکه سپاه پسر سعد، آب را بر اردوگاه امام حسین علیه السلام بست و تشنگی بر یاران امام علیه السلام چیره شد، آن حضرت برادرش عباس علیه السلام را فراخواند و همراه سی تن از اصحاب، از جمله هلال بن نافع، در دل شب برای آوردن آب، روانه کرد.