بسم الله الرحمن الرحيم

«الهي انطقني بالهدي و الهمني التقوي»

بينندگان عزيز زمان پخش كه پاي تلويزيون نشستند، عيد غدير است. يعني غروب عيد غدير، نه شب عيد غدير. پنج‌شنبه‌اي كه عيد غدير است شب‌اش.

قصه‌ي غدير را مي‌دانيد. من هم در اين سي و چند سال هروقت به مناسبت غدير بوده، حرف‌هايي را زدم. اما باز هم حرف براي زدن داريم. دليل نياز به امام همان دليل نياز به پيغمبر است. به چه دليل ما پيغمبر مي‌خواهيم؟ به دليل اينكه ما عقلمان ناقص است. به چه دليل عقل ما ناقص است؟ به دليل اينكه پشيمان شويم. اگر انسان عقلش كامل باشد پشيمان نمي‌شود. اينكه ما اين كار را مي‌كنيم بعد پشيمان مي‌شويم يعني چه؟ يعني عقل ما نرسيد. كسي هست پشيمان نشود؟ نه! يك بار، دو بار است؟ نه. ده‌ها و صدها و هزارها و هزارها است. هر انساني بارها و بارها پشيمان مي‌شود. پشيماني دليل بر اين است كه عقل من كوتاه است. هركس عقلش كوتاه است، نياز به يك امدادي دارد. كه از جايي امداد شود. خداوند پيغمبرش را فرستاده، آنجايي كه عقل ما نمي‌رسد مي‌گويد: راه اين است. چاه اين است. نياز به امام دليلش همان نياز به پيغمبر است.