«همانطور كه ميدانيد جنگي كه در روز عاشورا رخ داده در نزديكي رود فرات بوده. در هيچ كجاي كره زمين نمي توانيد سرزميني در كنار يك رود را بيابيد كه صحرا و بيابان بي آب و علف باشد، مگر رودي كه از ميان كوهستان مي گذرد. همه در درازاي تحصيلمان خوانده ايم كه در كنار رودخانه ها جلگه و زمين هاي حاصل خيز به وجود مي آيد. واقعيت اين است كه اطراف فرات را نيز مانند ساير رودخانه ها، جلگه ها و زمين هاي حاصل خيز تشكيل ميدهد و كربلا نيز سرزميني سرسبز است. به عكس زير كه نقشه پوشش طبيعي عراق است توجه كنيد: منطقه كربلا را بنگريد، اينجا همان صحراي جهنمي كربلا است؟
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
نوشتاری که در ادامه میخوانید برگرفته از کتاب «رحمت واسعه» شامل مجموعه گفتارهای عاشورایی آیتالله محمدتقی بهجت است:
خیلی دیده یا شنیده شده است که عوام به حرم حضرت ابوالفضل سلامالله علیه یا حضرت امیر علیهالسلام آمدهاند و با توسل به آنها فوراً حاجتشان را گرفتهاند.
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
یکی از این سخنوران نامی و درسآموز، مرحوم آیتالله عبدالکریم حقشناس بود که سخنانش هنوز بوی تازگی و معرفت ناب میدهند:
* «عدم التفات به وسایل» یک نشانه یقین
... «و لا یلتفت إلی الوسائط»؛ کسی که یقین دارد، به وسائط اعتنا نمیکند.
ملای رومی میگوید:
از سبب سوزیش، من سوداییام/در خیالاتش چو سوفسطاییام
یعنی سبب، خیال است؛ چون آن را هم خود او درست میکند:
هم دعا از تو، اجابت هم ز تو
«و لا یلتفت إلی الوسائط بل یراها مسخره لحکمه»؛ اوست که مشتری را به مغازه تو میآورد!
در همین مسجد آسید عزیزالله بنده دو مغازه را دیدم که از نظر وسایل و ابزار با هم خیلی فرق داشتند، اما روزیشان را خدا میرساند. در زمان پهلوی که واردات صنعتی آزاد بود و هر چیزی را از خارج میآوردند، یک مغازه ابزارفروشی بود که تمام اجناسش، از آلمان و دیگر نقاط دنیا میآمد. یک پیرمرد هم آن طرف بود و یک دکه داشت با مقداری ابزار و لوازم مثل میخ و چکش و اره. صبحها که میآمد در مغازه، جلوی مغازه را قدری آبپاشی میکرد و بعد قرآن میخواند. فهمیدی؟! آن یکی که مغازهاش به قدر نصف مسجد امینالدوله بود، یک نفر را جلوی در گذاشته بود که میگفت: آقا بفرمایید؛ ارههای آلمانی، میخ و چکش آلمانی، متههای انگلیسی و ...
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
وارث: اشک چشم باید راه اتصال ما به امام حسین علیه السلام را باز کند وگرنه عمر سعد هم گریه کرد، مردم کوفه هم گریه کردند. اگر گریۀ ما هم مانند گریۀ کوفیان باشد که فایده ای ندارد، گریه باید راه گشا باشد. گریه در مجلس امام حسین علیه السلام باید من و شما را به یاری امام زمان علیه السلام ببرد و به یاران امام ملحق کند، به شرط اینکه مانع را کنار بزند؛ این گریه های ما چقدر می تواند مانع ها را کنار بزند؟ به همان اندازه ای که ابراهیم ذبح اسماعیل کرد، گریه می تواند تاثیر گذار باشد. اگر گریۀ ما گریه نیست مشکل نمازمان را باید حل بکنیم.
ادامه مطلب
