گاهی نوع حرف زدن ما، ناخودآگاه، سبب القای ترس به فرزندمان می‌شود.
مثل:
 چراغ را روشن کن، نترسی
  نترس؛ من اینجام!

 دکتر ( آمپول) که ترس نداره!
 گربه که نمی‌خوردت!

 زود بریم خونه، شب شده، تاریکه!
( به کودک القای تاریکی از شب و تاریکی می‌شود.)

 گاهی بزرگسالان برای کنترل کودک، او را می‌ترسانند.
مثل:

 اگر بری بیرون دزده می‌بردت!
 اگر فلان کار را بکنی، آقا سیبیلو دعوات می‌کنه!

 اگر بری روی  سرسره، می‌افتی؛
سرت خون می‌یاد!( شما باید کمک و همراهیش کنید)

 اگر فلان کاروبکنی، دکتر آمپولت می‌زنه
 من دارم میرم دندانپزشکی، اگه بیای تو رو هم آمپول می‌زنه.

_ به کودک برچسب « ترسو» نزنید.
زیرا سبب القای ترس و پذیرش او می‌شود.

_والدین بهترین الگوی فرزند هستند ،و کودک به والدین شجاع احتیاج دارد؛ نه ترسو.

_ یادمان باشد، کودکان زیر شش سال هر حرفی را باور می‌کنند، پس اجازه ندهید ، هر کسی هر حرفی به او بزند.
زیرا برای برطرف کردن این ترسها، باید زمان و انرژی زیادی صرف کنید.
پس بهترین راه عدم استفاده از آنهاست.
#روانشناسی_کودک