ترتیب دادن فعالیت برای جمع‌آوری کاغذهای باطله از سوی دانش‌اموزان در خانه و مدرسه

مذاکره با سازمان بازیافت و تفکیک زباله برای جمع‌آوری کاغذهای باطله مدرسه و محله در فواصل معین

تشکیل گروه‌های دوستدار محیط زیست در مدرسه و محله برای تشویق دیگران به تفکیک کاغذهای باطله از دیگر زباله‌ها در خانه، محله، محل کار

مراجعه و نامه‌نگاری برای نصب سطل‌های ویژه کاغذهای باطله در محله

مذاکره با سازمان بازیافت و ترتیب دادن بازدید دانش‌آموزان از این سازمان برای مشاهده روند بازیافت کاغذ

تشویق دانش آموزان به درست کردن کارهای دستی بازیافتی

تشویق دانش‌آموزان به استفاده از دو روی کاغذهایی که استفاده می‌کنند

دادن موضوع‌های پژوهشی درباره زباله، کاغذ و چگونگی تولید و تاریخچه آن، جنگل و اهمیت آن در حیات بر کره زمین، بازیافت

درست کردن نشریه دیواری برای نصب در محله، مدرسه و ... برای دادن اطلاعات و راهکارهای مفید درباره صرفه‌جویی در مصرف کاغذ، تفکیک آن از دیگر زباله‌ها

بازیافت کاغذ، صرفه های زیست محیطی و اقتصادی

بازیافت در مفهوم رایج آن در مدیریت مواد زائد، به معنی استفاده مجدد از مواد دور ریختنی پس از اعمال پردازش های خاص بر روی آنها است. امروزه اقلام متعددی از زباله های شهری که حجم قابل توجهی را شامل می شوند، قابلیت بازیافت دارند. کاغذ به عنوان یکی از محصولات طبیعت سرسبز و جنگلهای طبیعی و انسان کاشت، امروزه سهم زیادی از کیسه های زباله خانگی و مراکز اداری و تجاری را به خود اختصاص می دهد. کاغذ یکی از اقلام با ارزش مواد زائد جامد است که «سلطان زائدات» لقب گرفته است. بازیافت این ماده ارزشمند و استفاده مجدد از آن در برخی مصارف که خاص نه تنها از قطع درختان، هزینه های تبدیل الیاف گیاهی به کاغذ و سایر هزینه های تولید آن می کاهد، بلکه از نظر اقتصادی نیز به دلیل سودآوری آن و تولید اشتغال از اهمیت خاص برخوردار است. اهمیت بازیافت کاغذ را می توان به طور کلی از دو نظر«ضرورت بازیابی کاغذهای باطله» و «کمک به حفظ محیط زیست و منافع اقتصادی حاصل از آن» مورد بررسی قرار داد.

از نظر زیست محیطی، بازیافت کاغذ موجب کاهش وابستگی و نیاز به کاغذهای بکر ودر نهایت کاهش قطع درختان و بالارفتن فرصت تجدید حیات عرصه های جنگلی عریان شده می شود. مصرف کاغذ از دیر باز معیارهای سنجش توسعه یافتگی جوامع بوده است. گسترش رسانه ها و فرصت های الکترونیکی نیز با وجود قابلیت های بالا هنوز نتوانسته است از ارزش کاغذ در توسعه دانش و سطح توسعه یافتگی جوامع بکاهد. نخستین استفاده از کاغذ که در مصر باستان ثبت شده برای نوشتن بوده است؛ ولی پس از آن مصارف دیگری برای کاغذ مطرح شد که میزان نیاز به این ماده را افزایش داده با وجود این کیفیت کاغذهای مصرفی باعث شد که از گذشته های دور به خصوص در قرن اخیر تلاشهای سنتی و مدرنی برای استفاده مجدد از کاغذهای دور ریختی در مصارفی که نیاز به کاغذ مرغوب ندارد، انجام بگیرد. یکی از نتایج مصرف دوباره کاغذهای باطله کاستن از فشار وارده بر طبیعت است.

تجربه نشان می دهد که برای تولید یک تن کاغذ بکر، به17 اصله درخت قطع شده نیاز است. علاوه بر این، در فرایند تولید کاغذ از الیاف گیاهی درختان 400 هزار لیتر آب و 4 هزار کیلووات برق، مصرف می شود. بنابراین تولید یک تن کاغذ بکر، هزینه های زیست محیطی اقتصادی زیادی دارد و مصرف درست و بهینه آن در گام نخست و استفاده مجدد از آن در گام بعد، ضرورت تام می یابد. چنانچه مدت زمان لازم برای رشد و تکامل مجدد پوششهای جنگلی استفاده شده برای تولید کاغذ را به همراه فرسایش خاک و محدود شدن قدرت باروری خاک، کاهش تولید اکسیژن و دفع دی اکسیدکربن را به علاوه چندین پیامد منفی دیگر در نظر بگیریم، تولید یک تن کاغذ خطرات متعددی را برای محیط زیست ایجاد می کند. در حالی که تولید یک تن کاغذ بازیافتی سبب 50% صرفه جویی در مصرف آب، 64% صرفه جویی در مصرف انرژی و 74% کاهش آلودگی هوا شود و همچنین ایجاد شغل یکی دیگر از مزایای اقتصادی بازیافت کاغذ است.

منبع: سایت بهینه

كمپوزيت ها جايگزيني براي تأسيسات فولادي در معرض خوردگي در صنايع

خبرگزاري دانشجويان ايران - فارسيكي از چالش هاي مهم صنايع مختلف خصوصاً صنايع شيمي، نفت و پتروشيمي خوردگي تأسيساتي است كه عمدتاً از آهن، فولادها و آلومينيوم ساخته مي شوند. به گزارش گروه صنعت و معدن خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه فارس، صنايع شيمي، نفت و پتروشيمي همواره در كنار واحدهاي داخلي خود واحد مبارزه با خوردگي را تأسيس مي كنند كه همواره مراقبت و نگهداري از تأسيساتي را برعهده دارند كه به واسطه شرايط اقليمي و يا مجاورت مواد شيميايي دچار خوردگي مي شوند. خوردگي تأسيسات در هر سال هزينه هاي سنگيني را به واحدهاي صنعتي تحميل مي كنند و علاوه بر تحميل هزينه هاي منابع انساني، به طور ميانگين هر 10 سال يكبار صنايع مجبورند تأسيسات خود را تعويض و يا بهسازي كنند. در اين ميان استفاده از تأسيسات كمپوزيستي ( GRP و GRVE ) مي تواند صنايع مختلف را از بلاي خوردندگي نجات دهد. كمپوزيت ها موادي سبك و ارزان قيمت و مقاوم هستند كه از الياف فايبرگلاس، زرين هاي پلي استري واپكسي و افزودني هاي خاص مثل سيليس توليد مي شوند. كمپوزيت ها در صنايع و عمران جايگزين آهن، فولاد و آلومينيوم مي شوند و تا 50 سال صنايع را از خورندگي نجات مي دهند. استفاده در كامپوزيت بهره وري در صنايع را بالا مي برد و حجم سرمايه گذاري هاي زيربنايي را افزايش مي دهد. شركت فراپاكس وابسته به گروه صنعتي فراسان در شيراز تنها توليد كننده لوله هاي كمپوزيتي ( GRP ) در كشور است كه سالانه بيش از 1500 كيلومتر لوله كمپوزيتي در اقطار مختلف در خاورميانه توليد مي كند. خط انتقال آب غدير از سد كرخه به آبادان و خرمشهر به طول 100 كيلومتر بزرگترين پروژه كمپوزيت در حال اجرا در كشور است. شركت فراپاكس هم اكنون توانسته قطعات كمپوزيتي و مخازن تا قطر 7 متر را براي مجتمع هاي مس سرچشمه، پالايشگاه ها و پتروشيمي هاي ايران و مخازن رآكتور توليد كند. كشور ايران پس ازآمريكا و آلمان به فناوري ساخت ماشين آلات خط توليد لوله هاي GRP تا قطب 4 متر دست يافته و به كشورهاي كره جنوبي و تركيه نيز صادر كند. تأسيسات كمپوزيتي از صنايع نفت و گاز و اسكله هاي صادرات نفت بيشترين كاربرد را دارد هم اكنون لوله هاي GRP تا سطر 3 هزار ميلي متر در ايران توليد مي شود. ايران به توانايي توليد اتصالات كمپوزيتي، مخازن FRP تا قطر 7 متر، قطعات كمپوزيتي برج هاي خنك كننده همچون فن هاي محوري تا قطر 12 متر، لوله هاي كمپوزيتي ضد حريق در شركت فراپاكس دست يافته است.انتهاي پيام

منبع : ايسنا

منبع: سایت بهینه

مديركل چاپ و توزيع كتب درسي وزارت آموزش و پرورش گفت: مصرف كاغذ در آموزش و پرورش نسبت به كل كشور حدود يك پنجم است.  

سيداحمد حسيني روز يكشنبه در گفت و گو با ايرنا اظهار داشت: كل مصرف كاغذ براي كتاب درسي در آموزش و پرورش حدود 45هزار تن است كه در واقع كمترين مصرف كاغذ در كشور را به خود اختصاص مي دهد.
وي با بيان اينكه تاكنون با مشكل كمبود كاغذ مواجه نبوده ايم، اظهار داشت: مصرف كاغذ در آموزش و پرورش نسبت به كل كشور يك پنجم است و تاكنون براي چاپ كتب درسي با مشكل كمبود كاغذ مواجه نشديم.
حسيني با بيان اينكه قابليت چاپ 200 ميليون جلد كتاب در چاپخانه هاي طرف قرارداد آموزش و پرورش وجود دارد، اظهار داشت: دستگاه هاي چاپ كتب درسي داراي فناوري به روز است و درعين حال طرح نوسازي و بازسازي چاپخانه هاي اين كتب نيز در دست اقدام است.
به گفته وي در اين چاپخانه ها 140 ميليون جلد كتاب چاپ مي شود.
حسيني ادامه داد: چاپخانه هاي آموزش و پرورش قابليت چاپ 60 ميليون جلد كتاب درسي و يا روزنامه را دارد و براي چاپ كتاب و يا روزنامه ها با قيمت مناسب اعلام آمادگي مي كند.
به گفته حسيني حدود 40 ميليون كتب درسي سال تحصيلي 90-89 براي چاپ در اختيار چاپخانه قرار گرفته است.
مديركل چاپ و توزيع كتب درسي وزارت آموزش و پرورش افزود: 937 عنوان كتاب درسي در قالب 140 ميليون جلد كتاب در اختيار 14 ميليون دانش آموز قرار خواهد گرفت.
حسيني ادامه داد: از 140 ميليون جلد كتاب، هفت ميليون جلد يعني پنج درصد كل كتاب هاي درسي به شاخه فني و حرفه اي و كاردانش اختصاص دارد.
وي با اشاره به اختصاص يارانه براي چاپ و توزيع كتب درسي، گفت: 80 درصد كتب درسي با قيمت تمام شده چاپ شده و 20 درصد مابقي با دو قيمت در پشت جلد (قيمت تمام شده و قيمت فروش) به چاپ رسيده است.
وي تصريح كرد: البته تمام كتب درسي با تخصيص يارانه و قيمت تمام شده به فروش مي رسد.

منبع : ايرنا

منبع: سایت بهینه

در مشهد روزانه 50تن کاغذ باطله تولید می شود. اگر تنها 1% آن سهم دانشگاه فردوسی باشد، معادل 500 کیلو کاغذ خواهد بود

مصرف هر تن کاغذ معادل قطع 17 اصله درخت است. بنابراین سهم دانشگاه در این مورد روزانه 8 اصله درخت خواهد شد. فکر می کنید در پردیس دانشگاه جمعاً چند اصله درخت وجود دارد؟

اگر به طور متوسط تعداد کتابهایی که در دانشگاه فردوسی مشهد چاپ می شود50 عنوان در سال باشد و متوسط تیراژ را 3000 جلد در نظر بگیریم با توجه به 500 گرم وزن هر کتاب سالانه 75 تن کاغذ صرف چاپ کتاب می شود

پیشنهاد می شود به ازای هر عنوان کتاب که در سال چاپ می شود حداقل 10 اصله درخت در پردیس دانشگاه غرس شود و به عنوان نمادی از "حفظ محیط زیست" به نمایش گذاشته شود.

کمیته سبز در نظر دارد طرح صرفه جویی در مصرف کاغذ را در سطح دانشگاه با استفاده از دو روش زیر به اجرا در آورد:

• کاهش جریان توزیع از مبدا

• بازیافت ضایعات در مقصد

در روش اول لازم است برخی از مکاتبات اداری بصورت پست الکترونیکی (رایانامه) صورت گیرد و در رابطه با بازیافت ضایعات در مقصد قرار استبه منظور جمع آوری کاغذهای باطله کیسه ها یا جعبه های مخصوص طراحی شود. چون لازم است این قبیل کاغذها بدون مجاله شدن در داخل این ظروف ریخته شوند، خواهشمند است هرگونه پیشنهاد و یا طرح در این زمینه را از طریق پست الکترونیکی برای کمیته سبز ارسال فرمائید

با تشکر

کمیته سبز دانشگاه فردوسی

منبع: سایت بهینه

محیط زیست هدیه و موهبت الهی است که حفاظت از آن نخستین وظیفه بشر و شاید مهمترین رسالت انسان باشد. محیط زیست سالم نه تنها به سلامت انسان کمک می کند، بلکه امکان بهره برداری مناسب از مواهب الهی موجود در آن برای رفع نیازهای بشری را فراهم می سازد و از این رو حفاظت از محیط زیست از اهمیت ویژه ای برخوردار است اما بشر با فعالیت های اقتصادی، همواره نسبت به حفظ محیط زیست بی اعتنا بوده، تا جایی که امروزه آلودگی زیست محیطی به یکی از بلایای بشر تبدیل شده است. 

محیط زیست هدیه و موهبت الهی است که حفاظت از آن نخستین وظیفه بشر و شاید مهمترین رسالت انسان باشد. محیط زیست سالم نه تنها به سلامت انسان کمک می کند، بلکه امکان بهره برداری مناسب از مواهب الهی موجود در آن برای رفع نیازهای بشری را فراهم می سازد و از این رو حفاظت از محیط زیست از اهمیت ویژه ای برخوردار است اما بشر با فعالیت های اقتصادی، همواره نسبت به حفظ محیط زیست بی اعتنا بوده، تا جایی که امروزه آلودگی زیست محیطی به یکی از بلایای بشر تبدیل شده است. هیچ موجودی در کره زمین به اندازه انسان به محیط زیست لطمه نمی زند. فعالیت های اقتصادی سرمنشأ آلودگی های زیست محیطی است که امروزه با اعتراض و انتقاد گروه های حامی محیط زیست در گوشه و کنار جهان مواجه شده است. فعالیت های تولیدی به شیوه های گوناگون (انتقال پساب های صنعتی به رودخانه ها و دریاها، حرکت خودروها، دفع ضایعات مصرفی و...)به محیط زیست صدمه می زند، اما بخشی از این صدمات با سرمایه گذاری های مناسب و ضروری، قابل پیشگیری است.
بهینه سازی مصرف انرژی های فسیلی، ایجاد سیستم های جمع آوری و دفع بهداشتی فاضلاب و راه اندازی صنایع بازیافت، از شیوه های متعادل در جهان برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست و استفاده اقتصادی از پسمانده ها می باشد.
با نگاهی گذرا به زندگی روزمره خود متوجه می شویم که روزانه چقدر زباله به محیط زیست خود تحویل می دهیم. از شیشه ها و پلاستیک های شیرمصرفی صبحگاهی گرفته تا کاغذهایی که به روش های گوناگون (برای خواندن و نوشتن یا بسته بندی کالاهایی که خریداری می کنیم) مورد استفاده قرار داده و سپس به سطل زباله می ریزیم، همه از محصولات قابل بازیافت می باشند.
سالانه میلیاردها دلار در جهان صرف تولید کاغذ، پلاستیک، قوطی های فلزی و... می شود که با یک بار مصرف آن ها به زباله تبدیل شده و دور ریخته می شوند. میلیاردها دلار نیز صرف جمع آوری و از بین بردن این زباله ها می شود که در هر صورت ضایعاتی را به محیط زیست وارد می کند.
اما اکثر این مواد قابل بازیافت می باشند و با سرمایه گذاری مناسب برای بازیافت آن ها، نه تنها می توان از خسارت های بیشتر به محیط زیست و آلوده سازی آن جلوگیری کرد، بلکه میزان نیاز انسان به مواد اولیه (چوب و الوار جنگ ها، منابع فلزی، غیرفلزی زیرزمینی و...) و برداشت از ذخایر و طبیعی ومعدنی را کاهش داده و بقایای آن برای نسل های بعدی را تضمین خواهد کرد.
● بازیافت؛ توجه بشر به محیط زیست
اما بشر نسبت به آسیب های جدی که به محیط زیست وارد می سازد که در نهایت گریبان سلامت خود، خانواده و نسل های بعدی اش را خواهد گرفت، کمابیش بی تفاوت است. میزان آسیب پذیری محیط زیست در کشورهای مختلف متفاوت است. آلودگی های ناشی از مصرف بالای فرآورده های نفتی در کشورهای صنعتی با وجود مطالعات، سرمایه گذاری ها و تلاش های انجام شده در این زمینه بیش از کشورهای در حال توسعه است. در همین حال آلودگی های زیست محیطی ناشی از دفن نامناسب ضایعات صنعتی و نیز برداشت غیرمجاز از جنگل ها و مراتع د رکشورهای در حال توسعه بیش از کشورهای صنعتی است.
انسان به هوا و غذای سالم و محیط پاک برای زندگی نیاز دارد. بسیاری از بیماری های همه گیر ناشی از آلودگی های زیست محیطی است که اغلب کمتر مورد توجه مردم قرار می گیرد. زمین، هوا و آب آلوده، محصول آلوده و ناسالم عرضه می کند و انسان با مصرف مواد غذایی آلوده، بیمار خواهد شد و لاجرم باید هزینه های سنگین تر بهداشتی-درمانی و... را بپردازد.
با توجه به خسارت های بی شمار آلودگی های زیست محیطی، هرگونه سرمایه گذاری برای پاکسازی محیط زیست، به کاهش هزینه های بهداشتی-درمانی و ... خواهد انجامید و به عبارتی این نوع سرمایه گذاری ها از نوع سرمایه گذاری های دارای بازده اقتصادی کوتاه و بلندمدت است.
سالانه میلیاردها دلار در سراسر جهان باید صرف سوزاندن میلیاردها تن زباله شود؛ زباله هایی که بخشی ازآن ها می تواند مورد بازیافت و مصرف دوباره قرار گیرد. اینگونه خسارات در کشورهای در حال توسعه همانند ایران به مراتب بیش از کشورهای توسعه یافته است.
کشورهای پیشرفته صنعتی با سرمایه گذاری مناسب برای بازیافت انواع زباله ها (فلزات، مواد پلاستیکی، چوب، کاغذ و...) و آموزش همگانی برای جداسازی زباله ها از مبدأ (منازل، مدارس، اداری، تولیدی، صنعتی، خدماتی و...) قادر شده اند که از زباله های جمع آوری شده برای تولیدات جدید استفاده کنند و از بروز خسارات بیشتر به محیط زیست (برداشت از منابع طبیعی و دفن زباله ها) تا حدودی جلوگیری کنند. اما در کشورهای در حال توسعه وضعیت چنین نیست. نه تنها سرمایه گذاری های قابل توجهی برای راه اندازی صنایع بازیافت صورت نگرفته، بلکه فرهنگ عمومی برای جداسازی زباله ها نیز شکل نگرفته است.
ضرورتی ندارد که سازمان بازیافت خود اقدام به سرمایه گذاری برای راه اندازی صنایع بازیافت نماید، بلکه می بایست سازوکار مناسب برای فعالیت بخش خصوصی در این زمینه را فراهم سازد. این اقدام با فرهنگسازی برای جداسازی زباله ها، تأمین امکانات مورد نیاز برای نگهداری و حمل پسماندهای خشک جمع آوری شده تا کارخانه های بازیافت و اخذ هزینه مناسب در این زمینه از صاحبان این کارخانه ها امکان پذیر است.
شهرداری برای جمع آوری زباله ها از سطح خانه ها و محله ها امکاناتی را فراهم ساخته و نیروی انسانی مورد نیاز را نیز جلب نموده است، لذا در حمل پسماندهای خشک نیاز به سرمایه گذاری جدید و کلانی نیست، بلکه از طریق تعبیه مخازن مختلف برای انواع پسماندها از جمله شیشه، کاغذ، مواد پلاستیکی و مواد فلزی در محله ها آموزش همگانی در خصوص جداسازی زباله ها می توان زمینه کار را فراهم ساخت.
تشویق و ترغیب مردم به این اقدام و حتی خریداری زباله های جدا شده در ابتدای کار می تواند فرهنگسازی را عمق بخشد و سپس به تدریج به عنوان یک وظیفه شهروندی به مردم تفهیم گردد. در برخی از کشورهای اروپایی، خانوارهایی که کاغذ باطله ها یا شیشه ها را مخلوط با زباله های دیگر تحویل دهند، جریمه می شوند و این امر سبب می شود که توجه مردم به زباله ها و دورریزها جلب گردد و دقت بیشتری در این زمینه مبذول نمایند.
● انواع مواد بازیافتی
به عقیده کارشناسان اقتصادی، استقرار یک فرهنگ در جامعه، نیازمند اطلاع رسانی شفاف و اقدام های تشویق گونه در مراحل ابتدای کار است. لذا تحمل هزینه های بیشتر برای جمع آوری در ابتدای کار تا تبدیل فرهنگ جداسازی و رواج کامل آن ضروری است. حتی می توان با نصب سطل هایی در محله ها، اقدام به جمع آوری شیشه ها و ظروف یکبارمصرف مواد غذایی و حتی ظروف فلزی نمود و بازیافت اینگونه مواد را در دستور کار قرار داد. این اقدام از هدررفتن سرمایه های عظیم ملی و منابع طبیعی و زیرزمینی جلوگیری خواهد کرد و سالانه میلیاردها ریال صرفه جویی اقتصادی دربر خواهد داشت.
به طورکلی بازیافت مواد را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
▪ دست اول-بازیافت موادی که بدون هیچ گونه فرایندی و فقط با شستشو، ضدعفونی و رعایت مسائل بهداشتی قابل استفاده مجدد هستند، مانند بطری های شیشه ای سالم.
▪ دسته دوم- بازیافت موادی که پس از طی فرایند به مواد جدید تبدیل می شوند. مانند شیشه خرده، فلزات، مواد پلاستیکی و کاغذ.
▪ دسته سوم- بازیافت مواد، مثل تبدیل مواد زائد فسادپذیر به کود کمپوست و یا بازیافت انرژی، مثل تجزیه بی هوازی مواد زاید فسادپذیر و تولید گاز متان (بیوگاز).
● مزایای بازیافت مواد زائد
از آن جا که تجمع و تل انبار زائدات خشک روی هم ضمن اشغال فضاها، منظره ناخوشایندی را ایجاد می کند، موجبات تجمع حشرات، تخم ریزی سوسک ها و سایر ناقلین بیماری زا را نیز فراهم می آورد مضاف بر این که بوی مشمئزکننده نیز مزید بر علت شده و دفع مناسب را می طلبد، دفعی که از لحاظ بهداشت، سلامت، اقتصاد و اشتغال نیز قابل قبول باشد.
لازم به ذکر است از آن جا که برخی مواد مثل پلاستیک، لاستیک و... قابلیت تجزیه و برگشت به چرخه طبیعت را ندارند پس به صرفه و عاقلانه است که به گونه ای دیگر دفع شده که گزینه مناسب برای این کار بازیافت (استفاده مجدد و تولید مواد جدید) است.
اما نگاه زیست محیطی به مسئله بازیافت این نکته را خاطرنشان می سازد که با بازیافت در حفظ محیط زیست، حفظ ظاهر زیبا و طبیعی اطرافمان گام برمی داریم و فضای مناسب و مفید را صرف تلنبار، تجمع و دفن زائدات نمی کنیم.
ما می توانیم با بازیافت حس خلاقیت کودکان وافراد جامعه را در استفاده مجدد مواد (از نوع بازیافت دسته اول) نیز فعال و پویا کنیم. همچنین با کاهش قطع درختان (که صرف تولید کاغذ) می شوند به مساحت فضای سبز و افزایش هوای پاک کمک کنیم و به عبارت دیگر به فرامین شرع مقدس اسلام عمل کنیم. (الاسراف مضمون فی...)
از آنجا که بازیافت، بازگشت سرمایه های خدادادی و طبیعی می باشد پس بدیهی است که تفکیک زائدات جمع آوری و بازگرداندن آنها به چرخه طبیعت نقش مؤثری در اقتصاد و خودکفائی جامعه را از وابستگی و تاحدودی واردات ازسایر کشورها نجات می دهد، حتی در پاره ای مواقع با بازیافت و تهیه مواد می توان صادرات به سایر کشورها را نیز انجام داد و تأثیر مثبتی بر روند اقتصادی آن کشورها گذاشت.
آموزش بازیافت به مردم
هدف از این طرح این است که ضایعات خشک پیش از تبدیل شدن به زباله و هزینه های ناشی از مدیریت بسماند که بخش مهمی از ثروت های دور ریخته شده هستند مجدداً به چرخه تولید و مصرف بازگردند و همچنین با طرح تفکیک می توان از هدررفتن بخش عمده ای از منابع و ثروت های ملی جلوگیری کرد. حجم زباله های شهری با جداسازی زباله ها به مقدار زیادی کاهش می یابد.
آموزش، سطح اطلاعات و آگاهی افراد پیرامون بازیافت و مزایای آن را افزایش می دهد و ارتباط مستقیمی با همکاری مردم در طرح تفکیک از مبدأ دارد. آموزش چهره به چهره، آموزش همگانی، آموزش ازطریق رسانه های عمومی، پوستر، بنر و.. دیدگاه و نگرش مردم جامعه وشهروندان را تغییر می دهد و به سمت هدف موردنظر که ارتقاء بینش مناسب درجهت همکاری در زمینه بازیافت و تفکیک از مبدأ است سوق می دهد، از این رو اطلاع رسانی و آموزش های عمومی از اولویت ویژه ای برخوردار است.
اهداف عمده آموزش چهره به چهره، در گام نخست فرهنگسازی در زمینه های ذیل است:
۱) ارزشمندی زایدات خشک.
۲) اهمیت بازیافت در چرخه اقتصادی کشور.
۳) مضرات رهایی زباله های خشک در طبیعت.
۴) تأثیر بازیافت در کاهش آلودگی های زیست محیطی.
۵) ایجاد اشتغال زایی.
۶) کاهش میزان پسماندهای خشک بی ارزش.
از سیاست های مهم سازمان بازیافت، آموزش مستمر در تمامی محدوده های تحت پوشش مناطق شهرداری است. باتوجه به مهاجرت شهروندان از محدوده محلات و نیز کمرنگ شدن اهمیت آموزش ها در این میان نیاز به یادآوری محسوس است.
● جداسازی پسماندها و محصولات آن
برای این که مشارکت مردم در زمینه همکاری پیرامون تفکیک پسماند خشک جلب شود باید سطح اطلاعات و آگاهی مردم در زمینه ی بازیافت افزایش یابد یعنی مفهوم صحیح و کامل بازیافت باید به وضوح روشن شده تا نگرش ها تغییر یابد.
برای دستیابی به این مهم با آموزش چهره به چهره یا کلاس های آموزشی در سنین مختلف جامعه (مهدکودک ها، مدارس، دانشگاه ها، مساجد، مراکز تجاری و اداری)، رسانه ها، تهیه فیلم، عکس، پوستر، و بنرهای پیام دار یا پمفلت آموزنده می توان اطلاع رسانی را تکمیل کرد.
وقتی دیدگاه تغییر کند و مردم آماده ی همکاری شوند با ایجاد امکانات مناسب و کافی با برنامه ریزی صحیح و هدفمند باید خدمات مفید جهت جمع آوری به موقع ارائه گردد. تا انگیزه ی همکاری تقویت شود، البته جهت ایجاد انگیزه راهکارهای مختلف را می توان آزمود.
نظرات، پیشنهادات و انتقادات سازنده ی شهروندان نیز تا حدود زیادی به اجرای بهتر بازیافت و تفکیک مواد کمک می کند.
شهروندان شهرهای مختلف در کشور ما اهمیتی به جداسازی زباله های خشک و تر نمی دهند و همین امر باعث شده که طرحی با عنوان طرح بازیافت در کشور اجرا شود. در این طرح با آموزش هایی که به شهروندان داده می شود از آن ها درخواست می شود تا زباله های خشک خود را از زباله های تر (تفکیک زباله های خشک به صورت مخلوط صورت می گیرد و هیچ جداسازی در آن صورت نمی گیرد) که باعث اتلاف وقت و هزینه در ایستگاه های جمع آوری و انتقال می شود. اگر بتوان مخازنی را که هر کدام مخصوص به زباله خاصی است (شیشه، فلز، کاغذ و...) در مناطق مسکونی، ادارات، مغازه ها و... قرارداد می توان زباله ها را به صورت مجزا جمع آوری کرد.
جمع آوری مجزای زباله های خشک از نظر اقتصادی و نیز از نظر نیروی انسانی با صرفه تر، است. حتی در برخی از کشورهای صنعتی و پیشرفته اروپایی، نهادهای مربوطه شهروندان را موظف به جداسازی می کنند. در حال حاضر این مخازن در مدارس، برخی از منازل، ادارات و... قرار داده شده است که نیازمند همکاری بیشتر مردم است.
پس از تفکیک ضایعات خشک محصولات تولیدی از کیفیت پایین تری برخوردار هستند، به طور مثال در تفکیک و پردازش پلاستیک پس از خرد کردن و ذوب پلاستیک و افزودن مواد ثانویه محصولات پلاستیکی جدیدی نظیر دمپائی، جعبه نوشابه، زیر گلدانی و... تولید می شود.
کاغذ و کارتن پس از خرد شدن به صورت خمیر در می آیند و محصول کاغذ یا کارتن به رنگ کدر و با کیفیت پایین تر اما قابل استفاده به دست می آید.
زباله در روزگار ما به «طلای کثیف» مشهور است از آن روی که با روش های نوین بازیافت، می توان علاوه بر نجات محیط زیست از نابودی تدریجی به اقتصاد شهرها یا کشورها کمک کرد اما این واقعیت هنوز در کشور ما به درستی درک نشده است.

محمد صادق ملارضا

منبع: سایت بهینه