عقل در لغت یعنی گره زدن وبستن،به همین سبب ادراک انسان را که نسبت به آنها پیمان قلبی بسته است و در دل پذیرفته ،عقل نامیده اند وآن قوه ای را که باعث تشخیص بین بدی و خوبی میگردد را نیز عقل مینامند.

عقل دو شعبه دارد علمی وعملی:

عقل علمی همان ادراکات است،ادراکات کلی که راجع به خدایتعالی و اسماء و صفات کمالیه و آثارش و خواص اشیا است.

عقل عملی ادراک خوبی و بدی،اعمال صحیح و فاسد بودن کارهاست.

علم از خارج به انسان نمیرسددر عقل و ذات آدمی همهء علوم نهفته است و بوسیله استاد و تحصیل و توسط حواس به فعلیت میرسد،قوه فکرش به کار می افتد و آنچه در ذاتش اندوخته شده بود متحقق میگردد.

همه دانش ها بالقوه در آدمی نهفته است نیاز به تذکر دهنده و یاد آورنده دارد،اگر حرکت کرد دانش دراو آشکار میشود وگرنه به حال جمود و قوه میماند.