آداب و رسوم محرم و عاشورا در کشورهای دیگر

و حتی در بعضی شهرها و مناطق، هندوها ساختمان‌هایی ساخته و وقف امام حسین(ع) كرده‌ و به تقلید از مسلمین نام آن‌ها را حسینیه گذاشته‌اند و در آنجا به سوگواری می‌پردازند؛ یكی از نقاط مشترك عزاداری پاكستان و هند شركت مسلمانان اهل سنت در عزاداری‌هاست. رژه همراه ماکتی از آرامگاه امام حسین(ع)، زنجیر زنی، پخش کردن خوراکی بین فقیران، آتش بازی و... از دیگر آیین های محرم در هند است.

از روز اول محرم عزاداران با شربت پذیرایی می شوند، اما در روزهای تاسوعا و عاشورا مردم همراه با دیگر غذاها نذورات خود را به صورت غذایی که به حاضری معروف است و شامل مقداری نان و کباب و یا غذایی شبیه به قیمه ایرانی است در اختیار عزاداران قرار می دهند.
در روز نهم که به یاد حضرت علی اصغر گرامی داشته می شود توزیع شیر میان مردم بسیار رایج است.
از اول تا ششم محرم عموماً مجالس عزاداری در منازل و یا امام باره ها انجام می گردد، اما از این روز به بعد دسته های عزادار بعد از ظهرها به خیابانها آمده و مراسم خود را به صورت راهپیمایی در خیابان انجام می دهند،
در عزاداری روز نهم که به نام حضرت علی اصغر برگزار می شود؛ عزاداران گهواره ای را به صورت نمادین روی دستان خود حمل می کنند، شیعیان هند شب عاشورا را نیز همانند شبهای قدر گرامی می دارند و تا صبح بیدار می مانند و به عزاداری و مرثیه سرایی می پردازند.
عزاداری روز عاشورا نیز که از بامداد این روز آغاز می گردد تا عصر ادامه می یابد و عموماً مردم در این فاصله به حرمت شرایطی که در این ساعات در روز عاشورا بر خاندان امام حسین(ع) گذشته است از خوردن پرهیز می کنند و بعد از اتمام رسمی مراسم به هنگام عصر روزه نمادین خود را با غذاهای نذری که با عدس و برنج پخته می شود افطار می کنند که به این عمل «فاقه شکنی» گفته می شود.
سینه زنی، زنجیرزنی از جمله کارهایی است که عزاداران عاشورا در بزرگداشت این روز انجام می دهند، بعد از نماز مغرب و عشا مراسم شام غریبان آغاز می شود و مردم هر شهر یا محله در یک محل جمع می شوند، اما رسوم ویژه ای برای این شب آنچنان که در ایران معمول است وجود ندارد و تنها مرثیه خوانان به ذکر مصیبت بازماندگان عاشورا می پردازند.
در مراسم سینه زنی و زنجیرزنی از بعضی سازها همچون طبل و تعدادی ادوات موسیقی محلی نیز هماهنگ با نوای مرثیه استفاده می شود، از جمله آداب و رسوم ویژه ماههای محرم و صفر در بین شیعیان هند این است که هیچ گونه مراسم ازدواجی در این ماه انجام نمی گیرد و مردم ترجیح می دهند لباس نو خریداری نکنند و از برگزاری مراسمی همچون جشن تولد نیز پرهیز می کنند، زنان نیز علاوه بر آنکه در مجالس عمومی که در امام باره ها برگزار می گردد شرکت می کنند مجالس ویژه ای را در منازل خود به مورد اجرا می گذارند که در آن زنانی که به «حدیث خوان» معروفند برای شرکت کنندگان در مراسم، سخنرانی و مرثیه سرایی می کنند. تا پیش از سال ۱۹۷۸ در هند حرکت دسته های عزادار در خیابانها ممنوع بود اما از این سال به بعد شیعیان اجازه یافتند مراسم خود را در مکانهای عمومی نیز انجام دهند.

منبع : روزنامه قدس