عزّت و افتخار حسيني در ديگر كشورها - 3
بنام خدا
عزّت و افتخار حسيني در ديگر كشورها
عاشورا و محرم در مصر
بعد از سقوط بني اميه و ظهور دولت بني عباس، دعوت فرزندان حسن بنعلي 8 در مصر آشكار ميشود. اولين علوي كه پا به مصر گذاشت، علي بن محمد بنعبدالله بود و بسياري از مردم مصر با وي بيعت كردند. تشيّع در مصر هواداران بسياريداشت؛ تا اين كه متوكل عباسي به سبب ترس از قيام و نهضت علويّون دستور تبعيدخاندان ابوطالب را از مصر به عراق در سال 236 ق. صادر كرد. همين سياست را مستنصرو مستعين نيز دنبال كردند.
در سال 252 ق. انقلابي شيعي به رهبري «جابر بن وليد مدلجي» در اسكندريه برپا گرديد و جمع بسياري به وي پيوستند و موفق به شكست عباسيان شدند.
در سال 255 ق. يكي از نوادگان امام حسين (ع) به نام «بغاالاكبر» قيامي راهدايت ميكرد كه ما بين اسكندريه و برقه در مصر و در عهد حكومت «ابن طولون» بود.ولي وي در قيام شكست خورد و به شهادت رسيد. متعاقب اين قيام، «ابن صوفي علوي»در الصعيد به پاخاست و موفق به شكست سپاه ابن طولون شد. اين نهضت روز به روزگرمتر شد، تا سال 1350 ق. به اوج خود رسيد. در عاشوراي سال 1350 ق. در كنار قبر«كلثوم علويه» بين حكومت وقت و جمعي از مردم درگيري پيش آمد. اين مقابله به سببعزاداري براي امام حسين (ع) بود. از آن هنگام به بعد، مأموران حكومتي به هر يك ازرعايا كه ميرسيدند، ميپرسيدند: داييات كيست؟ اگر نميگفت معاويه، او را تازيانهميزدند. سپس رايج كردند كه معاويه دايي علي (ع) است.
بعد از سقوط «اخشيدين» و ورود فاطميان به مصر، مذهب تشيّع در اين كشورمنتشر شد و «حي علي خير العمل» به اذان افزوده شد و علناً روي گلدستههاي مساجد بهصداي بلند به گوش مردم ميرسيد.
شيعيان شعارهاي خود را آشكارا اعلام ميكردند، صلوات بر پيامبر (ص) واهلبيت : او؛ يعني علي (ع) ، امام حسن، امام حسين 8 و حضرت زهرا 3 بدونترس، ميگفتند.
قاضي محمد بن نعمان در سال 380 تدريس علوم اهل بيت : را رونق داد.
مهمترين مناسبتها در دورة فاطميان، محرم و عاشورا، ميلاد رسول مكرم (ص) عيد فطر، عيد قربان، نيمة شعبان، ميلاد امام علي (ع) و امام حسن (ع) ، امام حسين (ع) وحضرت زهرا 3 ، عيد غدير و عيد نوروز بود. كه روز عاشورا بازارها در مصر تعطيل ميشدو دستهاي عزاداري بر پا بود. بعد از سقوط فاطميان در مصر، فقط ميلاد فرخنده امامحسين (ع) تا به امروز همچنان پا برجاست كه همراه با برقراري جشنهاي رسمي وباشكوه طي چند روز برگزار ميشود.
صوفيان مصر شب نيمة شعبان و ماه مبارك رمضان را همچنان جشن ميگيرند.
يكي از نويسندگان دربارة عزت و افتخار حسيني در مصر و در سال 396 ق.مينويسد:
«در اين سال طبق معمول هر ساله، بازارها تعطيل بود و مدّاحان به مسجد جامعالازهر ميرفتند و به نوحه خواني ميپرداختند. آنگاه سران كشور مصر از مسجد جامع بهمشهد حسيني (حرم رأس الحسين (ع) ) ميرفتند و وزيران و قضات در رأس مجلسمينشستند و مدّاحان و شاعران، يكي پس از ديگري براي اهلبيت : مرثيه سراييكردند و در پايان مراسم همة مردم را اطعام ميدادند.»
منبع : کتابخانه دیجیتالی تبیان ، سيّد عباس رفيعيپور علويجه
