محرم در شبه‌قاره هند

مردم پاكستان از دوازده قرن پیش مراسم سوگواری سردار شهیدان را برپا می‌كنند؛ با وجود این‌كه در سال 1288 هجری شمسی مراسم عاشورا و اربعین از سوی استعمارگران انگلیس ممنوع اعلام‌شد و در سال1361 پلیس پاكستان استفاده از بلندگو را در حسینیه‌ها و تكایای شیعیان را غیرمجاز اعلام‌كرد ولی هرگز موفق‌نشد روند این عزاداری‌ها را متوقف‌كند.

در این راستا وهابیون این كشور نیز هرساله با به خاك و خون كشیدن عزاداران سعی‌دارند جلو این مراسم را به‌گیرند ولی با گذشت‌ زمان این عزاداری‌ها باعث غنای فرهنگ تشیع شده و خطبا، نویسندگان و شاعران فراوانی به ‌بركت این عزاداری‌ها پا به عرصه گذاشته‌اند.

در كشور هند نیز هندوها و غیرمسلمانان با دیدن سوگواری‌ها و نوحه‌سرایی و محافل حزن متأثر‌شده و با مسلمین همراهی‌می‌كنند و حتی در بعضی شهرها و مناطق، هندوها ساختمان‌هایی ساخته و وقف امام حسین(ع) كرده‌ و به تقلید از مسلمین نام آن‌ها را حسینیه گذاشته‌اند و در آنجا به سوگواری می‌پردازند؛ یكی از نقاط مشترك عزاداری پاكستان و هند شركت مسلمانان اهل سنت در عزاداری‌هاست.

نكته قابل‌توجه این‌‌كه در پاكستان اهل سنت نیز به عزاداری می‌‌پردازند؛ همچنین در شهرهای كراچی، حیدرآباد، كوتری، تخته و میرپورخاص از ایالت سند، روز عاشورا و اربعین حسینی غذاهای مختلفی چون حلیم درست می‌كنند و بین عموم تقسیم می‌كنند؛ این در حالی است كه در شهر كوتری با 95 درصد جمعیت اهل تسنن، در ایام عزاداری امام حسین مجالس باشكوهی برپا می‌شود و مردم در روز عاشورا به سوی امام بارگاه حركت می‌كنند.

در مجالس شیعیان هنگامی كه عزاداری شروع می‌شود تمام شیعیان از خوردن و نوشیدن و سخن گفتن تا پایان مراسم خودداری می‌كنند و كسی كه از این قانون تخلف‌كند، توبیخ می‌شود.

در سه كشور لكنهو، بنگال و بنارس كه از كشورهای غیراسلامی هستند مسلمانان و دوستداران اهل‌بیت(ع) در ایام سوگواری محرم، خوردن و آشامیدن را به حداقل می‌رسانند و در مجالس سوگواری به هیچ وجه نمی‌خندند و شوخی‌نمی‌كنند.

همچنین در حیدرآباد مسلمانان و هندوهای غیر مسلمان در ایام محرم عزاداری می‌كنند و بزرگان و عزیزان قوم دست و پای خود را با زنجیرهای آهنی بسته و چند نفر از خدمت‌گزاران خود را می‌گمارند كه سر این زنجیرها را بگیرند و آنان را مانند اسیران «به یاد اهل‌بیت امام حسین(ع)» به مجلس عزای امام حسین بكشانند.

منبع : بخش گردشگری تبیان ، برگرفته از: كتاب ره‌توشه راهیان نور