الف) مقدمه و ضرورت بحث
همه ما ایرانیان سالیانی است که به نامگذاری هر سال توسط مقام معظم رهبری خو کرده ایم. نامگذاری هرسال همچون نامگذاری کودکی است که با تمام ویژگی های برآمده از فرهنگ خانواده کودک، نامی مناسب برای او برگزیده می شود و تلاش می شود تمام صفات و ویژگی های نام انتخابی برای کودک متحقق و متجلی گردد. چند سالی است که اقتضای خانواده بزرگ ایران، گام زدن در مسیر اقتصادی است و نام این کودک نوپای تمدن ساز ، بنا بر اقتضای تاریخی خود اقتصادی است.
سال 1392 نیز به روال این سالیان، نامی بر خود گرفته که از یک جهت همنوا با نام های چند سال اخیر و از جهتی دیگر با آنها متفاوت است. امسال مقام معظم رهبری با ایجاد یک فضای جدید سیاسی، گفتمان تمام اقتصادی حرکت انقلاب را به گفتمان اقتصادی - سیاسی مبدل ساختند که این خود فرصتی برای باز خوانی و باز سازی کلان گفتمان انقلاب اسلامی در مسیر پیشرفت و عدالت است و این تغییر را نه یک چرخش ساده که در حد یک حماسه توصیف کردند.
سال 92 در یک نگاه ژرف اندیش ممکن است سرآغاز یک رویداد حماسی بزرگ تر باشد. حماسه ای که شاید تمدن نوین ایران اسلامی را دستخوش حوادث خود سازد. هشت سال آینده این سرزمین، سال های متفاوت با گذشته می تواند باشد. در عرصه بین المللی، رودررویی یا تعامل نظام حاکم جهان با ایران، الگو گیری جنبش ها و جریان های اسلامی و غیر اسلامی از ملت ایران در ایجاد یک تمدن همگرا و موضوعات عمیق جهان همگی می تواند در هشت سال آتی شکل جدی تری به خود گیرد.
در بعد داخلی نیز علاوه بر تعیین رئیس جمهور - که بر اساس تجربه معمول دوره های گذشته، احتمالا دو دوره را تجربه خواهد نمود - شاهد حوادث دیگری نیز خواهد بود که هریک در روند تحولات جاری نظام آثار غیر قابل انکاری خواهد داشت. دوران نوزایی انقلاب با پالایش درونی سال 88 از نیروهای واگرا و تلاش ایشان برای بازگشت همراه با تغییرات کلان، عدم صورت بندی جدید نیروهای انقلاب پس از فتنه 88 ، پایان دوره مسوولیت یا به سن بازنشستگی رسیدن بخشی از نیروهای اصیل انقلاب که طی هشت سال آتی جای خود را به نیروهای جوان تر و زمام برخی امور حیاتی کشور در سطوح عالی نظام را به آنان خواهند سپرد و تاثیر گذاری جریان حاکم بر مدیریت اجرایی کشور بر مجموعه این تحولات (که هریک نیاز به تفصیل بیشتر دارد) مقدماتی است که ممکن است رهبر انقلاب را برای برگزیدن نام حماسه برای رویداد سال 92 ترغیب نموده و دعوتی است از نیروهای انقلاب تا در این سال های آتی نقش حماسی خود را بار دیگر ایفا کنند.
در عرصه اقتصادی نیز گرچه روند حرکت انقلاب به سمت تعالی و پیشرفت بوده اما سرعت و شتاب این حرکت در دوره ای که بازدارنده های اقتصادی با همان سرعت و گاه بیشتر درجهت مخالف درحال حرکت می باشند و پیشرفت ایران را با کندی روبرو ساخته اند نیاز به حماسه ای است قهرمانانه که علاوه برحرکت در مسیر پیشرفت و عدالت ، نتیجه ای خارق العاده داشته و در خاطره یکایک ایرانیان به یادگار بماند و در الگوسازی تمدن اسلامی جدید، به عنوان یک الگوی موفق مورد بهره برداری جریانات انقلابی جهان قرارگیرد.
در این میان آنچه طی سالیان اخیر درمیان دستگاه های فرهنگی خودنمایی کرده، نبود برنامه واحد و هدفمند در جهت تحقق عنوان سال های اقتصادی بوده که عمدتاً ناشی از عدم تبیین صحیح و مناسب نقش و سهم بخش فرهنگ در تحقق اهداف اقتصادی و سیاسی نظام بوده است.
در این نوشتار برآنم تا در حد وسع و بضاعت، با بررسی اجزای مختلف نامگذاری سال 92 به تصویر روشن تری از حماسه اقتصادی و سیاسی و نقش بخش فرهنگ در تحقق آن دست یابم.
بقيه در ادامه مطلب...
