عیاشی با سند نقل می کند که: ابراهیم بن عنبه، به امام هادی علیه السلام نوشت: چنانچه سرور و مولایم صلاح بداند بفرماید که مراد از «میسر» در آیه شریفه «یسئلونک عن الخمر و المیسر»¹ چیست؟

امام علی النقی علیه السلام در پاسخ نوشت:
هر چه که با آن قمار شود، مَیسر است. و هر مست کننده ای حرام است.²

« يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا »¹

درباره شراب و قمار از تو مى‏پرسند بگو در آن دوگناهى بزرگ و سودهايى براى مردم است و[لى] گناهشان از سودشان بزرگتر است.

1.سوره مبارکه بقره آیه 219
2.تفسیر العیاشی 1: 105ح 311،وسائل اشیعة: 12: 243 ح11