اهمیت انتخابات مقوله انتخابات در کشورهایی که از نوعی نظام جمهوری مبتنی بر شیوه دموکراسی و آرای مردم برخوردار بوده‌اند و مردم در شکل‌گیری ارکان حکومت نقش عمده را ایفا می‌کنند، از ضروریات و راهکارهای عمده این گونه نظام‌ها برای جلب مشارکت و حضور مردم به حساب می‌آید. به عبارتی یکی از ابزارهای فراهم آورنده حضور و مشارکت مردم در یک جامعه مدنی، برگزاری انتخابات مختلف پیش‌بینی شده در قانون اساسی و برگزیدن عوامل انسانی لازم برای تصدی مسوولیت‌ها است تا از این طریق اراده جمعی مردم در ارکان نظام تحقق عملی پیدا کند. انتخابات از جنبه‌های حقوقی، سیاسی، ملی و دینی برای مردم و کشور ما اهمیت دارد. از جنبه حقوقی، اصلی بدیهی است که در نظام‌های مبتنی بر اراده ملت، انتخابات حق طبیعی مردم است. با این حق، اراده خویش را در حاکمیت اعمال می‌کنند و سرنوشت کشور خود را با حضور فعالانه و مشارکت آگاهانه و گسترده، تعیین می‌نمایند. مردم با شرکت در انتخابات، نوعی نظارت بر امور و مسیر حرکت جامعه خود اعمال نموده، سلامت روند عمومی کشور خود را تامین می‌کنند؛ بنابراین به سبب همین حقی که قانون به آنها داده، وظیفه و مسوولیتی نیز بر عهده آنها قرار گرفته و آن، اعمال این حق است که از طریق حضور و مشارکت در انتخابات عملی خواهد شد. فصولی از قانون اساسی جمهوری اسلامی در برگیرنده حق ملت در امور کشور می‌باشد. اصل اول از فصل اول، حکومت ایران را جمهوری اسلامی اعلام کرده که ملت ایران با دادن رای آن را تحقق بخشیده‌اند؛ بنابراین نوع نظام، مبتنی بر اراده و حضور و انتخاب ملت است. علاوه بر شکل بخشیدن به نظام، تثبیت و تداوم ارکان مختلف آن در روند حیات نظام، باز برعهده مردم گذاشته شده است. در اصل ششم فصل اول قانون اساسی آمده است که: در جمهوری اسلامی، امور کشور باید به اتکاء آرای عمومی اداره شود از راه انتخابات، مثل انتخاب رییس‌جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شوراها و نظایر آنها. این اصل نشان می‌دهد که آرای عمومی در همه ارکان مهم نظام مطرح می‌باشد. در اصل 56 فصل پنجم همین قانون تحت عنوان حق حاکمیت ملت و قوای ناشی از آن آمده که حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او، انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است و هیچ کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند و ملت این حق خداداد را از طرقی که در اصول بعد می‌آید (یعنی انتخابات مختلف) اعمال می‌کند. در اصل 59 هم مسایل بسیار مهم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را از راه همه‌پرسی و مراجعه مستقیم به آرای مردم عملی می‌داند. در اصل 62، مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت که به طور مستقیم و با رای مخفی انتخاب می‌شوند، تشکیل می‌گردد و در اصل 114 هم در باره رییس‌جمهور آمده که با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شود. بنابراین انتخاب حق قانونی مردم و حقی است که خداوند با حاکم کردن انسان‌ها بر سرنوشت اجتماعیشان بر عهده آنان گذاشته است راهکار اجرایی و رقم‌زدن این سرنوشت سیاسی و اجتماعی و مشارکت در امور جامعه، صحنه‌های مختلف انتخابات است که از این طریق، مردم حق الهی و خدادادی خود را به منصه ظهور رسانده و اعمال می‌نمایند. از جنبه سیاسی، انتخابات نشان دهنده آگاهی و شعور سیاسی مردم یک جامعه و حساسیت‌های آنها به نظامی است که در آن به سر می‌برند. در بعد داخلی، انتخابات اراده ملی را به معرض نمایش گذاشته و نشان می‌دهد که مردم از اتحاد، یکپارچگی و عزم ملی برخوردارند و در بعد خارجی نیز اقتدار ملی و شوکت سیاسی آنها را به جهانیان نشان می‌دهد و کشورهای دیگر بر اساس میزان آرا و حضور مردم و حساسیت‌های آنها در اموری که قوام‌دهنده یک نظام مدنی است، روابط خود را با آنها تنظیم می‌کنند. از جنبه ملی نیز انتخابات مهم است، چرا که حیات و سربلندی و عزت یک ملت در دست خودشان می‌باشد. اگر خواهان چنین عزت و سربلندی هستند ناگزیر باید در اموری که به کشور مربوط می‌شود، اراده ملی و روح جمعی خود را به نمایش بگذارند و از هویت ملی خویش حراست کنند. بی‌شک انتخابات تجلی‌گاه ظهور این اراده جمعی است و یکی از فصول مهم میثاق ملی ما یعنی قانون اساسی، «انتخابات» است که ما را به حضور در آن ملزم می‌کند. علاوه بر این موارد، در جامعه ما که جامعه‌ای اسلامی است و مردم به مبانی دینی پایبند می‌باشند تمام اموری که به نحوی به حیات دین و مملکت اسلامی ارتباط پیدا می‌کند، وظیفه و تعهد و مسوولیت بالاتری هم ایجاب می‌کند و آن تکلیف شرعی و مسوولیت دینی است که شهروندان مسلمان در برابر خدا، احکام و مقررات دینی دارند. از این رو، با آن که انتخابات طبق قانون اساسی، حقی است بر عهده مردم که از طرف آنها می‌بایست اعمال شود اهمیت سیاسی و ملی آن، در جامعه دینی یک وظیفه دینی نیز محسوب می‌شود که سرنوشت جامعه اسلامی با آن رقم می‌خورد و زمامداران و کارگزاران شایسته برای تصدی مسوولیت‌ها برگزیده می‌شوند. تاریخچه انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران تاریخچه انتخابات در ایران به طور اعم به وقوع انقلاب مشروطه در این کشور (در سال 1285 ش/1324 ق/ 1906 م.) برمی‌گردد. تا پیش از مشروطه، نظام سیاسی ایران بر استبداد و خودکامگی قدرت یا استبداد مطلقه مبتنی بود. در نظام‌های استبدادی، اراده ملت در امور کشور نقشی نداشت. تمام امور در دست شاه متمرکز بود. به عبارتی، قوای سه‌گانه امروزی، مقننه، مجریه و قضاییه، همه در اختیار شاه بود و او تصمیم‌گیری می‌کرد، مردم رعیت شاه محسوب می‌شدند و نظر آنها در مدیریت و حاکمیت مدخلیتی نداشت. پیروزی انقلاب مشروطه موجب شد که نهادهای مدنی در کشور شکل گیرد. ابتدا نظام استبدادی مطلقه به مشروطه سلطنتی تبدیل شد. از قدرت شاه کاسته شد. نهاد دولت و کابینه وزرا به عنوان قوه مجریه به‌طور رسمی شکل گرفت، پارلمان یا مجلس شورای ملی تاسیس و کشور دارای قانون اساسی شد. احزاب و روزنامه‌ها پدید آمدند و همچنین مساله انتخابات که در قانون اساسی مشروطه پیش‌بینی شده بود، مطرح شد. اینها همه از پیامدهای انقلاب مشروطه بود. البته این انتخابات عمدتاً مربوط به تشیکل مجلس شورای ملی می‌شد که از گشایش اولین مجلس پس از انقلاب مشروطه در سال 1285 شمسی تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، یعنی از اواخر قاجاریه و در طول حکومت پهلوی (حدود 72 سال) تعداد هفده مجلس شورای ملی تشکیل گردید که می‌توان گفت هفده‌بار انتخابات شد و ناگفته پیداست که بیشتر یک اقدام صوری و شکلی بود و در این انتخابات‌ها کمتر اراده مردم دخالت داشت. از آنجا که در نظام مشروطه، پادشاه وجود داشت و نظام جمهوری در میان نبود پس انتخابات ریاست‌جمهوری نیز معنا نداشت. تاریخچه انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران به ایام پس از پیروزی انقلاب اسلامی برمی‌گردد، زیرا نظامی را که مردم به آن رای داده و برگزیدند «جمهوری اسلامی» بود که از دو پایه «جمهوریت» و «اسلامیت» برخوردار بود، یعنی نظامی که با اراده مردم و مشارکت و حضور آنان بر اساس راهکارهای پیش‌بینی شده در قانون اساسی، شکل می‌گیرد، اما اساس آن بر تعالیم اسلام و دین است. هم مبنای عقل دارد و هم مبنای شرع. شرع و عقل به ابتکار حضرت امام راحل در یک نظام حکومتی مجتمع شد که جمهوری اسلامی است. در راس این نظام سیاسی، رییس‌جمهور قرار می‌گیرد که بر اساس اصل 113 قانون اساسی، پس از مقام رهبری، عالی‌ترین مقام رسمی کشور است و مسوولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را بر عهده دارد. وی بر اساس اصل 114، برای مدت چهار سال با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شود و طبق اصل 117، رییس‌جهمور با اکثریت مطلق آرای شرکت‌کنندگان انتخاب می‌شود. اولین انتخابات ریاست‌جمهوری در بهمن‌ماه 1358 انجام گرفت که به انتخاب ابوالحسن بنی‌صدر منجر شد، لیکن دوره وی به انتها نرسید و عدم کفایت سیاسی او در مجلس شورای اسلامی طرح و او برکنار گردید. پس از آن انتخابات دوم در دوم مرداد 1360 به گزینش شهید محمدعلی رجایی، دو دوره ریاست‌جمهوری آیت‌ا... سید علی خامنه‌ای (رهبر فعلی انقلاب اسلامی) در سال‌های 1360 و 1364، دو دوره آیت‌ا...‌ هاشمی رفسنجانی (مرداد 1368 و خرداد 1372)، دو دوره سید محمد خاتمی (2 خرداد 1376 و 18 خرداد 1380)، و دوره نهم در سال 1384 و انتخاب دکتر محمود احمدی‌نژاد، به ترتیب عهده‌دار منصب ریاست‌جمهوری ایران اسلامی گردیده‌اند. اهمیت قوه مجریه قوه مجریه که در راس آن رییس‌جمهور قرار دارد، در نظام‌های جمهوری که بر اساس اصل تفکیک قوا قرار دارند یکی از سه قوه مهم است که در کنار قوای مقننه و قضاییه، سه پایه یک حکومت را تشکیل می‌دهند. از اصول قانون اساسی که در مبحث مربوط به قوه مجریه آمده، نقش و اهمیت این قوه مشخص می‌شود. قوه مجریه نقش عمده‌ای را در تامین استقلال کشور، حاکمیت ملی و اقتدار ملی و پاسداری از ارزش‌های دینی خواهد داشت. مروری بر وظایف و اختیارات و مسوولیت‌های این قوه به ویژه وظایف رییس‌جمهور در راس آن، نشان‌دهنده اهمیت این قوه در یک نظام است. در قانون اساسی مسوولیت‌های زیر بر عهده رییس‌جمهور گذاشته شده و او بر انجام آنها سوگند یاد می‌کند. 1) پاسداری از مذهب رسمی کشور و نظام جمهوری اسلامی 2) پاسداری از قانون اساسی کشور 3) به‌کارگیری همه استعدادها و صلاحیت‌های خود در راه ایفای مسوولیت‌های پذیرفته شده 4) خدمت به مردم و اعتلای کشور 5) ترویج دین و اخلاق 6) پشتیبانی از حق و گسترش عدالت 7) حمایت از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است 8) اقدام در حراست از مرزها و استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور 9) نگاهداری امانت مقدسی که ملت به او سپرده است و سپردن آن به منتخب ملت بعد از خود. در اصل 122 آمده است که رییس‌جمهور در حدود اختیارات و وظایفی که به موجب قانون اساسی و یا قوانین عادی به عهده دارد در برابر ملت و رهبر و مجلس شورای اسلامی مسوول است و بر اساس اصل 123 موظف است که مصوبات مجلس یا نتیجه همه‌پرسی را پس از طی مراحل قانونی و ابلاغ به وی، امضا کند و برای اجرا در اختیار مسوولان بگذارد. امضای عهدنامه‌ها، مقاوله‌نامه‌ها، موافقت‌نامه‌ها و قراردادهای دولت ایران با سایر دولت‌ها با رییس‌جمهور یا نماینده قانونی او است (اصل 125). رییس‌جمهور، مسوولیت امور برنامه و بودجه و امور اداری و استخدامی کشور را مستقیماً بر عهده دارد و می‌تواند اداره آنها را به عهده دیگری بگذارد (اصل 126). بر اساس اصول دیگر قانون اساسی، وظایف دیگری چون تعیین وزرا و معرفی به مجلس برای گرفتن رای اعتماد (اصل 133)، اعطای نشان‌های دولتی (اصل 129)، ریاست هیات وزیران و نظارت بر کار وزیران و هماهنگی تصمیمات وزیران و هیات دولت و تعیین برنامه و خط‌مشی دولت و اجرای قوانین (اصل 132) و عزل وزرا و یا معرفی وزیر جدید و اخذ رای اعتماد از مجلس (اصل 136) بر عهده رییس‌جمهوری گذاشته شده است. با توجه به این وظایف و مسوولیت‌های مهم، طبیعی است که انتخابات ریاست‌جمهوری بسیار مهم و سرنوشت‌ساز است - هم کیفیت برگزاری، حضور گسترده و مشارکت همگانی و هم شخصی که برگزیده می‌شود - بنابراین عزم و اراده ملی را می‌طلبد. آحاد مردم، نهادهای دولتی و مردمی همه در سالم‌سازی فضای انتخابات و رقابتی‌کردن آن و نیز تهیه مقدمات حضور گسترده مردمی و صیانت از آرای مردم مسوولیت دارند تا زمینه ظهور اراده ملی با اطمینان بیشتر محقق گردد. نظارت صحیح در مرحله برگزاری انتخابات که با بی‌طرفی کامل، حفظ امانت، دقت و انتخاب افراد امین در امر نظارت باشد و تامین سلامت انتخابات، اعتماد عمومی را افزایش داده و با اعتمادسازی، مشارکت همگانی نیز حاصل خواهد شد. بنابراین، مسوولان در سالم برگزار کردن انتخابات، نظارت بر سلامت آرای مردم و حفظ صیانت از این آرا نقش دارند.

کجای حکومت اسلام دیکتاتوری بوده است آقایان سخت از این می ترسند!دیکتاتوری چیست ؟حکومت اسلام حکومت قانون است. اگر شخص اول مملکت ما در حکومت اسلامی یک خلاف بکند اسلام او را عزلش کرده، یک ظلم بکند، یک سیلی به یک کسی بزند ظلماْ، اسلام او را عزلش کرده، او دیگر قابلیت از برای حکومت ندارد. این دیکتاتوری است؟ حکومت قانون است. قانون خدا، یعنی حاکم یعنی شخص اول مملکت، اگر یک کسی یک چیزی داشته باشد، شکایتی داشته باشد از او، پیش قاضی می رود و او را حاضرش می کند و او هم حاضر می شود، چنانچه شد. حضرت امیر این کار را کرد. ما هم یک همچو حکومتی می خواهیم، حکومت قانون، آن قانون مترقی اسلام.ما می خواهیم یک حکومتی داشته باشیم که این حکومت قانون را ملاحظه بکند، حکومت قانونی باشد.ما می خواهیم یک حکومتی باشد مثل حکومت اسلام که غیر از قانون هیچ چیز حکومت نکند، هیچ. قانون فقط حکومت بکند... آنهم قانون عدل، آن هم قانون صحیح، آن هم قانونی که برای رشد بشر است، برای صلاح بشر است. اگر قانون در یک کشوری عمل نشود، کسانی که می خواهند قانون را بشکنند اینها دیکتاتورانی هستند که به صورت اسلامی پیش آمده اند یا به صورت آزادی و امثال این حرفها... قانون را باز کنند و تکلیف را از روی قانون، همه شان معین کنند و بعد هم ملتزم باشند که اگر قانون برخلاف رأی من هم بود، من خاضعم.انتخابات جوری باشد که مردم پسند باشد؛ یعنی مردم احساس بکنند به اینکه مسئله انتخابات به آن طوری که قانون انتخابات گفته است، به آنطوری که اسلام می خواهد، دارد عمل می شود. عمل مال شما است. قانون یک ثبتی است که می شود، یک وظیفه ای معین می کند؛ لکن آنی که مهم است، در مقام عمل است. مقام عمل جوری باشد که تطبیق بکند با قانون، و مردم راضی باشند در عمل.امید است ملت مبارز متعهد با مطالعه دقیق در سوابق اشخاص و گروهها، آراء خود را به اشخاصی دهند که به اسلام عزیز و قانون اساسی وفادار باشند و از تمایلات چپ و راست مبرا باشند و به حسن سابقه و تعهد به قوانین اسلام و خیرخواهی امت معروف و موصوف باشند .نگویید که دیگران رای می دهند. من هم باید رای بدهم، تو هم باید رای بدهی، آن روستایی هم کنار مزرعه خودش کار می کند باید رای بدهد. تکلیف است، این یک تکلیف الهی است. یکپارچه در این امری که حفظ حیثیت جمهوری اسلامی و ملت شریف بسته به آن است به سوی صندوقهای رای چون موجی خروشان و دریایی مواج، با صفوفی فشرده رفته رای خود را به شخصی که متعهد به اسلام و خدمتگزار به ملت و کشور و حامی مستضعفان و دارای بصیرت در امر دین و دنیا و منزه از گرایش به شرق و غرب و مکتبهای انحرافی و دارای دید سیاسی است،بدهید .

منبع: پی سی آنلاین

بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی در بحث شرایط کاندیداهای مجلس شورای اسلامی می‌فرماید: ملت باید به اشخاصی که احتمال انحراف در آنان می‏رود، رأی ندهند که به چنین اشخاص اعتماد نمی‏شود کرد و رأی به آنان موجب مسئولیت خواهد بود.
 

... باید ملت شریف ایران بدانند که اسلام، عزیزتر از آن است که برای هواهای نفسانی و جلب توجه گروه‌ها یا اشخاصی پشت به آن نموده و مقاصد فانی خود را بر مقاصد عالی و باقی حق تعالی مقدّم دارند.
 
در این دوره که اولین مجلس اسلامی است و سرنوشت مجالس دوره‏های بعد هم امروز باید تعیین شود، هر خشت کجی که در این مجلس به دست کسانی که اسلام را نمی‏خواهند پیاده شود و یا از روی جهالت با مسائل برخورد می‏کنند گذاشته شود، سنتی می‏شود برای همیشه؛ و کسی که سنت کجی را بنا گذارد، تمام گناهانی که به واسطۀ آن ارتکاب شود به عهدۀ اوست.

ملت عزیز در این روز امتحان الهی باید توجه به اموری داشته باشد:

1ـ کسانی را انتخاب کنند که صددرصد مسلمان و معتقد به احکام اسلام و متعهد به اجرای احکام اسلام و مخالف با مکتبهای انحرافی و معتقد به جمهوری اسلامی باشند.

انتخابات فرایندی دموکراتیک، و یک عامل مهم برای تشکیل ارگان‌های حکومتی در جوامع مدنی می‌باشد.در انتخابات معمولاً افرادی که برای تصدی مسئولیت‌های حکومتی نامزد شده‌اند اقدام به تبلیغات گسترده می‌نمایند و مردم بر اساس نوع برنامه و خط مشی این افراد، رای خود را به صندوق‌های رای می‌اندازند.[نیازمند منبع] در کشورهای مختلف بسته به نوع دموکراسی که در آنجا اجرا می‌شود نهادهای متفاوتی مسئولیت اجرا و یا نظارت بر انتخابات را به عهده دارند. انتخابات ممکن است به صورت پایان‌دوره‌ای ، میان‌دوره‌ای، یا زودهنگام انجام شود. هم‌چنین ممکن است که گسترهٔ رای‌دهندگان در انتخابات متفاوت باشد، مانند تفاوتی که بین انتخابات ملی (رئیس جمهور) و انتخابات شهری (نمایندگان مجلس) دیده می‌شود.

منبع: پی سی آنلاین

‹‹ وَ هُوَالذی جَعَلَکُم خَلائِف الارض وَ رَفَعَ بَعْضَکُمْ فَوقَ بَعْضَ دَرَجاتٌ لِیَبْلوَکُمْ فیما آتیکُمْ ›› ‹‹ و او کسی است که شما را جانشینان و نمایندگان خود در زمین قرار داد و درجات بعضی از شما را بالاتر از بعضی دیگر قرار داد تا شما را بوسیله آنچه در اختیارتان قرار داد، بیازماید. ›› ‹‹ آبه 165 سوره انعام ››
‹‹ اِنی بَُعِثْتُ لاتَمْمُ مَکارِمُ الاخْلاقْ ››  
                                                                                                                 ‹‹ رسول گرامی اسلام (ص) ››
‹‹ باید اخلاق همه در انتخابات اخلاق اسلامی باشد و افرادی را انتخاب کنید که متعهد به شرق و غرب نباشند و بر صراط مستقیم انسانیت و اسلامیت باشند. ››      
                                                                                                                            ‹‹ امام خمینی(ره) ›› 
" انتخابات را به عنوان هدف عالی و شیرین مورد توجه قرار دهید و با پرهیز کامل از هرگونه جنجال و تخریب و بداخلاقی، همه عوامل خود را برای برگزاری پرشور و شوق آن بسیج کنید.  "                                                   
                                                                                                                          ‹‹ مقام معظم رهبری››

مقدمه :
حکومت از دیدگاه اسلام، برخاسته از موضع طبقاتی و سلطه گری فردی یا گروهی نیست بلکه تبلور آرمان سیاسی ملتی هم کیش و هم فکر است که به خود سازمان می دهد تا در روند تحول فکری و عقیدتی راه خود را به سوی هدف نهائی ( حرکت به سوی الله ) بگشاید . ملت ما در جریان تکامل انقلابی خود از غبارها و زنگارهای طاغوتی زدوده شد و از آمیزه های فکری بیگانه خود را پاک نمود و به مواضع فکری و جهان بینی اصیل اسلامی بازگشت و اکنون بر آن است که با موازین اسلامی جامعه نوین ( اسوه ) خود را بنا کند . بر چنین پایه ای، رسالت قانون اساسی این است که زمینه های اعتقادی نهضت را عینیت بخشد و شرایطی را به وجود آورد که در آن انسان با ارزش‌های والا و جهان شمول اسلامی پرورش یابد .  
                                                                          ‹‹ فصل شیوه حکومت در اسلام از مقدمه قانون اساسی ››

بسم الله الرحمن الرحیم 
" من در برابر قرآن مجید، به خدای قادر متعال سوگند یاد می کنم و با تکیه بر شرف انسانی خویش تعهد می نمایم که پاسدار حریم اسلام و نگاهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی ملت ایران و مبانی جمهوری اسلامی باشم، ودیعه ای را که ملت به ما سپرده به عنوان امینی عادل پاسداری کنم و در انجام وظایف وکالت، امانت و تقوی را رعایت نمایم و همواره به استقلال و اعتلای کشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پای بند باشم، از قانون اساسی دفاع کنم و در گفته‌ها و نوشته‌ها و اظهار نظرها، استقلال کشورو آزادی مردم و تأمین مصالح آنها را مدنظر داشته باشم.   "                                               
                                                                                         ‹‹ متن سوگند نمایندگان مجلس شورای اسلامی ››

انتخابات مظهر تجلی حضور مردم در نظام اسلامی و بستری است که در آن رقابت سیاسی، با هدف خدمت و در چارچوب قانون و در پرتو اخلاق اسلامی معنا و مشروعیت می یابد.
حضرت امام (ره) در این زمینه می فرمایند :
‹‹ مجلس محل قانون گذاری است به همین دلیل شکل گیری مجلس باید در چارچوب دقیق قانون باشد و هیچ عاملی جز ضوابط قانونی نباید در تشکیل مجلس شورای اسلامی نقش داشته باشد. ››
در آستانه انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز مقام معظم رهبری در جمع مردم یزد یکبار دیگر با دعوت مردم به حضور پرشور و حماسی و انتخاب نمایندگانی اصلح بر رعایت اخلاق انتخاباتی و پرهیز از هرگونه بداخلاقی و تخریب و تهمت زدن به یکدیگر تأکید نموده و می فرمایند :
‹‹ هتک آبرو و تخریب افراد در شب نامه ها، مطبوعات، پایگاه های اینترنتی و دیگر وسایل به هیچ وجه صحیح و مصلحت نیست و اینجانب در خواست و اصرار می کنم که علاقه مندان نامزدها فقط به تبلیغ و تعریف از افراد مورد نظر خود بپردازند و از روشهای تخریبی معمول در برخی کشورها به شدت پرهیز کنند. ››
به منظور تحقق اصول قانون اساسی، رهنمودهای حضرت امام (ره) و تدابیر مقام معظم رهبری برای برگزاری انتخاباتی سالم، پرشور، حماسی و منطبق با اخلاق اسلامی " منشور اخلاقی انتخابات " برای نصب العین قرار دادن مجریان و ناظرین انتخابات، مردم، رسانه های جمعی و نامزدها وطرفداران آنها و احزاب و گروه‌های سیاسی ارائه می گردد.
هدف :
کمک به برگزاری انتخابات سالم، قانونی و ارائه یک الگوی مناسب انتخاباتی منطبق با ارزشها واخلاق اسلامی به منظور فرهنگسازی و سوق دادن فضای مسابقه قدرت به مسابقه خدمت و افزایش مشارکت عمومی و تقویت وحدت ملی.
سیاست ها :
1- تدوین معیارها و شاخص های رعایت اخلاق انتخاباتی، مبتنی بر قانون اساسی ، رهنمودهای حضرت امام ( ره ) و تدابیر مقام معظم رهبری و قوانین موضوعه.
2- استفاده از نظرات، پیشنهادات و همکاری عموم مردم بویژه نخبگان و صاحبنظران احزاب و گروههای سیاسی و شخصیت ها ی دینی و فرهنگی در جهت تدوین منشور اخلاقی انتخابات .
3- ترویج و هنجار سازی محورهای منشور اخلاقی انتخابات با مشارکت فعال رسانه های گروهی ، تریبون‌های عمومی دستگاه‌های فرهنگی و عموم مردم .
- محورهای مهم منشور اخلاقی انتخابات :
1- حرکت بر مدار قانون ، منویات حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری.
2- تقویت امید و نشاط ملی در ابعاد مختلف با استفاده از فضای انتخابات و پرهیز از سیاه نمایی، بزرگ نمایی مشکلات و تخریب دستاوردهای انقلاب اسلامی و موفقیت‌های دولت ها.
3- استفاده از فضای تبلیغاتی انتخابات به عنوان یک فرصت ملی برای تقویت استقلال کشور، وحدت ملی و همگرایی قومی و مقابله با توطئه‌های تفرقه افکنانه و جنگ روانی دشمن.
4- اهتمام مردم برای تعیین نماینده اصلح و پرهیز از تبعیضات قومی و فامیلی .
5- تلاش برای تبدیل انگیزه های قدرت طلبانه به انجام خدمت به مردم و پرهیز از ادبیات برد و باخت و جنگ قدرت که موجب بدبینی و یأس مردم خواهد شد.
6- طرح دیدگاه‌ها و توانمندی‌های افراد مورد نظر و پرهیز از تعاریف اغراق آمیز.
7- ارائه پیشنهادها، برنامه ها و دیدگاه‌ها متناسب با جایگاه نمایندگی مجلس شورای اسلامی.
8- اجتناب از تخریب، تهمت، تحقیر، افشاء اسرار مخفی نامزدهای انتخاباتی در رسانه‌های گروهی، سایت‌های اینترنتی و مجالس .
9- پرهیز از تبلیغات رنگین و پرهزینه، انتشار تصاویر فریبنده ، برگزاری مراسم و میهمانی‌های پرخرج، توزیع هدایا، خرید و فروش آراء و.... .
10- پرهیز نامزدها از مدیون شدن به صاحبان قدرت و ثروت.
11- پرهیز از وعده های غیر منطبق با وظایف و اختیارات قانونی نمایندگان از جمله طرح‌های عمرانی.
12- خودداری از مصرف بیت المال و امکانات و فرصت‌های اداری برای تبلیغات انتخاباتی نامزدها.
13- پرهیز از شایعه پراکنی و مسموم کردن فضای انتخابات و تشویش اذهان عمومی و تقویت سلامت روانی و سیاسی جامعه .
14- کنترل احساسات و رفتار هواداران و اعضای ستاد و دفاتر انتخاباتی نامزدها در چارچوب منشور.
15- حفظ بی طرفی کامل تمام نیروهای اجرایی و نظارتی انتخابات و دستگاه‌های تبلیغاتی منتسب به حکومت.
16- پرهیز نظامیان و مسؤلان دولتی از ورود به احزاب و جناح بندی‌های حزبی و تبلیغات له یا علیه نامزدهای انتخاباتی.
17- احترام به نتایج انتخابات و طرح شکایات در مراجع قانونی و اجتناب از تحریک افکار عمومی و زیرسؤال بردن نتایج انتخابات.
18- پرهیز از تضعیف نظام و ترجیح منافع شخصی و گروهی بر مصالح و منافع ملی .
19- پرهیز از نقض اسلامیت و جمهوریت و هویت مردم سالاری دینی نظام جمهوری اسلامی .
20- کنار رفتن داوطلبان نمایندگی در صورت اطمینان از وجود داوطلبان صالح تر .

منبع:http://pejvaknews.ir

مقام معظم رهبری نماینده‌ی دلسوز و مومنی که به کانون‌های قدرت وصل نباشد را صالح می‌دانند و می‌فرمایند: «مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانون‌هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ کسانى باشند که واقعاً مردم این‌ها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان، بر طبق وظایف انقلابى‌شان عمل کنند.»

برهان ـ نجمه مصدق؛ انتخابات از آن­جا که به فرموده­ی مقام معظم رهبری مظهر حضور مردم و سبب استحکام و عزت نظام است، از اهمیت والایی برخوردار می­باشد. امام(ره) و بعد از ایشان رهبر انقلاب، در باب انتخابات سفارش­های بسیاری نموده­اند که چراغ راه انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان قرار خواهد گرفت تا این­که خدای ناکرده با آزمون و خطایی نادرست، سرنوشت کشور به ورطه­ی نابودی کشانده نشود. در این نوشته قصد این را داریم که در موضوعات مرتبط با انتخابات فرمایشات هر دو راهبر ملت را بازخوانی نماییم.

الف)مسؤولیت حضور

از این نظر، تمام اقشار جامعه از عالم، بازاری و کارگر در تمام احوالات به حضور در صحنه‌ی انتخابات فراخوانده­ شده و از غفلت در شرکت بر حذر شده­اند.

مسؤولیت همه به حضور در صحنه

امام خمینی(ره) در باب مسؤولیت همه برای حضور در صحنه و این­که عدم حضور ممکن است در رأس گناهان کبیره قرار بگیرد، در وصیتنامه‌ی الهی سیاسی خود می‌فرمایند: «همه در پیشگاه خداوند متعال‏ مسؤول مى‏باشند. از این قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقه‌ی بازارى، کشاورز، کارگر و کارمند، همه و همه مسؤول سرنوشت کشور و اسلام مى‏باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسل‌هاى آتیه؛ و چه بسا که در بعضی مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد که در رأس گناهان کبیره است. پس علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد، و الا کار از دست همه خارج خواهد شد.»[1]

در همین رابطه مقام معظم رهبری، مسأله‌ی اول در انتخابات را حضور مردم می­دانند و می‌فرمایند: «مسأله‌ى اول، حضور مردم، شرکت مردم که بایستى وسیع و گسترده باشد»[2] برای تلاش در شرکت حداکثری مردم می­فرمایند: «مسأله‌ى اول، مشارکت است. در زمینه‌ى مشارکت مردم، هر طور که مى‌توانید، روى خانواده‌ها و دوستانتان کار کنید. مشارکت، یکى از اساسى‌ترین مسایل است. حضور مردم براى پیشرفت و صیانت کشور لازم است.»[3]

ب) ضرورت حضور در صحنه

این ضرورت به دو لحاظ قابل طرح است:

ب-1)حفظ نظام

امام(ره) در باب تشریح ضرورت حضور، اهمیت آن­ را در جهت حفظ نظام می‌دانند. ایشان نظام را امانت الهی دانسته و تمام اقشار را مکلف به حفظ آن می­دانند. راه حفظ نظام را هم در این موقعیت، شرکت در انتخابات می­دانند. علاوه بر این معتقدند مردم مکلف به نظارت بر افراد برگزیده در دوره‌ی­ نمایندگی یا ریاست جمهوری­شان هستند. امام(ره) در سخنرانی 10 تیر 1360 با انتقاد از افرادی که خود را در رابطه با حفظ نظام اسلامی بی­ارتباط می­دانند، بیان می‌دارند: «اسلام به من چه ربطى دارد. مگر مى‏توانى بگویى: اسلام به من چه ربطى دارد؟! تو مکلفى حفظ کنى. امانت خداست و حفظش امروز به این است که رییس جمهورش یک رییس جمهور صحیح باشد... یک مجلس [باید] خوب باشد و اگر وکلاى شما بعضی‌هایشان تخلف کردند، به آن‌ها تنبه بدهید که آقا نکن و اگر زیادتر کردند دفعه دیگر تعیین‌شان نکنید؛ کسى دیگر را تعیین کنید.»[4]

مقام معظم رهبری شرکت در انتخابات را به مانند­ سرمایه گذاری برای نظام و کشور می­دانند و آرای تک تک افراد را مؤثر در این سرمایه گذاری می­خوانند. ایشان در سخنرانی در جمع زائران و مجاوران حضرت امام رضا(علیه‌السلام) 1/1/1388 می­فرمایند: «انتخابات سرمایه‏گذارى عظیم ملت ایران است؛ مثل این‌که شما سرمایه‏ى سنگین و عظیمى را در بانک می‌گذارید، بانک با آن کار می‌کند و شما از سودش استفاده می‌کنید؛ انخابات یک چنین چیزى است. ملت ایران سرمایه‏گذارى عظیمى را می‌کند، سپرده‏گذارى بزرگى را انجام می‌دهد و سود آن را می‌برد. آرای یکایک شما مردم سهمى است از همان سرمایه‏گذارى و سپرده‏گذارى... هرچه انتخابات پرشورتر باشد، عظمت ملت ایران بیش‌تر در چشم مخالفان و دشمنانش دیده خواهد شد.»

ب-2)برگزیدن افراد صالح

همان طور که بیان شد، بُعد دیگر ضرورت حضور مردم از دیدگاه امام(ره)، برگزیدن افراد صالح می­باشد. ایشان در سخنرانی 10 تیر 1360 می­فرمایند: «اشخاصى پیدا مى‏شوند که با گفته‏هاى خودشان، نوشته‏هاى خودشان مى‏خواهند شما را نگذارند وارد بشوید. آن‌ها مى‏خواهند که اشخاصى را تعیین بکنند که بعدها ما گرفتار بشویم. شماها باید وارد باشید در مسأله و با کمال جدیت، اهمیت بدهید به این مسأله و مردم را وادار کنید.»[5]

رهبر انقلاب کنترل ورودی­های میدان سیاست را به دست افرادی می­دانند که معیارها را ببینند و براساس آن انتخاب نمایند: «یقیناً ورودى‌هاى میدان سیاست باید کنترل شود. میدانِ اداره‌ى کشور و مدیریت کشور است؛ مگر شوخى است؟ یک کشور را مى‌خواهند دست یک نفر بسپرند؛ لذا باید ورودى‌هاى این میدان کنترل شود و معلوم گردد کسى که دارد مى‌آید، کیست؛ اصلاً عُرضه‌ى این کار را دارد یا ندارد؛ بعد، اعتقاد به این کار دارد یا ندارد؛ بعد، اصلاً مى‌فهمد در کشور چه کار باید کرد یا نه. ملاک‌هایى وجود دارد؛ باید کسانى باشند که این ملاک‌ها را ببینند و بسنجند.»[6]

همه در پیشگاه خداوند متعال‏ مسؤول مى‏باشند. از این قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقه‌ی بازارى، کشاورز، کارگر و کارمند، همه و همه مسؤول سرنوشت کشور و اسلام مى‏باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسل‌هاى آتیه؛ و چه بسا که در بعضی مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد که در رأس گناهان کبیره است.

ب-2-1)عدم غفلت از شناخت فرد صالح

امام(ره) غفلت از شناخت افراد صالح را سبب ورود نا خواسته­ی افراد ناشایست به امور کشور دانسته و از علما و دانشمندان جامعه خواسته­اند در این مورد مردم را راهنمایی کرده و ساکت نباشند که در غیر این صورت مسؤولیت نتایج ناپسند را به عهده­ی تمام خواص و عوام جامعه دانسته­اند که در آن زمان غافل بوده­اند.

امام خمینی(ره) خطبا، علما، دانشجویان و هم‌چنین بازاریان و کشاورزان را به آگاهی از فرد اصلح و اطلاع به عموم مردم فراخوانده­اند و نتیجه­ی رعایت نکردن این مهم را انتخاب اشخاصی دانسته­اند که شهر و گاه مملکتی را به فساد می‌کشانند. امام در سخنرانی 12 مهر 1358 می‌فرمایند: «و اگر خداى نخواسته در این مسأله غفلت بکنید، یا روحانیین غفلت بکنند، یا خطبا غفلت بکنند، یا فضلا غفلت بکنند، یا دانشگاهی‌هاى متعهد غفلت بکنند، یا بازاری‌ها غفلت بکنند، یا کشاورزان و کارگران غفلت بکنند و یک اشخاصى که بر خلاف مسیر ملت است، بر خلاف مسیر اسلام است پیدا بشود، ممکن است که یک شهرى را به فساد بکشد؛ و ممکن است بعد از او یک مملکتى به فساد کشیده بشود. باید با تمام قوا با تمام قدرت غفلت نکنید از این معنا؛ و علماى بلاد غفلت نکنند از این امر؛ اهل منبر غفلت نکنند؛ فضلایى که در اطراف هستند، اهل علمى که در اطراف هستند، دانشگاهی‌ها، دانشجوها، همه غفلت از این نکنند.»[7]

رهبر انقلاب در این رابطه به بررسی نقش اقشار دغدغه­مند می‌­پردازند و بیان می­دارند که گروه­ها­ی دغدغه­مند افکار خود را بین مردم گسترش دهند و در این رابطه گفتمان سازی نمایند آن­ وقت خود مردم می­دانند به چه کسی رأی دهند. ایشان در همین­جا معنای پذیرفته­ شده‌ی حزب را بیان می­دارند و می­فرمایند: «ما دو جور حزب داریم؛ یک حزب عبارت است از کانال‌کشى براى هدایت‌هاى فکرى؛ حالا چه فکرى به معناى سیاسى، چه فکرى به معناى دینى و عقیدتى. اگر چنانچه کسانى این کار را بکنند، خوب است. قصد عبارت از این نیست که قدرت را در دست بگیرند؛ می‌خواهند جامعه را به یک سطحى از معرفت، به یک سطحى از دانایى سیاسى و عقیدتى برسانند؛ این چیز خوبى است. البته کسانى که یک چنین توانایى‌اى داشته باشند، به طور طبیعى در مسابقات قدرت، در انتخابات قدرت هم آن‌ها صاحب رأى خواهند شد، آن‌ها برنده خواهند شد؛ لیکن این هدفشان نیست. این یک جور حزب است؛ این مورد تأیید است. میدان باز است؛ هر کس می‌خواهد بکند، بکند.

 یک جور حزب، تقلید از احزاب کنونى غربى است... به معناى باشگاه‌هایى براى کسب قدرت است؛ اصلاً حزب یعنى مجموعه‌اى براى کسب قدرت. یک گروهى با هم همراه می­شوند، از سرمایه و پول و امکانات مالىِ خودشان بهره‌مند می‌شوند، یا از دیگران کسب می‌کنند، یا بندوبست‌هاى سیاسى می‌کنند، براى این که به قدرت برسند. یک گروه هم رقیب این‌هاست؛ کارهاى مشابه این‌ها را انجام می­دهد تا آن‌ها را از قدرت پایین بکشد، خودش بشود جایگزین. الان احزاب در دنیا غالباً این­گونه‌اند.»[8]

امام(ره) کناره­گیری علما از جامعه را عامل جدا شدن دولت­ها از مذهب می­دانند و از علما می­خواهند مثل سابق عمل ننمایند. امام در سخنرانی 27 آبان 1361 بیان می­دارند: «همان طورى که در زمان سابق از [این‏] کناره‏گیرى علماى مذاهب، اسباب این شد که ملت ما و بزرگانشان جدا شدند و هر کارى خواستند دولت‌ها کردند و دولت‌ها را به حال خود گذاشتند و هر طور سرکشى خواستند کردند، چنانچه شما از صحنه بیرون بروید و علما، دانشمندان از صحنه بیرون بروند، این اسباب این مى‏شود که باز آن مسایل سابق پیش بیاید.»[9]

ب-2-2)معیارهای شناخت

در اندیشه­ی امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری فردی صالح است و می‌تواند امور مردم را به درستی اداره کند و اسلام را به نقطه‌ی اوج خود برساند که متعهد و متعبد به اسلام و البته برخوردار از تخصص لازم جهت اداره‌ی امور مملکت باشد. امام(ره) نماینده­ای که طعم فقر را چشیده باشد برای اداره‌ی امور مستضعفان جامعه مناسب می­دانند و همگان را از برگزیدن صدر­نشینان مرفه و زمین­خوار برحذر می­دارند. نماینده­ی مورد تأیید حضرت امام(ره) و مقام رهبری طرفدار اسلام ناب محمدی(صلی‌الله‌علیه‌وآله) است و نه اسلام آمریکایی.

ب-2-3)عدم انتخاب سرمایه‌داران، مرفهان و زمین خواران

رهبر کبیر انقلاب مردم را به انتخاب کسی که محرومیت محرومان جامعه را لمس کرده و به دنبال رفاه آنان است، تشویق می­کنند. امام(ره) در وصیت نامه‌ی خود تشخیص فرد اصلح را از راه مشورت با تحصیل­کرده­ها­ی متخصص و البته متعهد و هم‌چنین روحانیون باتقوا و متعهد به جمهوری اسلامی ممکن می­دانند و می­فرمایند: «در تعیین رییس جمهور و وکلای مجلس، با طبقه‌ی تحصیل­کرده متعهد و روشنفکر با اطلاع از مجاری امور و غیروابسته به کشورهای قدرتمند استثمارگر و اشتهار به تقوا و تعهد به اسلام و جمهوری اسلامی مشورت کرده و با علما و روحانیون باتقوا و متعهد به جمهوری اسلامی نیز مشورت نموده و توجه داشته باشند رییس جمهور و وکلای مجلس از طبقه­ای باشند که محرومیت و مظلومیت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشند، نه از سرمایه­داران و زمین­خواران و صدرنشنیان مرفه و غرق در لذات و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمی توانند بفهمند.»[10]

مقام رهبری نماینده­ی دلسوز و مؤمنی که به کانون­ها­ی قدرت وصل نباشد را صالح می­دانند و می­فرمایند: «یک نکته هم البته انتخاب نماینده‌ى دلسوز و مؤمن و علاقه‌مند است... مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانون‌هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ کسانى باشند که واقعاً مردم این‌ها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان، بر طبق وظایف انقلابى‌شان عمل کنند.»[11]

ایشان در بیانات در جمع مردم استان کردستان‏ در میدان آزادى سنندج‏ 22/2/1388 انتخاب مسؤول ساده­زیست را مهم‌ترین عامل حرکت مردم به سمت دوری از اشرافیت می­دانند و بیان می­دارند: «بهترین، آن کسى است که درد کشور را بفهمد، درد مردم را بداند، با مردم یگانه و صمیمى باشد، از فساد دور باشد، دنبال اشرافی‌گرى خودش نباشد. آفت بزرگ ما اشرافی‌گرى و تجمل‏پرستى است... اینى که ما گفتیم امسال، سال حرکت به سوى اصلاح الگوى مصرف است... یکى از اساسى‏ترین کارها براى این‌که ما جلوى اسراف را بگیریم این است که مسؤولین کشور، خودشان، کسانشان، نزدیکانشان و وابستگانشان، اهل اسراف و اهل اشرافی‌گرى نباشند. چه طور می‌توانیم اگر خودمان اهل اسراف باشیم، به مردم بگوییم اسراف نکنید.»

حضرت امام(ره) با توجه دادن به اسلام ناب محمدی(صلی‌الله‌علیه‌وآله) که در مقابل آن اسلام مرفهین و راحت­طلبان قرار­دارد، انتخاب فرد اصلح را از میان مسلمین درد کشیده توصیه می‌کنند و بیان می­دارند: «در هر حال، مردم با بصیرت و درایت و تحقیق کاندیداها را شناسایی کرده، و به سوابق و روحیات و خصوصیات دینی- سیاسی نامزدهای انتخاباتی توجه نمایند. مردم شجاع ایران با دقت تمام به نمایندگانی رأی دهند که متعبد به اسلام و وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسؤولیت کنند و طعم تلخ فقر را چشیده باشند و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمین، اسلام مستضعفین، اسلام رنجدیدگان تاریخ، اسلام عارفان مبارزه­جو، اسلام پاک­طینتان عارف و در یک کلمه، مدافع اسلام ناب محمدی(صلی‌الله‌علیه‌وآله) باشند و افرادی را که طرفدار اسلام سرمایه‌داری، اسلام مستکبرین، اسلام مرفهین بی‌درد، اسلام منافقین، اسلام راحت طلبان، اسلام فرصت طلبان و در یک کلمه، اسلام آمریکایی هستند طرد نموده و به مردم معرفی نمایند.»[12]

حضرت امام(ره) در ادامه به فلسفه‌ی وجودی مجلس که همانا محل اجتماع نمایندگان همه‌ی مردم از اقشار مختلف است اشاره می­نمایند و می­فرمایند: «از آنجا که مجلس خانه‌ی همه­ی مردم و امید مستضعفین است، در شرایط کنونی نباید کسی انتظار داشته باشد که حتماً نمایندگان باید از گروه و صنف خاصی باشند»[13] امام بزرگوار به خدمت به اسلام و محرومین توجه می­دهند و بیان می­دارند: «باید توجه داشت که هنوز خیلی از مسایل وجود دارد که به نفع محرومین باید حل و فصل شود و تمیز بین کسانی که در تفکر خود خدمت به اسلام و محرومان را اصل قرار داده­اند، با دیگران کار مشکلی نیست.»[14]

امام(ره) در سخنرانی 13 دى 1362 تأکید می­نمایند نماینده­ی شما باید از هر حیث برای کشور مفید باشد: «مقدرات کشورتان را به دست کسانى بدهید که براى کشور شما مفیدند از حیث سیاست، از حیث اقتصاد، از حیث همه چیز.» [15]

حضرت امام(ره) اصلح را تعریف کرده و می­فرمایند: «انتخاب اصلح براى مسلمین یعنى انتخاب فردى که تعهد به اسلام و حیثیت آن داشته باشد؛ و همه چیز را بفهمد، چون در مجلس، اسلام تنها کافى نیست، بلکه باید مسلمانى باشد که احتیاجات مملکت را بشناسد و سیاست را بفهمد و مطلع به مصالح و مفاسد کشور باشد، و ممکن است به شما و گروه شما هم مربوط نباشد. اگر اصلح را انتخاب کردید، کارى اسلامى مى‏کنید.»[16]

مقام معظم رهبری در بیانات سال1383 در جمع نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی با اشاره به سند چشم­انداز بیست­ساله، از آنان خواسته­اند تا با شناخت سند یاد شده، به قانون‌گذاری بپردازند. از این رو این مورد می­تواند در تعیین نمایندگان آینده مورد توجه مردم قرار بگیرد. خواسته­ی رهبر انقلاب از نمایندگان به این قرار است: «دنبال آرمان‌هاى حقیقى در قالب و لباس عملى آن بگردید. نه باید دنبال ایده‌آل‌هایى بود که عملى و اجرایى نیستند، نه باید به کم قانع شد و از آن آرمان‌ها دور ماند. آنچه همواره باید مورد نظر باشد، چشم‌انداز بیست‌ساله است؛ این چشم‌انداز خیلى مهم است و من به شما عرض کنم؛ به شهادت افرادى که کارشناس و متخصص این کار هستند، این چشم‌انداز کاملاً عملى است؛ یعنى به ‌هیچ‌وجه در آن، بلندپروازى‌هاى بیهوده و بى‌پشتوانه وجود ندارد. درست نگاه کنید، دقت کنید و چشم‌انداز بیست‌ساله را بخوانید... قانون‌ها باید با سیاست‌ها هماهنگ باشد؛ یعنى در دل سیاست‌ها جا بگیرد و به سمت این چشم‌انداز حرکت کند. آن چشم‌انداز هم بر پایه‌ى اسلام است. باید همه‌ى وقت و همت و شغل را مصروف همین اهداف کرد و در واقع ذوب در این اهداف شد.»[17]

ایشان برای دهه‌ی چهارم مردم را به دو شاخص عمده­ی عدالت و پیشرفت توجه داده­اند و تحصیل هر دو را باهم مطلوب دانسته و فرموده­اند: «برای دهه‌ی چهارم... دو شاخص عمده وجود دارد که باید این دو را حتماً به دست بیاوریم: یکی پیشرفت است، یکی عدالت. ما مثل بعضی از کشورها و نظام‌های دنیا فقط به پیشرفت فکر نمی‌کنیم؛ ما پیشرفت را همراه با عدالت می‌خواهیم... خیلی از کشورها هستند که از لحاظ علمی پیشرفت کرده‌اند و به آمارها و شاخص‌های اقتصادی آن‌ها که نگاه می‌کنیم، ملاحظه می‌کنیم که مثلاً درآمد سرانه‌ی آن‌ها خیلی هم بالاست؛ اما مسأله‌ی مهم این است که این درآمد سرانه در میان ملت چه جور تقسیم می‌شود؛ این آن نکته‌ای است که نظام‌های غیر­الهی و نظام‌های رونوشت‌ کرده‌ی از نسخه‌های استکباری، دیگر به آن توجه نمی‌کنند.»[18]

ب-2-4)شخص امین در حفظ ارزش­ها نه خائن به نظام

حضرت امام(ره) متعهد بودن شخص و عقیده­مند بودن وی به نهضت را ملاک قرار داده و می­فرمایند چنین شخصی نباید با تمایل به شرق و غرب در سرنوشت متعالی کشور خیانت روا دارد. ایشان می­فرمایند: «اشخاص متدین، اشخاص مطلع، اشخاص متعهد، اشخاص عقیده­مند به نهضت، اشخاصی که نه مایل به طرف شرق هستند و نه مایل به طرف غرب، بلکه در صراط مستقیم انسانیت و اسلام هستند، آن‌ها را انتخاب کنید. سرنوشت خودتان را به اشخاص امین بدهید، سرنوشت خود را به افرادی که محتمل است خیانت بکنند، ندهید.»[19]

مقام معظم رهبری در این رابطه، حفظ ارزش­ها را مهم دانسته و بیان می­دارند: «کسانى سر کار نیایند که دشمنان ملت ایران طمع بورزند که به وسیله‏ى آن‌ها بتوانند صفوف ملت را از هم جدا کنند، مردم را از دینشان، از اصولشان، از ارزش‌هاى انقلابی‌شان دور کنند. ملت باید آگاه باشد. اگر کسانى بر سر کار بیایند که در مراکز گوناگون سیاسى یا اقتصادى به جاى این‌که به فکر ادامه‏ى راه امام و ارزش‌ها و اصول ترسیم شده‏ى به وسیله‏ى امام باشند، به فکر به دست آوردن دل فلان قدرت غربى و فلان مستکبر بین‏المللى باشند، براى ملت ایران مصیبت خواهد بود.»[20]

رهبر معظم انقلاب توجه مسؤولین به فکر و هویت ایرانی اسلامی را در خور امتیاز می­دانند نه دلبستن به حرف­های غربی را. بنابراین در جمع مردم مریوان در تاریخ 26/2/1388 می­فرمایند: «اینى که یا مسؤولان ما، یا در دوره‏های انتخابات مثل وضع کنونى، نامزدها­ انتخاباتی ما براى جلب توجه دیگران حرف‌هاى غربى‏ها را تکرار کنند، این هیچ امتیازى محسوب نمی‌شود. امتیاز این نیست که ما آن چیزى را بگوییم که غرب مى‏پسندد. این‌ها کسانى‏اند که با فکر ایرانى، فکر اسلامى، هویت اسلامى و ایرانى مخالفند.»

رهبر انقلاب هم‌چنین با تأکید بر عنصر عزت­مداری در مقابل غرب، مردم را از رأی دادن به عناصر خودباخته­ی غربی برحذر می­دارند: «کسانى با رأى ملت سر کار نیایند که در مقابل دشمنان بخواهند دست تسلیم بالا ببرند و آبروى ملت ایران را ببرند. کسانى سر کار نیایند که بخواهند با تملق‏گویى به غرب، به دولت‌هاى غربى، به دولت‌هاى زورگو و مستکبر، به خیال خودشان بخواهند براى خودشان موقعیتى در سطح بین‏المللى دست و پا کنند. این‌ها براى ملت ایران ارزشى ندارد.»[21]

نويسنده: علي خاني

انصاف در رفتار و پرهيز از حرمت شكني


رعايت ارزشهاي اخلاقي در همه عرصه هاي زندگي فردي و اجتماعي از اهميت بسزايي برخوردار است، تا آنجا كه اساس بعثت رسول خدا(ص)، اخلاق و تتميم مكارم اخلاقي دانسته شده است: «اني بعثت لاتمم مكارم الاخلاق». در ايام انتخابات و رقابتهاي انتخاباتي همچون ديگر عرصه هاي زندگي، بايد اخلاق و آموزه هاي ارزشي را نصب العين قرار داد و رعايت نمود. در نوشتار قبل به برخي از الزامات اخلاقي در رقابتهاي انتخاباتي اشاره نموديم اينك ادامه بحث:‏
    
    ‏1- انصاف در گفتار و رفتار ‏
    نامزدهاي انتخاباتي در دفاع از برنامه ها و معرفي خود، بايد در گفتار و كردار، جانب انصاف را رعايت نمايند و از تضييع حق ديگران دوري كند.اميرالمومنين(ع) مي فرمايند: «ستمكارانه ترين روش آنست كه از مردم انصاف بخواهي، ولي خودت با آنان به انصاف رفتار نكني»(1). انصاف در گفتار و كردار نسبت به خود و رقيبان موجب الفت دلها خواهد شد و به دوستي ها دوام خواهد بخشيد كه «الانصاف يولف القلوب». مقام معظم رهبري درباره لزوم رعايت انصاف مي فرمايند: «مبادا نامزدها در اثناي فعاليتهاي انتخاباتي خودشان جوري رفتار كنند و حرفي بزنند كه دشمن را به طمع بيندازند. رقابتها را منصفانه كنند، حرفها را منصفانه كنند، از جاده انصاف خارج نشوند. خوب، به طور طبيعي هر نامزدي حرفي دارد و حرف مقابل خود را رد مي كند؛ اين رد و ايراد في نفسه اشكالي ندارد؛ اما مشروط بر اينكه همراه با بي انصافي نباشد، كتمان حقيقت نباشد»(2).‏
    
    ‏2- رعايت احترام متقابل و دوري از حرمت شكني
    لازمه انتخابات اخلاقي و سالم، ايجاد فضاي سالم و دور از تشنج و فساد است. اين امر محقق نخواهد شد، مگر با رعايت اصل «احترام متقابل»، «همدلي و همبستگي» و دوري از «حرمت شكني» و «تهمت و افترا». تجربه نشان مي دهد بيشترين ضربه كه مي توان به حاكمان و در فضاي انتخابات به نامزدها وارد كرد، خيانت كردن، تهمت زدن و شايعه پراكني است. بنابراين، نامزدها مي بايست بكوشند خود را در جايگاه تهمت قرار ندهند. از آنجا كه انسان با همنشين خود شناخته مي شود، بايد هوشيار باشد كه در هر مجلسي شركت نكند و با هر كسي نشست و برخاست نداشته باشد. اميرالمومنين(ع) مي فرمايد: «از رفت و آمد به جاهاي تهمت برانگيز و مجلس هايي كه گمان بد به آنها برده مي شود، بپرهيز؛ زيرا دوست بد، همنشين خود را مي فريبد»(3). مقام معظم رهبري مي فرمايند: «در انتخابات با كرامت رفتار كنند همه؛ چه آنهايي كه نامزد مي شوند، چه آنهايي كه طرفدار آنهايند، چه آنهايي كه مخالف با بعضي از نامزدها هستند، جناح هاي مختلف كشور، بداخلاقي و بدگويي و اهانت و تهمت و اين حرف ها را مطلقاً راه ندهند، اين از آن چيزهايي است كه اگر پيش بيايد، دشمن از او خوشحال مي شود(4). نيز مي فرمايند: «از طرف علاقه مندان به نامزدهاي انتخاباتي گوناگون، بداخلاقي هاي انتخاباتي، شايسته ملت ما نيست؛ تهمت زدن آدم هاي مومن را، مصونيت دار از لحاظ اسلامي و شرعي را؛ در معرض هتك آبرو قرار دادن در شبنامه ها، در مطبوعات، در پايگاه هاي اينترنتي و غيره، اينها اصلاً مصلحت نيست. من به طور جد از همه كساني كه نسبت به نامزدهاي مختلف علاقه مندي دارند، درخواست مي كنم، اصرار مي كنم كه اين علاقه مندي خودتان را از راه تخريب ديگران، اهانت به ديگران، متهم كردن ديگران نشان ندهيد. هر چه مي خواهيد، از نامزد مورد علاقه خودتان تمجيد كنيد، تعريف كنيد؛ اما ديگران را تخريب نكنيد»(5). ايشان در بيان ديگري مي فرمايند: «اولاسلامت اين انتخابات ها مهم است، در همين اندازه از لحاظ اهميت، حفظ سلامت فضاي انتخابات، قبل از شروع انتخابات است كه بايستي سلامت فضا را حفظ كنيد. بعضي فضاي انتخابات را خراب مي كنند؛ تخريب كردن، اهانت كردن و خرد كردن شخصيت هاي گوناگون، همه بر خلاف اقتضاي سلامت انتخابات است. هم مطبوعات، هم راديو و تلويزيون، هم كساني كه به ابزارهاي گوناگون ارتباط جمعي ديگر مجهز هستند، هم كساني كه يك منبري براي سخن گفتن دارند؛ همه توجه داشته باشند كه تخريب، فضاي انتخابات را خراب مي كند. شما از آن كسي كه به او علاقه منديد، دفاع كنيد؛ هيچ مانعي ندارد؛ اما به آن كسي كه رقيب اوست، مطلقاً حمله نكنيد؛ تخريب نكنيد. اين تخريب و اين حرف زدن ها و اهانت كردن ها، نه حجيت دارد براي مستمعان، و نه جايز است؛ به خاطر اينكه فضا را خراب مي كند. بنابراين مسئله حفظ سلامت خود انتخابات و حفظ سلامت فضاي انتخابات، خيلي مهم است»(6).‏
    
    ‏3- پرهيز از اختلافات
    ‏ با توجه به وجود ذائقه ها و سلايق گوناگون در هر جامعه، گروه هاي مختلف موظفند با وجود اختلاف سليقه ها و تعدد آرا، در برابر منافع مشترك خود (ملي - مذهبي) وحدت كلمه داشته و از تفرقه و اختلاف به شدت بپرهيزند. اگر ايشان تنها به هدف قرب الهي و خدمت به مردم وارد عرصه رقابتهاي انتخاباتي گردند، ديگر هيچ گاه مرتكب انواع بداخلاقي انتخاباتي جهت پيروزي در انتخابات نمي گردند، زيرا در هر دو حالت انتخاب يا عدم انتخاب از سوي مردم، به تكليف خود عمل نموده اند. نامزدها بايد بكوشند از هوا و هوس و نيرنگ و فريب افراد بپرهيزند و از تجاوز به حقوق ديگر نامزدها و هواداران آنها خودداري كنند؛ زيرا اهانت به هر شكل ممكن، وحدت كلمه را از بين مي برد و زمينه حق كشي و انحراف را پديد مي آورد. بايد فضايي سالم و آرام فراهم كرد تا مردم بتوانند به درستي و با فراغ بال، درباره نامزدها، برنامه ها، شعارها و اهداف آنان تصميم گيري كنند. اختلاف، فضايي را ايجاد مي كند كه قوه فكر و عقل در آن از كار مي افتد و تنها پيروي از هوا و هوس و تعصب هاي خشك و ناداني برجاي مي ماند. همين امر ما را به ورطه نابودي و هلاك نزديك مي كند. اميرالمومنين(ع) درباره اثر اختلاف مي فرمايد:»اختلاف، نابود كننده انديشه است»(7).‏
    
    ‏4- پرهيز از شعارزدگي
    برخي نامزدها در زمان برگزاري انتخابات، شعار هايي را سر مي دهند كه قادر به انجام آنها نيستند. اين گونه شعار گرايي، حكم فريب مردم را دارد و از منظر شرع و اخلاق، نكوهيده و ناپسند است. بنابراين، انسان هاي صالح، گوي سبقت را در ميدان عمل از هم مي ربايند و خدمت به خلق را نردبان قرب به خداوند متعال قرار مي دهند. آنان از سخنان به ظاهر خوش آب و رنگ، ولي بي پايه كه توان انجام دادن آن را ندارند، دوري مي كنند. حضرت علي (ع) درباره پيروان و اصحاب جمل مي فرمايد: «چون رعد خروشيدند و چون برق درخشيدند، ولي كاري از پيش نبردند و سرانجام سست گرديدند. ما اين گونه نيستيم. تا عمل نكنيم، رعد و برقي نداريم و تا نباريم، سيل جاري نمي سازيم»(8).آن حضرت، يكي از علل شكست كوفيان را سردادن ادعاها و شعارهاي تند مي داند، به گونه اي كه در ميدان عمل هيچ گونه ياري نمي كنند: «اي مردم كوفه! بدنهاي شما در كنار هم، ولي افكار و خواسته هاي شما پراكنده است. سخنان ادعايي شما، سنگهاي سخت را مي شكند، ولي رفتار سست شما، دشمنان را اميدوار مي سازد. در خانه هايتان كه نشسته ايد ادعاها و شعارهاي تند سر مي دهيد، ولي در روز نبرد مي گوييد: اي جنگ، از ما دور شو و فرار مي كنيد. آن كسي كه از شما ياري خواهد، خوار است و قلب رها كننده شما آسايش ندارد. بهانه هاي نابخردانه مي آوريد. چون بدهكاران خواهان مهلت، از من مهلت مي طلبيد و براي مبارزه سستي مي ورزيد»(9)‏
    
    ‏5- پرهيز از اسراف در تبليغات‏
    يكي از آسيب هاي اخلاقي در ايام انتخابات، صرف هزينه هاي هنگفت جهت تبليغات است. نامزدهاي انتخاباتي به جاي اينكه در صدد شناساندن خود به مردم باشند، مبالغي كلان را صرف تبليغات مي كنند كه چيزي جز اسراف را به همراه ندارد. اميرالمومنين علي (ع) مي فرمايد: «هر كه ثروتي دارد، مبادا آن را تباه كند؛ زيرا صرف كردن بي مورد آن، ريخت وپاش و اسراف است. اين كار، او را در ميان مردم بلند آوازه مي كند، ولي نزد خدا بي مقدار مي سازد»(10). البته برخي هم براي پيروزي خود، از اموال بيت المال استفاده و به هر شكل ممكن آن را توجيه مي كنند. اين كار اشتباه مضاعفي است؛ زيرا علاوه بر اسراف و تبذير، از بيت المال براي مقاصد شخصي استفاده كرده اند. مقام معظم رهبري در اين باره مي فرمايند: «در تبليغات انتخابات ... مراقبت بشود كه مخارج بيش از متعارف و زيادي و اسراف گونه انجام نگيرد»(11).
    
    پي نوشتها در دفتر روزنامه موجود است.‏
    
    
    
    
    
 روزنامه رسالت، شماره 7489 به تاريخ 6/12/90، صفحه 6 (اخلاق)

ب-2-5) زمان‌شناسی

مقام معظم رهبری در باب معیارهای ریاست جمهوری، زمان­شناسی را از مهم‌ترین معیارها دانسته و بیان می­کنند: «رییس جمهورى انتخاب شود که بتواند گره‌هاى زندگى مردم را در دوران کنونى باز کند؛ وظایف این دوره را بشناسد و با قوت و اقتدار به آن عمل کند.»[22]

ب-2-6) انتخاب اصلح از هر گروهی که بود

انتخاب فرد صالح از نظر امام(ره) از هر گروهی که باشد باید صورت بگیرد و به حزب و غیرحزب نباید محدود گردد. امام خمینی(ره) در این زمینه بیان می­دارند: «انتخابات یک محکى هم براى خودتان است که ببینید آیا مى‏خواهید انتخاب اصلح بکنید براى خودتان، یا براى اسلام؟ اگر براى خودتان باشد، شیطانى است و اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمان‏هاست، «کى و از کجاست» مطرح نیست، از هر گروهى باشد، حزب باشد یا غیرحزب، نه حزب اسباب این مى‏شود که غیر آن فاسد و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آن‌هاست.»[23]

یک نکته هم البته انتخاب نماینده‌ى دلسوز و مؤمن و علاقه‌مند است... مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانون‌هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ کسانى باشند که واقعاً مردم این‌ها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان، بر طبق وظایف انقلابى‌شان عمل کنند.

ج)کنار نرفتن به خاطر دیدن اعوجاج

امام خمینی(ره) به مردم توصیه می­نمایند؛ مردم در مقابل اعمال نادرست عده­ای، از شرکت در انتخابات ناامید نشوند بلکه سعی در انتخاب فرد صالح برای اصلاح امور بنمایند. امام 13 دی سال 1362 بیان می­دارند: «آن آدمى که به واسطه‌ی این که مثلاً یک چیز اعوجاجى از یک نفر مى‏بیند یا از یک گروهى مى‏بیند کنار برود، این بر خلاف مصالح اسلام عمل مى‏کند. این معانى در صدر اسلام هم بوده است، در زمان ائمه ما هم بوده است... شرکت کنید در این انتخابات و تمیز بدهید اشخاصى را که لایق‏اند براى این مقام... بر فرض این که من یک کار خلاف کردم اسلام که خلاف نکرده است، شما براى اسلام کار بکنید... شما خوب بکنید براى اسلام تا آن بد هم به تبع شما ان شاء اللَّه خوب بشود.»[24]

د)تبلیغات مسموم دشمن و مقابله با آن

حضرت امام(ره)، بیان می­دارند؛ دشمنان اسلام تبلیغات ضد انتخابات می­کنند تا عدم حضور مردم را بی­اعتنایی نسبت به نظام جلوه دهند. از این رو به مردم توصیه می­کنند که با حضور خود یاوه­سرایان را رسوا نمایند. امام(ره) در این باره می‌فرمایند: «دشمنان اسلام و نهضت، در خارج و داخل، تبلیغات زهرآگین خود را شروع کردند و چنین وانمود مى‏کنند که مردم در این انتخابات بى‏تفاوتند و به سردى و سستى گراییده‏اند. مى‏خواهند شما را متهم کنند که از جمهورى اسلامى رو برگردانیده­اید. از شما ملت مبارز انتظار دارم که با شرکت همگانى خود یاوه­سرایان را رسوا کنید و نیز اطلاع دادند که در اطراف دانشگاه -که محل اقامه‌ی نماز جمعه است- گروهى براى اخلال در شرکت در انتخابات به پا خاسته‏اند. دولت موظف است از آنان جلوگیرى کند و مردم موظفند به تبلیغات آنان اعتنا نکنند.»[25]

رهبر انقلاب نیز در این زمینه می­فرمایند: «هر انتخاباتى، خون تازه‌اى در رگ‌هاى کشور تزریق می‌شود... همیشه دشمن خواسته است که یا انتخابات نباشد یا کم‌رنگ باشد. در هیچ انتخاباتى ما سراغ نداریم که قبل از انتخابات، بوق‌هاى تبلیغاتى دشمن به کار نیفتاده باشد... براى بى‌رونق کردن انتخابات، بى‌شوق و ذوق کردن مردم به حضور در انتخابات، چه حرف‌هایى زده می‌شود.»[26]

مقام معظم رهبری علت تلاش دشمنان برای برگزار ­نشدن انتخابات را اعلام نا به حق عدم مردم‌سالاری در ایران می­دانند و بیان می­دارند: «دشمنان ما مى‌خواهند اصلاً انتخابات برگزار نشود. چرا؟ براى این‌که بتوانند شاهدى بیاورند که در ایران مردم‌سالارى و دموکراسى نیست... بنابراین اولین خواسته‌هاى آن‌ها برگزار نشدن انتخابات است.»

هـ)انتخاب خود مردم، نه تحمیل شخص یا گروهی

امام امت، مردم را دارای فکر و تدبیر دانسته و هرگونه تحمیل کاندیدا به آن­ها را ناروا دانسته­اند و البته مشورت را مناسب می­دانند: «همان طور که بارها گفته‌ام، مردم در انتخابات آزادند و احتیاج به قیم ندارند و هیچ فرد و یا گروه و دسته­ای حق تحمیل فرد و یا افرادی را به مردم ندارند... البته مشورت در کارها از دستورات اسلامی است و مردم با متعهدین و معتمدین خویش مشورت می‌نمایند.»[27] امام(ره) انتساب کاندیدایی را به ایشان نفی نموده­اند و بیان می‌دارند: «اینجانب بنا ندارم از کسى تأیید نمایم، چنان که بنا ندارم کسى را رد کنم و از تمام احزاب و گروه‌ها و افراد مى‏خواهم از نسبت دادن کاندیداى خود به من که از آن استفاده تأیید و یا تعیین و یا رد شود، خوددارى کنند.»[28]

همان طور که در گذشته اشاره شد، حضرت امام(ره) مردم را جهت تعیین اصلح به مشورت با تحصیل­کرده­ها­ی متخصص و البته متعهد و هم‌چنین روحانیون باتقوا و متعهد به جمهوری اسلامی فراخوانده و بیان داشته‌اند: «در تعیین رییس جمهور و وکلای مجلس، با طبقه‌ی تحصیل­کرده متعهد و روشنفکر با اطلاع از مجاری امور و غیروابسته به کشورهای قدرتمند استثمارگر و اشتهار به تقوا و تعهد به اسلام و جمهوری اسلامی مشورت کرده و با علما و روحانیون باتقوا و متعهد به جمهوری اسلامی نیز مشورت نموده [است.]»[29]

مقام معظم رهبری نیز درباره‌ی گمانه­زنی­هایی که از رأی ایشان می­شود، می­فرمایند: «درباره‏ى موضع رهبرى در مورد انتخابات، گمانه‏زنى و شایعه و این‌ها همشیه بوده و خواهد بود. بنده یک رأى دارم، آن را در صندوق مى‏اندازم. به یک نفرى رأى خواهم داد، به هیچ‌کس دیگر هم نخواهم گفت که به کى رأى بدهید، به کى رأى ندهید؛ این تشخیص خود مردم است.»[30] ایشان در جای دیگری بیان می­دارند: «بدیهى است که رهبرى از فرد خاصى حمایت نمى‌کند؛ از معیارها حمایت مى‌کند.»[31]

ز) اخلاق انتخاباتی

امام خمینی(ره) به رعایت اخلاق اسلامی در رابطه با انتخابات توصیه می­نمایند و آن را مهم‌تر از پیروزی در انتخابات می­دانند. امام راحل معتقدند اعمال و رفتار ما و آنچه موجب سعادت و جاودانگى ما مى‏شود، صفاى معنویت و ثمرات خلوص بندگى است. گروه­ها را به تفاهم با یک‌دیگر بر سر اختلافات فرا می­خوانند و از تفرقه برحذر می­دارند.

رهبر کبیر انقلاب گروه­های شرکت­ کننده را به رعایت اخلاق اسلامی در رابطه با انتخابات توصیه می­کنند. ایشان مهم‌ترین امر را در باب انتخابات، حفظ خلوص عمل و صفای معنوی گروه­های شرکت دانسته و تنها همین را موجب سعادت و جاودانگی آن‌ها بیان می­دارند و از ایجاد اختلافات و کدورت­ها که موجب خدشه بر این خلوص نیت شود بر حذر می­دارند. حضرت امام(ره) در مقابل این مهم، حصول نتیجه­ی انتخابات را اهمیت نمی­دهند و بیان می­دارند: «طرفداران هر دو گروه باید بدانند که همه‌ی این امور اعتبارى و زودگذر است و همه در محضر حق هستیم و آنچه در صحیفه‌ی کردار ما ماندنى است اعمال و رفتار ما و آنچه موجب سعادت و جاودانگى ما مى‏شود، صفاى معنویت و ثمرات خلوص بندگى است و ما هم نباید خلوص عمل و جامعه‌ی اسلامى خودمان را به زنگار کدورت‌ها و اختلافات آلوده کنیم و رقابت‌هاى گذشته انتخاباتى هم هرگز نباید موجبات تفرقه و جدایى را فراهم نماید.»[32]

حضرت امام(ره) بیان هرگونه انتقادی که موجب هتک حرمت و اختلاف شود را ناپسند و خلاف اخلاق و فرهنگ می­دانند. امام بزرگوار داشتن مقصود اسلامی را توجیه­گر عمل خلاف اخلاق نمی­دانند و بیان می­دارند: «از آقایان کاندیداها و دوستان آنان انتظار دارم که اخلاق اسلامى- انسانى را در تبلیغ براى کاندیداى خود مراعات؛ و از هر گونه انتقاد از طرف مقابل که موجب اختلاف و هتک­ حرمت باشد خود­دارى نمایند که براى پیشبرد مقصود، ولو اسلامى باشد، ارتکاب خلاف اخلاق و فرهنگ، مطرود و از انگیزه‏هاى غیر­اسلامى است.»[33]

- رعایت اخلاق و قانون، در صورت رأی نیاوردن

حضرت امام (ره) کاندیداها را به رعایت اخلاق و قانون در همه حال توصیه می­کنند و اقدام‌های غیرقانونی و ایجاد هیاهو را تنها موجب باز شدن راه خیانتکارها به کشور می­دانند: «به مجرد این که یکى مى‏خواهد وکیل بشود... و ملت او را وکیل نکردند، نباید یک ­دفعه قلم‌ها را بردارند و بر ضد اصل انتخابات چیز بنویسند، حمله کنند به اصل انتخابات. شکایتى دارند، خوب شکایتشان را رسیدگى مى‏کنند. هیاهو درست کردن، جز این که دامن زدن به این است که خیانتکارها راهشان باز بشود، چیز دیگرى نیست. اگر شما خدمت‌گزار به کشور هستید، در مجلس یک­جور خدمت مى‏توانید بکنید، در خارج از مجلس هم یک­جور خدمت دیگر. مگر همه اهالى ایران توى مجلس مى‏روند؟»[34]

مقام معظم رهبری بعد از ذکر اولین مسأله­ی با اهمیت در امر انتخابات که همانا ضرورت حضور مردم در انتخابات است، به مسأله‌ی دوم اشاره کرده و می­فرمایند: «مسأله‌ى دوم، قانون‌گرایی در انتخابات، وفادارى به قانون، احترام به رأى مردم.این جور نباشد که اگر چنانچه انتخابات بر طبق نظر و میل ما انجام گرفت، این را ما قبول داشته باشیم؛ اگر برخلاف نظر ما بود، «و ان یکن لهم الحقّ یأتوا الیه مذعنین» اگر حق را به ما دادند، آنى که ما می‌خواهیم، سر کار آمد، قانون را قبول داریم؛ اگر آنى که ما می‌خواهیم، سر کار نیامد، می‌زنیم زیر قانون؛ نه قانون را قبول داریم، نه رأى مردم را قبول داریم؛ این نمی‌شود. فتنه‌ى 88 همین جور بود ادعا کردند که قانون‌گرا هستند، بعد خب مردم به آن‌ها رأى ندادند، اکثریت مردم به کس دیگرى رأى دادند؛ این‌ها بنا کردند دعوا راه انداختن که چرا!... ممکن است کسى بعد از انتخابات اعتراض داشته باشد؛ خیلى خوب، این اعتراض ایرادى ندارد؛ اما راهِ قانونى دارد.»[35]

ح) مکلف بودن همه بر اجتناب از اختلاف

امام(ره) دسته­بندی­ها­ی مختلف و ایجاد اختلاف بین آن­ها را توطئه­ای می­دانند که بعضاً در بین مریدان گروه­ها منتشر می­شود، حال آن­که بزرگان دسته­ها با هم اختلافی ندارند. ایشان در این خصوص می­فرمایند: «این توطئه را که مى‏خواهند با اسم خطوط مختلفه، یک دسته را طرفدار یک جبهه بکنند و یک دسته را طرفدار یک جبهه بکنند و در صورتى که خود آن‌ها با هم اختلاف ندارند، مریدها به اختلاف بیفتند و کم کم در همه جا همان حرف‏هایى که در مشروطه بود که در یک شهر یک دسته اهل منبر مشروطه بودند، یک دسته اهل منبر مستبد بودند و در خانه‏ها همین مسایل بود و در بازار همین مسایل بود، یک وقت این طور نشود که مردم را به جان هم بیندازند، این براى طرفدارى از فلان شخصیت و آن براى طرفدارى از فلان شخصیت، در صورتى که همه‏اش توهّم بیش‌تر نیست.»[36]

-حل اختلاف‌ها

امام(ره) حل اختلاف‌های احتمالی را با گفت‌وگو و تفاهم توصیه می­کنند و توجه همگان را بر­می­انگیزند که اگر این کارها برای خداست تفاهم کنید. ایشان می­فرمایند: «اگر همه براى خدا هست، با هم تفاهم کنید... شما در مواردى که مى‏بینید که دارند شیاطین نقشه مى‏کشند و توطئه مى‏کنند تا شما را به جان هم بیندازند، بنشینید با هم و تفاهم کنید و آن‌ها را مأیوس کنید. امروز دارند تهیه مى‏بینند مخالفین شما، مخالفین جمهورى اسلامى، که براى انتخابات ایجاد نفاق کنند و این یک خطرى است براى کشور ما.»[37]

امام خمینی(ره) کاندیداها را به تبلیغات آرام و به دور از تفرقه و تشتت هدایت می­نمایند و بیان می­دارند: «گروه­هایى که متعهد و معتقد به جمهورى اسلامى و خدمت‌گزار به اسلام هستند، در مبارزات انتخاباتى کمال آرامش را در تبلیغ کاندیداهاشان رعایت نمایند و نسبت به یک‌دیگر تفاهم و صمیمیت و اخوت اسلامى داشته باشند و از تفرقه و کدورت شدیداً احتراز کنند که تفرقه و تشتت، دوستان را نگران و دشمنان را کامیاب مى‏کند و موجب تبلیغات سوء مى‏شود.»[38]

رهبر انقلاب جلوگیری از کدورت و اختلاف را در توضیح نحوه­ی تبلیغات بیان می­کنند و می­فرمایند: «من به همه‌ى کسانى که نامزد انتخابات ریاست جمهورى هستند و طرفداران آن‌ها صمیمانه عرض مى‌کنم که فضاى کشور را فضاى دشمنى و نقار و تشنج و اختلاف نکنند. البته ملت این‌طور نیستند؛ گروهى هستند که اگر مجموع‌شان را بشمریم، به چند هزار نفر نمى‌رسند - بالاخره هر کس طرفدارانى دارد – این‌ها فضاى روزنامه‌ها و دستگاه‌هاى ارتباط جمعى را متشنج مى‌کنند. فضا باید دوستانه باشد؛ هر کس حرف‌هاى خودش را بزند و برنامه‌هاى خودش را بگوید و کارى را که خودش مى‌تواند بکند، بیان کند؛ به دیگران چه کار دارند؟ فضا را متشنج نکنند؛ فضا را برادرانه و صمیمانه بکنند.»[39]

ایشان با مخاطب قراردادن طرفداران نامزدها می­فرمایند: «کسانى که به یک نامزد انتخاباتی علاقه‌مندند، مراقب باشند به خاطر علاقه‌ى به او، نامزد دیگر را تخریب نکنند؛ این بین مردم اختلاف و نقار ایجاد مى‌کند.»[40]

من به همه‌ى کسانى که نامزد انتخابات ریاست جمهورى هستند و طرفداران آن‌ها صمیمانه عرض مى‌کنم که فضاى کشور را فضاى دشمنى و نقار و تشنج و اختلاف نکنند. البته ملت این‌طور نیستند؛ گروهى هستند که اگر مجموع‌شان را بشمریم، به چند هزار نفر نمى‌رسند - بالاخره هر کس طرفدارانى دارد – این‌ها فضاى روزنامه‌ها و دستگاه‌هاى ارتباط جمعى را متشنج مى‌کنند. فضا باید دوستانه باشد.

ط) دسیسه­ی دشمن در مرحله‌ی بعد از انتخابات پرشور

رهبر کبیر انقلاب، مردم را نسبت به احتمال دسیسه­هایی که بعد از شرکت مردم در انتخابات از طرف دشمنان اسلام اتفاق می­افتد، متوجه می­سازند و بیان می­دارند: «من احتمال مى‏دهم که عوامل و دست­هاى ناپاکى بخواهند از رقابت­هاى انتخاباتى در رسیدن به آرزوهاى خود استفاده کنند و با طرح مسایل پوچ و بى‏معنا دل­ها را از یک‌دیگر جدا سازند و یا با تردید و ایجاد ذهنیت­ها، صحت و سلامت انتخابات و نهایتاً مشروعیت مجلس را زیر سؤال برند که در این شرایط همه‌ی آحاد ملت ایران و همه‌ی روحانیون و دست­اندرکاران کشور باید در کنار هم و دست در دست هم به راه مقدس خود ادامه دهند.»[41] در ادامه، صاحبان قلم و تریبون را به مراقبت در گفته­های خود دعوت می­نمایند و می­فرمایند: «و صاحبان قلم و سخن و مطبوعات نیز به ‏طور جدّ مواظب نوشته‏ها و گفته‏هاى خود باشند.»[42]

مقام معظم رهبری در دیدار دانشجویان و اساتید دانشگاه کرمان سال 1384 دسیسه­ی دشمنان را در مرحله­ی بعد از انتخابات، ادعای تقلب می­دانند و بیان می­کنند: «دشمنان ما مى‌خواهند اصلاً انتخابات برگزار نشود. چرا؟ براى این‌که بتوانند شاهدى بیاورند که در ایران مردم‌سالارى و دموکراسى نیست... بنابراین اولین خواسته‌هاى آن‌ها برگزار نشدن انتخابات است... گام دوم این است که اگر نتوانستند، انتخابات را متهم کنند. خواهند گفت در انتخابات تقلب شده؛ خواهند گفت انتخابات تبعیض‌آمیز است.»[43]

ی) قهر نکنید ..

«هر یک از این‌ها که ببرند، براى کشور لابد خدمت خواهند کرد و اگر خدمت نکنند ملت هست و آن‌ها را بر کنار خواهد کرد... ریاست جمهور[ى‏] چیزى نیست که شما به آن اهمیت بدهید. اگر ریاست­جمهور خوب باشد، آن است که خدمت به ملت مى‏کند و اگر بد باشد، آن است که راه جهنم را باید بپیماید. خیلى در صدد این نباشید که براى خاطر این که یکى بیش‌تر مى‏خواهد رأى ببرد، یکى کم‌تر مى‏خواهد رأى ببرد به هم بریزید و جنگ و نزاع باشد و اسباب ناراحتى همه را فراهم کنید... بعد از این که رییس­جمهور تعیین شد همه‌ی اعانت کنید از او... قهر نکنید و رشد خودتان را نشان بدهید به دنیا که شما رشید هستید و شما مى‏توانید که یک مملکتى را با هم اداره بکنید.»[44]

مقام معظم رهبری پایان رأی­گیری را پایان بحث و مجادلات بین گروه­های انتخاباتی می‌شمردند و شخص منتخب را، مورد متابعت تمام ملت می­دانند. ایشان می­فرمایند: «اختلاف نظرهایى که در دوران انتخابات پیش مى‌آید، ممکن است کدورت‌هایى را بین بعضى از برادران و خواهران به وجود بیاورد؛ نگذارید این کدورت‌ها باقى بماند. فرض کنید یکى از شما دو رفیق، طرفدار یک نفر هستید؛ دیگرى هم طرفدار یک نفر دیگر. در مقام بحث و مجادله، شما مى‌خواهى حرف خودت را ثابت کنى؛ او هم مى‌خواهد حرف خودش را ثابت کند؛ لذا ممکن است از هم کدورت پیدا کنید. این کدورت‌ها روز جمعه باید زیر خاک دفن شود و تمام گردد. کسى که روز جمعه با انتخاب مردم برگزیده شد، او دیگر رییس جمهور همه است.»[45]

ک) هزینه‌های انتخاباتی

حضرت امام(ره) هزینه‌های انتخاباتی را در هیچ صورت قابل استخراج از اموال دولتی نمی‌دانند و بیان می­دارند: «اینجانب به هیچ وجه و به هیچ کس اجازه نمی‌دهم تا از سهم مبارک امام ـ علیه السلام ـ و یا از اموال دولت و اموال دفاتر و سازمان‌ها و مجامع و اموال عمومی خرج انتخابات کند.» (منبع ذکر گردد.)

رهبر انقلاب نیز بهترین و ساده ترین تبلیغات را استفاده از وسایل ارتباط جمعی می­دانند و تبلیغات پرهزینه را به هرصورت که باشد منع می­کنند: «نه خودشان تبلیغات پُرخرج کنند، نه به طرفدارانشان اجازه دهند. بعضى افراد ممکن است بگویند به ما ربطى ندارد؛ این کار پُرخرج را دیگران مى‌کنند. شما بگویید نکنند. خوشبختانه آن‌گونه که اطّلاع پیدا کردم، ساعت‌هاى فراوانى براى نامزدها وقت گذاشته‌اند که از طریق تلویزیون و رادیو با مردم حرف بزنند... خیلى خوب؛ این بهترین تبلیغات است. رادیو و تلویزیون همه‌جا وجود دارد؛ چه نیازى هست که براى تبلیغات گوناگونِ رنگینى که بعضى جاها مى‌کنند، پول زیادى مصرف شود که احیاناً بعضى افراد هم نتوانند خودشان آن خرج را کنند و مجبور باشند از کسانى بگیرند و خداى نکرده وام‌دار شوند؟»[46]

ل) رأی با قصد قربت

مقام معظم رهبری در نهایت سفارش می‌کنند که وسوسه را از خودتان دور کنید و با نیروی عقل و تحقیقاتی که به عمل می­آورید، با اطمینان و امید به قصد قربت به پای صندوق­های رأی بروید. ایشان می­فرمایند: «بعضى‌ها هستند که خیلى وسوسه مى‌کنند - آیا این، آیا آن؟ آیا این، آیا آن؟ - آخرش هم یا مجبور مى‌شوند به طاق جفت و استخاره متوسل شوند و یا اصلاً از خیر رأى دادن مى‌گذرند. نه، انسان فکر مى‌کند؛ به کسى مى‌رسد و مى‌گوید: خدایا! نتیجه‌ى تحقیقات من این است.»[47] «آگاهانه بگردید؛ برسید؛ و به آن‌چه که رسیدید و تشخیص دادید، با قصد قربت اقدام کنید؛ با قصد قربت پاى صندوق انتخابات بروید و خداى متعال اجر خواهد

منبعhttp://www.irajabdi.com

نوشته زینب شهریاری

يکي از مهمترين ابزارهاي مشارکت سياسي مردم، عرصه انتخابات است. انتخابات عرصه تحقق اراده ملت براي تعيين سرنوشت خويش است، از اين رو داراي اهميت و جايگاه بلندي است و مردم نقش مهمي در ايفاي اين رسالت و تکليف ملي و شرعي بر عهده دارند. حضرت امام خميني (ره) درباره اهميت حضور و شرکت مردم در انتخابات مي‌فرمايند: "اين وظيفه‌اي است الهي، وظيفه‌اي است ملي، وظيفه‌اي است انساني، وظيفه‌اي است که ما بايد به آن عمل بکنيم، همه‌مان بايد در انتخابات شرکت بکنيم"(1). انتخابات يکي از عرصه‌هاي تجلي وحدت مردم است و بايد تمامي تلاشها و اقدامات در اين راستا صورت گيرد. اگر مسئولان، کانديداها و طرفداران آنها، رسانه‌ها و بويژه جناحها و گروههاي سياسي، روش معقول و منطبق بر ارزشها و اصول نظام را در پيش گيرند، اين اصل مهم نه تنها آسيب نمي‌بيند، بلکه موجب وفاق ملي و وحدت و انسجام بيشتر جامعه مي‌شود. بنابراين نبايد رقابتهاي انتخاباتي زمينه‌اي را براي پراکندگي و اختلاف در جامعه و ملت را فراهم سازد. امام راحل (ره) با تاكيد مكرر بر پرهيز از اختلاف و حفظ وحدت مي‌فرمودند: "البته دو تفکر هست، بايد هم باشد، دو راي هست، بايد هم باشد، سليقه‌هاي مختلف بايد باشد، لکن سليقه‌هاي مختلف اسباب اين نمي‌شود که انسان با هم خوب نباشد.... اگر در يک ملتي اختلاف سليقه نباشد اين ناقص است، اگر در يک مجلس اختلاف نباشد، اين مجلس ناقص است. اختلاف بايد باشد، اختلاف سليقه، اختلاف راي، مباحثه، جار و جنجال اينها بايد باشد لکن نتيجه اين نباشد که ما دو دسته بشويم دشمن هم، بايد دو دسته باشيم در عين حالي که اختلاف داريم، دوست هم باشيم"(2). ‏

هفته منتهي به انتخابات، هفته تبليغات كانديداهاست. كانديداها و طرفداران آنها و همه جناح‌هاي سياسي بايد در تبليغات خود اصول و معيارهاي شرعي و اسلامي را مدنظر قرار دهند. "دوري از اسراف" يكي از اصول مهم در تبليغات انتخاباتي است. رهبر معظم انقلاب در اين باره مي‌فرمايند: "در تبليغات انتخابات ... مراقبت شود که مخارج بيش از متعارف و زيادي و اسراف‑گونه انجام نگيرد(3). تبليغات پُرخرج هم نکنند. يکي از کارهايي که بنده - چه در تبليغات انتخابات مجلس و چه در انتخابات رياست جمهوري- هميشه نگران آن هستم، اين است. نه خودشان تبليغات پُرخرج کنند، نه به طرفدارانشان اجازه دهند. بعضي افراد ممکن است بگويند به ما ربطي ندارد؛ اين کار پُرخرج را ديگران مي‌کنند. شما بگوييد نکنند. ... چه نيازي هست که براي تبليغات گوناگونِ رنگيني که بعضي جاها مي‌کنند، پول زيادي مصرف شود که احياناً بعضي افراد هم نتوانند خودشان آن خرج را کنند و مجبور باشند از کساني بگيرند و خداي نکرده وامدار شوند(4) در اين تبليغات، خرج و اسراف هم نشود. بنده گمان مي کنم اگر کسي‌ براي‌ خدا از اسراف در تبليغات و کارهاي‌ ناباب اجتناب کرد، خداي‌ متعال به او کمک خواهد کرد و او را در مقصودي‌ که دارد، موفّق خواهد گرداند"(5).‏

حفظ فضاي اخلاقي در تبليغات و جلوگيري از بروز فضاي کدورت بين مردم، يكي ديگر از توصيه‌هاي رهبر معظم انقلاب در فضاي تبليغات انتخاباتي است: "سعي کنيد اين حرکت زيبا و اين حرکت عظيم مردمي را - که حقيقتاً يک آزمايش بزرگ مردمي و ملي و اسلامي است - با همان نزاهت و طهارت و پاکيزگي‌اي که مطلوب اسلام است، پيش ببريد. البته متن و عموم مردم عزيز کشور ما همين طورند. سعي کنيد کدورت ايجاد نشود. مسابقه انتخاباتي، ضمن اينکه يکي از جدّي‌ترين کارهاي يک ملت است و به هيچ وجه جنبه شوخي و بازي در آن نيست و بسيار جدّي است؛ اما شبيه مسابقات ورزشي است. در مسابقات ورزشي همه تلاش مي کنند، اما کساني که اهل اخلاق و اهل فهمند، اين تلاش را با کارهاي زشت و نامناسب همراه نمي‌کنند. ... ملت ما اهل اخلاق و معنويّت و عاطفه است. نگذاريد که فضاي انتخاباتي، فضاي کدورت شود. هر کدام از نامزدها و طرفدارانشان، براي خودشان تبليغ کنند، اما دوستان و هم ميهنان و برادرانشان را که احياناً از نامزد ديگري حمايت مي‌کنند، زخم‌خورده و رنج ديده و از خودشان مکدّر نکنند. به اين نکته توجّه کنيد. اين، خيلي مهمّ است"(6)‏

احتراز از روش‌هاي ناصحيح تبليغاتي غربي، از ديگر الزاماتي است كه كانديداها و طرفداران آنها بايد در ايام تبليغات انتخاباتي به آن توجه ويژه داشته باشند. از ديدگاه مقام معظم رهبري: "فضاي انتخابات، بايد فضاي سالمي باشد؛ فضاي تبليغات، بايد با فضاي پروپاگانداهاي معمول دنيا تفاوت داشته باشد. فشار تبليغات توخالي در کشورهاي به اصطلاح دموکراتيک امروز در دنيا، دموکراسي، يک دموکراسي حقيقي نيست؛ زيرا فشار تبليغات پُر زرق و برق توخالي، با سخنان فريب آميز، آن چنان بر ذهن مردم سنگيني مي‌کند، که امکان انتخاب درست را به مردم نمي‌دهد؛ نمي‌گذارند مردم فکر کنند. هر کس که مقداري از کارهاي انتخاباتي کشورهاي به اصطلاح دموکراتيک را مشاهده کرده باشد، اين معنا برايش واضح است. حرف‌هايي که مي‌زنند، وعده‌هايي که مي‌دهند، قيافه‌هايي که مي‌گيرند، تملق‌هايي که از بعضي از قشرها يا گروه‌ها مي‌گويند، ارتباط‌هايي که با جناح‌هاي خاصي برقرار مي‌کنند تا نظر آنها را جلب بکنند، اينها کارهاي سالمي نيست؛ کارهايي است که وقتي در يک مجموعة مردمي انجام گرفت، فضا را مسموم مي‌کند و قدرت فکر کردن به آنها نمي‌دهد"(7).‏

پرهيز از تخريب کانديداهاي رقيب از توصيه‌هاي مكرر مقام معظم رهبري در عرصه تبليغات انتخاباتي است: "به همة برادران و خواهران و همة ملت عزيز ايران سفارش مي‏کنم که فضاي انتخابات را، هم گرم و هم سالم نگه دارند. کساني که به يک نامزد انتخاباتي علاقه‏مندند، مراقب باشند به خاطر علاقة به او، نامزد ديگر را تخريب نکنند؛ اين بين مردم اختلاف و نقار ايجاد مي‏کند؛ علاوه بر اينکه تخريب اساساً کار درستي نيست و فايده‌اي هم ندارد. کسي که با تخريب يک نامزد انتخاباتي مي‏خواهد آراي او را کم کند، به مقصود خودش دست پيدا نمي‏کند؛ هم يک کار غلط و خلاف منطق و در موارد بسياري خلاف شرع انجام مي‏گيرد، هم فايده‌اي گير او نمي‏آيد. فضا را سالم نگه داريد. شما از نامزدِ خودتان حمايت کنيد، ديگران هم از نامزدِ خودشان حمايت کنند و به او رأي دهند(8) در شروع انتخابات، بخصوص در تبليغات، هر کسي‌ و هر جمعيتي‌ گزينه‌اي‌ دارند؛ کسي‌ را مي‌خواهند انتخاب کنند و او را بر ديگران ترجيح مي‌‌دهند. اينجا، جاي‌ خطرناکي‌ است و ميداني‌ است براي‌ اينکه خداي‌ نکرده صفات بد در انسان بروز پيدا کند. اين، خطري‌ در راه انتخابات است که يک تجربه بزرگ محسوب مي‌شود. همه با همّت؛ اما با حسن خلق و روشن‌بيني‌ و اميد و روي‌ خوش و دل خوش با اين قضيه مواجه شوند"(9).‏

پرهيز از تشنّج و جنجال سياسي و جناحي نيز از بايسته‌هاي اساسي در عرصه تبليغات انتخاباتي و حتي پس از انتخابات است.

مطابق فرمايش مقام معظم رهبري: "فضاي خشونت سياسي و تشنّج سياسي و نفرت، به حال انتخابات مضرّ است. يک عدّه را از عرصه حضور در انتخابات بيزار مي‌کند؛ يک عدّه را دچار ترديد مي‌نمايد، دلها را مي‌ميراند و اميدها را مي‌کاهد(10).

آن کساني‌ هم که دستي‌ در تبليغات دارند، فضاي‌ سياسي‌ کشور را آشفته نکنند؛ بدگويي‌ از اين، اهانت به آن، معارضة جناحهاي‌ سياسي‌ با هم. مردم چه تقصيري‌ کرده‌اند که بايستي‌ ذهن آنها به خاطر انگيزه‌هاي‌ مختلف سياسي‌ِ اشخاص و گروه‌ها و جناح‌ها و مجموعه‌ها، آشفته و مغشوش شود.

اينها بگذارند فضاي‌ انتخابات سالم باشد"(11).

منبع:ghariv.ir

معمولا در هر رقابت انتخاباتی افراد برای پیروزی به میدان می آیند و ناگفته پیداست احتمال دارد ذات چالش برانگیز رقابت کدورت و ناراحتی را برای رقبا و حامیان بوجود آورد. اما باید یادمان باشد نگذاریم این رقابت موجب از دست رفتن رفاقتها گردد. رفاقتهای دیرینه ای که اگر نباشد هرچند اگر برنده شدن هم عاید شخص یا گروهی بشود نه تنها شیرینی پیروزی را تلخ می کند بلکه مانعی برای اهداف بلندی بشود که اصل رقابت برایش تدارک چیده شده است یعنی همان شیفتگی برای خدمت که توسعه و پیشرفت را رقم بزند. خبرهایی که از گوشه و کنار بافق در خصوص رقابت انتخاباتی مجلس نهم  می رسد نشان از یک نوع رقابت دارد که موجب فرود آمدن یک نعمت  شده است. بله نعمت وفاق و همدلی .درست است که انتخابات میدان مسابقه است، میدان مسابقه ای برای افراد و احزاب تا بتوانند با در دست گرفتن کرسی مجلس به خواسته های معمول و معقول خود برسند، اما آنچه امسال در بافق اتفاق افتاده و از طرفی بهاباد را هم تحت تاثیر خود قرار داده نشست های افراد شاخص که از آنها به عنوان معتمدین محلی یاد می شود برای حمایت از نامزدهای مختلف است. نشستهایی که اگر فضای انتخابات نبود شاید بتوان گفت که محال است در ایام معمولی سال حاضر باشند برای هدفی واحد زیر یک سقف گرد آیند. اما حس خستگی از وضعیت موجود که پای پیشرفت شهر را به خاطر اختلافات محلی و سلیقگی لنگ کرده است موجب شده فراخوان افرادی از اقشار مختلف که می توانند بر افکار و تصمیمات یک جمع اثر گذار باشند برای اتحاد و همدلی تا رسیدن به پیروزی به گونه ای مباهات آمیز صورت پذیرد که یقینا اگر در طول سال استمرار داشته باشد نه تنها هیچ مشکلی نخواهد توانست بر سر آبادانی شهر قد علم کند بلکه راه را برای مشارکت فعال همه کسانی که می خواهند روزهای سرافرازی منطقه را شاهد باشند هموار می کند.

محمد علی قاسم زاده

منبع: بافق فردا

اولین شرط تقواست
هر كس كه به این نظام معتقد و پایبند است، مى‌تواند وارد میدان انتخابات شود. كسانى كه این نظام و قانون اساسى را قبول ندارند، آمدنشان به مجلس خطاست و خودشان هم بایستى بدانند كه از نظر این ملت آمدن آن‌ها به مجلس خطاست. معلوم است كسانى كه این قانون اساسى و این ملت و كار‌ها و شعار‌ها و راه و اهدافش را قبول ندارند، نباید به مجلس بیایند؛ اما آن كسانى كه نظام، اسلام، قانون اساسى و امام را قبول دارند، باید به میدان رقابت بیایند؛ منتها رقابت سالم و نه رقابت لجوجانه و عنادآمیز. این جناح‌ها و خطوط و احزاب هم از نظر بنده اعتبارى ندارند. بعضى خودشان كه كشمكش مى‌كنند هیچ، سعى مى‌كنند كه رهبرى و دستگاههاى نظام را هم وانمود كنند كه در دعواهاى جناحى و خطّىِ این‌ها واردند! این مطلب درست نیست. بنده حزب و شخصیت نمى‌شناسم؛ بنده این را مى‌شناسم كه كسى كه مى‌آید به مجلس، باید با تقوا باشد. اوّلین شرط تقواست: «انّ اكرمكم عنداللَّه اتقاكم». دیگر این‌كه باید طرفدار محرومین باشد؛ بداند كه در كشور محرومیت هست و سعى و همّت او باشد كه رفع محرومیت كند. باید ضدّ فساد هم باشد و با فساد مالى و اقتصادى به‌شدّت و به‌جد، از بُن‌دندان و نه به لفظ، مخالف باشد، تا با فساد مبارزه كند. البته توانمند، با اخلاص و عالِم هم باشد. صلاحیت بر اساس این مسائل است.