اصلاح الگوى مصرف و انتخابات

       مقام معظّم رهبرى امسال را سال اصلاح الگوى مصرف اعلام فرموده اند . نظر به لزوم امر به معروف و نهى از منكر كه يكى از مبانى مهم حكومت اسلامى است و با عنايت به اوضاع نامطلوب اقتصادى جهان و مشكلات تحميلى بر كشور، اگر چنين ارشادى از جانب ولى امر  مسلمين بعمل نمى آمد جاى بسى تعجب بود . همه مى دانيم كه عليرغم برائت جستن جمهورى اسلامى ايران از نظام استكبارى آثار ناميمون كجرفتارى مستكبرين دنيا كم و بيش به ما نيز سرايت مى نمايد . لذاست كه بايد بيش از پيش از هر نوع اسراف و تبذيرى پرهيز داشت . يعنى بايستى در مصرف انواع نعمات اعطائى خداوند متعال چنان الگويى را مدّ نظر قرار دهيم تا مبادا در خيل اخوان الشياطين قرار بگيريم زيرا شيطان نسبت به پروردگارش ناسپاس بود . ( آيه 37 سوره الاسراء‌ ) .

        خداى را هزار بار شكر كه كشور ما از لحاظ نيروى انسانى ، كثرت مليتها و اقوام، تنوع ثروتهاى طبيعى و موقعيت سوق الجيشى و روحيه بالاى انقلابى بسيار غنى مى باشد . نبوغ ايرانيان مورد اذعان جهانيان و ايقان خود ايشان است . ملت ايران آلياژى از انواع نژادها ، قوميتها و مليتها است كه بقاى آن را تضمين مى كند. به هر نقطه از قلمرو ايران سر بزنيم معادن فراوان زيرزمينى و عوارض گوناگون طبيعى را مى توان مشاهده كرد . اين مملكت در مركز خاورميانه و كانون حوادث جهان قرار گرفته و يكى از بازيگران عمده عالم سياست بشمار مى رود . ايران از آغاز تمدن بشرى مبتكر بزرگترين نظام كشوردارى بوده است . امثال كوروش بزرگ با به رسميت شناختن حقوق بشر و رعايت موازين عدالت در شاهنشاهى كثيرالمله خود كرامت انسانها را لازم الرعايه مى دانستند . بيهوده نيست كه بسيارى از صاحبنظران آن پادشاه را همان ذوالقرنين مى شناسند كه به امر پروردگارش سد استوارى در برابر يأجوج و مأجوج ايجاد نمود و مى توان آن ديوار پايد ار را سياست درست او قلمداد كرد . در درازناى تاريخ و پهناى جغرافياى ايران اين سامان گذرگاه و موطن اقوام متفاوت بوده و هرگاه اين انسانها تفاوتهاى ذاتى خويش  را فرصت خودآگاهی خويشتن قرار داده اند ازبلايا و مصايب گونان در امان مانده اند و الگويی عالی از تقوای سياسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و نظامی به ساير ملل ارائه داده اند .امان از آن روزی كه اجزاء متشكّله اين كلّيت با همديگر به تنازع مشغول شدند وفرجام آن را به صورت گربه ای در جغرافيای اين منطقه می بينيم كه گرگ های خونخوار به دور آن حلقه زده اند . ثروتهای خدادی اين كشور در زير زمين ، جنگلها ،كوهها ،صحاری ، رودخانه ها و بحرخزر و خليج هميشه فارس و دريای عمان منابعی بوده كه به خواست پروردگار مردمانش را از خوف و جوع در امان نگهداشته است . بنابراين چنان بايد شكرگزار باشيم كه نعمتها افزون شود ؛ نه اينكه كفران نعمت آن را از كفمان بيرون رود . پس از نظر اجتماعی بايد با ايجاد محيطی سرشار ازاعتماد و روحيه تعاون همه جانبه ميان پيروان اديان توحيدی ،اقوام و طوايف در امور عمومی فعال شوند . از لحاظ اقتصادى بايد تمام منابع موجود براى سرمايه گذارى خلاق و توليدى بكار گرفته شود . در اين راستا بايد از هرگونه افراط و تفريط اجتناب نمود . نبايد امكانات و فرصت ها مورد سوء استفاده يا اتلاف قرار گيرد . فساد ادارى نيروهاى انسانى را از مدار توليد خارج مى نمايد . تمركز قدرت در انحصار مركزنشينان نقاط پيرامونى ميهن را دستخوش محروميت خواهد ساخت . با رانت خوارى و خاصه خرجيها كاخهاى سربفلك كشيده اشراف كوخهاى مستضعفان را دچار استضعاف و آسيب پذيرى مى نمايد . خود كامگى قدرتمداران عاقبتى جز سرخوردگى و بى تفاوتى مردمان نسبت به استقلال و تماميت كشور نمى تواند داشت .

         بنابراين اصلاح الگوى مصرف جهت امر به صرفه جوئى و اقتصاد و نهى از اسراف و تبذير مى باشد . صرفه جويى طريق اقتصاد و ميانه روى به حكم خدا ، سنت پيامبر ( ص ) و مطابق ولايت بر حق مسلمين است و متقابلاً اسراف و مسرفين را خدا دوست ندارد . انّه لا يحبّ المسرفين ( آيه 31 آيه اعراف ) . اهل تبذير برادران شياطينند و شيطان به ربّ خود ناسپاس است .

          در هنگام انتخابات دهمين رئيس جمهورمان ، فردى را انتخاب نمائيم كه بيش از ساير داوطلبين اين امر خطير به اصل فوق التوصيف معتقد و در اجرايش توانا باشد وسلام على من اتّبع الهدى !

                                                                 

هفته نامه سليم ، يكشنبه 24 خرداد 1388 شماره 306

نه دیکتاتوری، نه هرج و مرج
 نه دیکتاتوری نه هرج و مرج هر دو افراط و تفریط است نه دیکتاتوری استبداد نه هرج و مرج. عراق صدام را داشت دیکتاتوری بود الان صدام سقوط کرد ه... هم دیکتاتوری غلط است هم هرج و مرج هر دو غلط است باید دیکتاتور نباشد مردم هم جمع شوند انتخاباتی باشد آراء اکثریت محترم است با حفظ فکر عمومی مردم خوب نه سیاست زدگی نه سیاست زدگی نه سیاست زدایی نه سیاست زدگی نه سیاست زدایی هر دو غلط است سیاست زدگی معنایش اینست که تمام کارهایش رنگ سیاسی دارد همه کاری را رنگ سیاسی به آن می‏دهند سیاست زدایی هم غلط است که می‏گوید آقا اینجا حرفی از سیاست نزن ما رفتیم توی یک مسجدی دیدیم همه از آن قدیمیهای مقدسی قرص، پیرمرد عالمی هم بود پیش نمازاش و گفتند توی این مسجد مرگ بر آمریکا نمی‏گویند می‏گویند ما آمده‏ایم نماز بخوانیم حال سیاست نداریم، من رفتم پهلوی آیت الله و پیش نماز گفتم اجازه می‏دهید من یک ساعت سخنرانی کنم گفت بله، من را می‏شناخت و لطف کرده من گفتم بسم الله الرحمن الرحیم شما با این که خیلی نماز شب می‏خوانید، نماز جماعت می‏خوانید، روزه، قرآن، دعا، خیلی آدم خوبی هستید، اما پنجاه درصد مسلمانید، گفتند چرا؟ گفتم چون قرآن می‏گوید مرگ بر آمریکا هم بگوئید گفتند کدام آیه گفتم «اشداء علی الکفار» «اشداء لی الکفار» یعنی نسبت به کفار، بخصوص کفاری که می‏خواهند سر به تن شما نباشد نسبت به آنها شدید باشید، «رحماء بینهم» نسبت به خودتان رحم داشته باشید بعد از «اشداء علی الکفار، رحماء بینهم» بعد می‏فرماید «تریهم رکعا سجدا» رکوع و سجود، شما رکعا هستید یعنی رکوع می‏کنید، سجدا هستید یعنی سجده می‏کنید اما مرگ بر آمریکا نمی‏گوئید و حال آنکه «اشداء علی الکفار» قبل از رکوع وسجود است آیه‏اش این است «اشداء علی الکفار» بعد می‏گوید «رحماء بینهم»، بعد می‏گوید «ترئهم رکعا سجدا»، بنابراین فکر نکنید که مرگ بر آمریکا، ببینید بعضی مسجدها مرگ بر آمریکا نمی‏گویند این سیاست زدایی است غلط است.
 اصلا اگر پیغمبر ما همه‏اش می‏گفت بنشینید ذکر بگوئید، اصلا دعوا نمی‏شد امیر المومنین، امام حسین توی خانه‏اش می‏نشست، شبی دو لیتر گریه کنند، اصلا جنگی توی کربلا پیش نمی‏آمد، تمام جنگ هایی که پیش آمد امامان ما را کشتند، برای اینکه امامان ما در کارهای سیاسی دخالت می‏کردند و گرنه آقا اگر می‏گفتند یک بنده یا یکی از بچه‏های پیغمبر توی خانه نشسته و درب را قفل کرده، هر روز قرآن می‏خواند روزی هم دو لیتر گریه می‏کند، نه هارون الرشید کاراش داشت نه مامون الرشید کاراش داشت نه معاویه کاراش داشت نه یزید کاراش داشت.

          از اسلام آمریکایی تا اعتدال آمریکایی

همان گونه که می دانید یکی از تعابیری که پس از انقلاب اسلامی ، وارد فرهنگ سیاسی جمهوری اسلامی ایران و شاید حتی وارد فرهنگ لغات سیاسی جهان شد تعبیر « اسلام آمریکایی » بود .

 این اصطلاح بیانگر قرائتی از اسلام است که مطابق دیدگاه های لیبرالیستی یا متناسب با امیال و اهداف امپریالیستی و استکباری تنظیم شده باشد و محرومان و پابرهنگان در آن محلی از اِعراب نداشته باشند و در آن به عوض مبارزه با پدیدۀ فقر با فقرا بی مهری می کنند ؛ اسلام اشرافیت خواهی ، رفاه زدگی و تجمّل گرایی و شکم پرستی ؛ اسلام مرفّهین بی درد ؛ اسلامی که مسلمانانش می توانند چهرۀ مسکین و یتیم و اسیر را از همان پشت در، از طریق آیفون تصویری ببینند و در را برایشان باز نکنند تا آنها هیچگاه فرصت مطرح کردن نیازشان را نیابند ؛ اسلامی که اسراف کاران و تبذیرگران  را برادران شیاطین نمی داند ؛ اسلامی که در آن با مال به دست آمده از راه دزدی و رشوه خواری و گران فروشی و احتکار و رانت خواری و ... هم می توان حج – اعمّ از حَجَّة الاسلام و یا حج مستحبّی – به جای آورد ؛

اسلامی که تنها در درون مسجد و بر روی سجّاده معنا دارد نه در عرصۀ زندگی اجتماعی بشر ؛ اسلام جدایی دین از سیاست ؛ اسلام التقاط ؛ اسلامی که در آن بین «شعار» و «عمل» هیچ نسبت و رابطه ای برقرار نیست مگر بی ربطی و دوگانگی ؛ اسلامی که اخبار رسانه هایش به مصداق آیۀ شریفۀ قرآن ( إن جائکم فاسق بنبإ فتبیّنوا ...   حجرات/ 6  ) تنها پس از تبیّن قابل پذیرش هستند ؛

 اسلامی که ایمان به آن جنبۀ تاریخی دارد و قرآنش از سطح الهامات شاعرانه فراتر نمی رود ؛ اسلامی که می توان خود را باورمند به آن نامید و در عین حال علیه خدا راهپیمایی به راه انداخت ؛ اسلامی که در آن، فقط سخن از انتظار بشر از دین است، نه تکالیف انسان در برابر خدا ؛ اسلامی که در آن هیچ تنافی و تنافری میان « صلات » و « فحشاء و منکر » وجود ندارد ؛ اسلامی که متدیّنان به آن می توانند سازمانی با عنوان « همجنس بازان مسلمان » ( نام سازمانی در کشور آمریکا با عضویت جمعی از معتقدان به اسلام آمریکایی ! ) تأسیس نمایند ؛

دفـــاع از اعـــتـــدال

  نوشتۀ استاد ملک زاده

يكي از كلماتي كه به ويژه در قرون اخير و به خصوص در دنياي سياست به اشتباه استعمال شده و بر افرادي كه اهليت و لياقت آن را نداشته اند اطلاق شده است كلمة «معتدل» و «ميانه رو» است. بدين صورت كه معمولاً آدم‌هاي سست عنصر، مسامحه‌كار و اهل تفريط و كوتاهي و گروه‌ها و جريانات متشكل از اينگونه آدم‌ها و همسو و همفكر با آنان كه خيلي سريع و آسان نسبت به «حق» كوتاه مي‌آيند و به بهاي اندكي بر سرِ آن معامله مي‌كنند به عنوان افراد و گروه‌هاي ميانه‌رو معرفي مي‌شوند و متقابلاً اشخاص، تشكل‌ها و جناح‌هايي كه عزت مدارانه و غيرت‌مندانه بر حق پافشاري مي‌كنند و ملتزم به حقيقت بوده و به معاملة بر سر حق، راضي نمي‌شوند به عنوان اشخاص و گروه‌هاي افراطي ومتعصب معرفي مي‌گردند.
عنصر اعتدال و ميانه‌روي چنان در اسلامي بودن امت، نقش كليدي و اساسي دارد كه خداوند بزرگ، امت اسلامي را «امت ميانه و معتدل» مي‌نامد و مي‌فرمايد: «و كذلك جعلناكم امة وسطاً» ]بقره/143].
جالب آنكه قرآن مجيد حتي وقتي مي‌خواهد جمع قليلي از يهوديان و مسيحيان را از انحرافات و كج‌روي‌هايي كه اكثريت يهود ونصاري بدان دچار بودند استثناء كند و آن جمع قليل را به عنوان جمعيتي با ايمان ودرستكار معرفي نمايد آنان را با عنوان امت معتدل و ميانه‌رو و امتي پرهيزكننده از افراط وتفريط، معرفي مي‌كند و مي‌فرمايد: «منهم امة مقتصدة» ]مائده/66].
مسأله اعتدال نه تنها صرفاً يك توصيه ساده اخلاقي يا دستور عادي ديني، آن هم در برخي زمينه‌ها نيست و از اين سطوح بالاتر است، بلكه ميانه روي و اعتدال، يكي از خطوط برجسته جهان بيني توحيدي است كه بر همة شؤون و ساحت‌هاي حيات، سايه‌افكنده است و نه تنها تشريعاً بلكه تكويناً نيز خداوند به مقتضاي حكمت بالغة خويش، نظام هستي را بر پاية اعتدال و تعادل آفريده و بر اساس تناسب و توازن استوار ساخته است «والسماء رفعهاو وضع الميزان» [الرحمان/7[. و شكل مطلوب عالم وآدم، حالت ميانه، متعادل و متوازن آنهاست و لذا انسان، فطرتاً و طبعاً ميانه روي را مي‌پسندد.
و به نظر مي‌رسد همين مطلوبيت عامّ «اعتدال» كه حتي بدون در نظر گرفتن دلائل نقليِ اسلامي نيز مورد پسند طبع و عقل سليم انسان - با هر دين، مذهب و گرايشي - مي‌باشد سبب شده تا بدين گستردگي مورد طمع فرصت طلبان و سوء استفاده گران - به ويژه درساحت سياست – قرار گيرد و به صورتي نابجا به كار برده شود. به طور مثال در عرصة سياست منطقه‌اي و بانگاهي به بحث و تحليل‌هاي سياسي در خاورميانه مي‌بينيم برخي از سران دست نشانده وسياسيون سازشكار و ترسوي منطقه با سوء استفاده از تأكيد بر افراطي بودن گروه‌هايي مانند طالبان يا القاعده سعي مي‌كنند خود رامعتدل نشان دهند. جالب آنكه عرف و ادبيات سياسي و نويسندگان و مفسران رسانه‌اي نيز به كمك آنان آمده اند و آنان را ميانه رو مي‌خوانند.